29/12/16

ΜΝΗΜΗ ΑΠΕΙΘΑΡΧΗΤΗ. ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ

Νίκος Κούνδουρος  
Μνήμη Απειθάρχητη. Ημερολόγιο

Αθήνα, Εκδόσεις Άγρα 2016 

260 σελ. με α/μ εικόνες 
ISBN 978-960-505-252-2 
Τιμή 15,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 12,00 € 



Περιστοιχισμένος από τις σκιές εκείνων που αγάπησε και δεν είναι πια μαζί του (και όσων ζουν, διεκδικούν και αγωνίζονται για αξιοπρέπεια), ο Νίκος Κούνδουρος της πολιτικής ανυπακοής, της γενναιοδωρίας, του πνεύματος και των ταλέντων γράφει ιστορία· ένα θησαυρό για να μπορέσουμε να ερμηνεύσουμε το σήμερα.


Ο Νίκος Κούνδουρος καταθέτει τις μνήμες του από την Κατοχή, τα Δεκεμβριανά, την τρίχρονη περιπέτεια στη Μακρόνησο, τη φιλία του με τον Μάνο Χατζιδάκι, τον Ελύτη, τον Μίκη Θεοδωράκη κι άλλες προσωπικότητες με τις οποίες συνδέθηκε στη ζωή του, για καθεμιά από τις ταινίες που γύρισε –τον Δράκο, τη Μαγική πόλη, τους Παράνομους, τις Μικρές Αφροδίτες, το Μπορντέλο, τον Μπάυρον και τις άλλες. Επίσης, γράφει σε μια ζωηρή αφήγηση για τα χρόνια της εξορίας στο Παρίσι και τις περιπλανήσεις του στην Ευρώπη στα χρόνια της δικτατορίας, για τα αγαπημένα πρόσωπα της οικογένειάς του, τη μάνα του και τ’ αδέλφια του, και για τον γενέθλιο τόπο, τον Άγιο Νικόλαο στο Λασίθι της Κρήτης.



 
 

ΟΙ ΚΛΑΣΙΚΟΙ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ. ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΙΔΑΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Nuccio Ordine  
Οι κλασικοί στη ζωή μας. Μια μικρή ιδανική βιβλιοθήκη

Μετάφραση: Μαρία Σπυριδοπούλου 

Αθήνα, Εκδόσεις Άγρα 2016 
282 σελ. 
ISBN 978-960-505-263-8 
Τιμή 15,50 € / στο βιβλιοπωλείο μας 12,40 € 




«Ας καυχιούνται οι άλλοι για τις σελίδες που έχουν γράψει· εγώ νιώθω περήφανος γι’ αυτές που έχω διαβάσει».
Πιστός σε αυτούς τους στίχους του Χόρχε Λουίς Μπόρχες, ο Νούτσιο Όρντινε μας προσκαλεί να γευτούμε την ίδια ταπεινή υπερηφάνεια δίνοντάς μας να διαβάσουμε και να ξαναδιαβάσουμε μερικές από τις πιο ωραίες σελίδες της λογοτεχνίας.
Μετά τη διεθνή επιτυχία της Χρησιμότητας του άχρηστου (που μεταφράστηκε σε εικοσιέξι γλώσσες) και της Χρησιμότητας των άχρηστων γνώσεων, ο Όρντινε συνεχίζει τη μάχη του υπέρ των κλασικών, πεπεισμένος ότι ένα σύντομο απόσπασμα (λαμπρό και βγαλμένο από τον στίβο της γνώσης) μπορεί να ξυπνήσει την περιέργεια των αναγνωστών και να τους δημιουργήσει την επιθυμία να βυθιστούν σε ολόκληρο το πρωτότυπο έργο.

Αινστάιν, Αλτσιάτο, Αριόστο, Ατσέττο, Βοκάκιος, Γιουρσενάρ, Γκαίτε, Γκαρσία Μάρκες, Γκουιτσαρντίνι, Γκρασιάν, Θερβάντες, Ιπποκράτης, Καβάφης, Καλβίνο, Λέβι, Μακιαβέλλι, Μανν, Μάστερς, Μίγουος, Μολιέρος, Μονταίνιος, Μοντάλε, Μοντεσκιέ, Μπαλζάκ, Μπέλλι, Μπόρχες, Μπρούνο, Μωπασσάν, Νταν, Ντηφόου, Ντίκενς, Όμηρος, Πεσσόα, Πλάτων, Πλαύτος, Ραμπελαί, Ρίλκε, Ροστάν, Ρουτίλιος Ναματιανός, Σαιντ-Εξυπερύ, Σαίξπηρ, Στιούαρτ Μιλλ, Σουίφτ, Τάσσο, Τζόνσον, Τσβάιχ, Φλωμπέρ, Χικμέτ.

Ο συγγραφέας επιλέγει 50 υπέροχα αποσπάσματα από την παγκόσμια λογοτεχνία όλων των εποχών, που τυπώνονται στην πρωτότυπη γλώσσα και στη μετάφρασή τους, και ακολούθως προβαίνει σε ένα προσωπικό, γοητευτικό σχόλιο, σε δύο σελίδες για το καθένα, προκαλώντας την επιθυμία της περαιτέρω ανάγνωσης.


