ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ

Σεργκέι Π. Κάρποβ  
Ιστορία της αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας

Μετάφραση: Ευγενία Κριτσέφσκαγια, Αγγελική Ευσταθίου 
Επιστημονική επιμέλεια: Μιχαήλ Γκρατσιάνσκι, Στέφανος Κορδώσης 
Αθήνα, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών 2017 
641 σελ. με έγχρωμες και α/μ εικόνες 
ISBN 978-960-9538-59-6 
Τιμή 45,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 36,00 € 
 

Ο Ελληνισμός του Πόντου υπήρξε ένα πολύ σημαντικό τμήμα του ελληνικού και του παγκόσμιου πολιτισμού. Αναπτύχθηκε στη βορειοανατολική Μικρά Ασία κατά τη διάρκεια πολλών αιώνων και δημιούργησε το αξιοθαύμαστο φαινόμενο της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Η Αυτοκρατορία αυτή υπήρξε το τελευταίο βυζαντινό κράτος, το οποίο ήκμασε στο σταυροδρόμι της Δύσης και της Ανατολής. Το παρόν βιβλίο αφιερώνεται σε αυτό το κράτος, που σεβόταν τις αρχαίες παραδόσεις, ήταν φορέας ενός μεγάλου πολιτισμού, αφομοίωνε τα επιτεύγματα άλλων λαών και επιβίωνε χάρη στις προσαρμοστικές του ικανότητες σε ένα μάλλον εχθρικό περιβάλλον. Προτείνοντας το στο ελληνικό αναγνωστικό κοινό, αποτίω φόρο τιμής στους Πόντιους και σε όλες τις γενεές των ερευνητών του Πόντου. Εντούτοις γνωρίζω ότι πολλά μεγάλα προβλήματα πρέπει ακόμα να επιλυθούν για να επιτευχθεί μια καλύτερη κατανόηση του παρελθόντος της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών, που άφησε τόσο σημαντικά ίχνη στην παγκόσμια ιστορία.

Στο ελληνικό κείμενο έκανα αρκετές αλλαγές και προσθήκες, λαμβάνοντας υπ' όψη τα βασικότερα συμπεράσματα της νεώτερης ιστοριογραφίας και τις δικές μου μελέτες μετά το 2007, αφότου κυκλοφόρησε η ρώσικη εκδοση. [...]

(από τον πρόλογο του συγγραφέα )

 

 

ΟΙ ΑΝΤΕΣ. ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ (4ος-8ος αι.)

Γεώργιος Θ. Καρδαράς  
Οι Άντες. Ιστορία και πολιτισμός (4ος – 8ος αι.)

Αθήνα, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών 2016 
230 σελ. 
ISBN 978-960-9538-53-4 
Τιμή 20,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 16,00 €  


Η πραγματευσή της ιστορίας και του πολιτισμού των Αντών, ενός λαού που αναδείχθηκε και χάθηκε ταυτόχρονα στη δίνη των μεταβολών της ύστερης Αρχαιότητας και του πρώιμου Μεσαίωνα, σχετίζεται άμεσα με τα ερευνητικά μου ενδιαφέροντα για τις συνθήκες που επικρατούσαν στον βαρβαρικό κόσμο κατά τη μεγάλη μετανάστευση των λαών. Το ειδικότερο ενδιαφέρον για τους Άντες δεν είναι συγκυριακό, καθώς η χώρα όπου κυρίως έζησαν, η σημερινή Ουκρανία, βρίσκεται εν μέσω αναταραχών. Το μεγάλο κίνητρο της προσπάθειας είναι το γεγονός ότι η ιδιαίτερη ιστορική παρουσία και ο υλικός πολιτισμός των Αντών παραγνωρίζονται συχνά μέσα στη γενικότερη ιστορία των πρώιμων Σλάβων, όπου τον σημαντικότερο ρόλο διαδραμάτησαν οι αναφερόμενοι στις πηγές ως Σκλαβηνοί.

Η παρούσα μονογραφία, στηριζόμενη στα πλέον πρόσφατα πορίσματα της έρευνας τόσο στον δυτικό κόσμο όσο και της Ανατολικής Ευρώπης, δεν αποσκοπεί στο να κάνει ευρύτερα γνωστό έναν πρώιμο σλαβικό λαό παραθέτοντας μόνο κοινότυπες μαρτυρίες για τα χαρακτηριστικά του ή μία απλή καταγραφή των σχετικών ευρυμάτων. Αντίθετα, φιλοδοξεί να αναδείξει ποικίλες πτυχές της ιστορίας των Αντών και να διαφωτίσει ακόμη περισσότερο μία σειρά ζητημάτων, τα οποία έχουν καίρια σημασία για την κατανόηση του ιστορικού πλαισίου και των σχέσεων που ανέπτυξαν οι Άντες με τον περίγυρό τους.[...]

(από τον πρόλογο του συγγραφέα)

 





 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΚΟΜΝΗΝΩΝ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑΣ (1204-1461)

Αλέξιος Γ.Κ. Σαββίδης
Ιστορία της Αυτοκρατορίας των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας (1204-1461)
 
Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις Κυριακίδη 2016 
412 σελ. με έγχρωμες, α/μ εικόνες και έναν χάρτη 
ISBN 978-960-599-032-9 
Τιμή 34,90 € / στο βιβλιοπωλείο μας 27,92 €  



«Το ύστερο μεσαιωνικό κράτος, που επονομάστηκε από την ιστορική επιστήμη αυτοκρατορία της Τραπεζούντας, υπήρξε ένα από τα ανεξάρτητα ελληνικά κράτη που δημιουργήθηκαν ως απότοκα της πρώτης άλωσης της Κωνσταντινούπολης από τους Λατίνους ιππότες της τέταρτης σταυροφορίας, το 1204 μ.Χ. Το μακροβιότερο από τα κράτη αυτά –και συνάμα το πιο απομακρυσμένο από το μητροπολιτικό βυζαντινό κέντρο-, η αυτοκρατορία των Μεγάλων Κομνηνών της Τραπεζούντας και του Πόντου, διατηρήθηκε στη ζωή για πάνω από δυόμισυ εκατονταετηρίδες ως θεματοφύλακας του μεσαιωνικού ελληνισμού στο βορειοανατολικό σύνορο της Μικράς Ασίας, αλλά και ως ο τελευταίος προμαχώνας της μεσαιωνικής ελληνικής αυτοκρατορίας, αφού έπεσε στους Οθωμανούς Τούρκους το έτος 1461, οκτώ χρόνια μετά την Κωνσταντινούπολη (1453) και ένα περίπου χρόνο μετά το βυζαντινό δεσποτάτο του Μορέως, στην Πελοπόννησο (1460/61)...»

(από την εισαγωγή του βιβλίου)