«Η επιλογή αποσπασμάτων την οποία προτείνω, όπως έχω ήδη πει, αφορά μια σειρά από κείμενα που αγάπησα στη διάρκεια της ζωής μου και μοιράστηκα με τους φοιτητές μου, επιδιώκοντας να τους δείξω πώς οι κλασικοί μπορούν να απαντήσουν ακόμη και σήμερα στα ερωτήματά μας και να αποδειχθούν ένα πολύτιμο γνωστικό εργαλείο. Πράγματι, οι κλασικοί μας βοηθούν στη ζωή μας γιατί έχουν πολλά να μας πουν για την τέχνη της ζωής και το πως να αντισταθούμε στη δικτατορία του κέρδους και του ωφελιμισμού». – Ν.Ο.

Από τις Αόρατες πόλεις του Ίταλο Καλβίνο:
Η κόλαση των ζωντανών δεν είναι κάτι που αφορά το μέλλον· αν υπάρχει μια κόλαση, είναι αυτή που υπάρχει ήδη εδώ, η κόλαση που κατοικούμε καθημερινά, που διαμορφώνουμε με τη συμβίωσή μας. Δύο τρόποι υπάρχουν για να μην υποφέρουμε. Ο πρώτος είναι για πολλούς εύκολος: να αποδεχτούν την κόλαση και να γίνουν τμήμα της μέχρι να καταλήξουν να μην τη βλέπουν πια. Ο δεύτερος είναι επικίνδυνος και απαιτεί συνεχή προσοχή και διάθεση για μάθηση: να προσπαθήσουμε και να μάθουμε ποιός και τί, μέσα στην κόλαση, δεν είναι κόλαση, και να του δώσουμε διάρκεια, να του δώσουμε χώρο.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ

Ο Νούτσιο Όρντινε (Ντιαμάντε, Ιταλία, γ. 1958) είναι καθηγητής ιταλικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο της Καλαβρίας. Έχει γράψει τρεις μελέτες για τον Τζορντάνο Μπρούνο που έχουν μεταφραστεί σε έντεκα γλώσσες, μεταξύ των οποίων τα κινεζικά, τα ιαπωνικά και τα ρωσικά: La caballa dellasino (1996), La soglia dellombra (2009), και Contro il Vangelo armato (2009). Έχει εκδώσει επίσης τα Teoria della novela e teoria del riso nel Cinquecento (2009), Les rendez-vous des savoirs (2009), Trois couronnes pour un roi (2011, Bompiani, 2014), Les portraits de Gabriel Garcia Marquez (2012 ).
Είναι fellow στο Harvard University Center for Italian Renaissance Studies και στο Alexander von Humboldt Stiftung, και επισκέπτης καθηγητής σε διάφορα ερευνητικά κέντρα και πανεπιστήμια στις ΗΠΑ (Yale, NYU) και στην Ευρώπη (EHESS, ENS, Paris-IV Sorbonne, CESR στην Tours, IEA Paris, Warburg Institute στο Λονδίνο, Max-Planck Βερολίνου). Το 2010 αναγορεύτηκε επίτιμο μέλος του Ινστιτούτου Φιλοσοφίας της Ρωσικής Ακαδημίας των Επιστημών και το 2012 βραβεύτηκε honoris causa από το Universidade Federal do Rio Grande do Sul di Porto Alegre. Tό 2009 τιμήθηκε στη Γαλλία με τον Ακαδημαϊκό Φοίνικα και το 2012 ο Πρόεδρος της Γαλλικής Δημοκρατίας του απένειμε το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής. Στη Γαλλία διευθύνει με τον Υβ Ερσάν τρεις σειρές κλασικών (Les Belles Lettres) και στην Ιταλία τη σειρά «Κλασικοί της ευρωπαϊκής λογοτεχνίας» (Bompiani). Αρθρογραφεί στην Corriere della Sera. Από τα άρθρα του αυτά προέκυψε το νέο του βιβλίο Οι κλασικοί στη ζωή μας (2015). 





ΚΑΛΕΣΕ ΜΕ! ΝΕΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ


Karl Barth  
Κάλεσέ με! Νέα κηρύγματα στις φυλακές της Βασιλείας

Μετάφραση: Πέτρος Γιατζάκης 

Επίμετρο: Γιώργος Βλαντής 
201 σελ. 
ISBN 978-960-8053-57-1 
Τιμή 12,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 9,60 €  

 

Το πρώτο κήρυγμα του Καρλ Μπαρτ στο σωφρονιστικό κατάστημα της γενέτειράς του Βασιλείας έγινε την 1η Αυγούστου 1954 και το τελευταίο στις 29 Μαρτίου 1964, οπότε και για λόγους υγείας τερματίζει την ιεροκηρυκτική δραστηριότητά του. Κατά τα χρόνια αυτά κήρυξε εκεί είκοσι οκτώ φορές. Τα κείμενα εκείνων των κηρυγμάτων συγκεντρώθηκαν σε δύο τόμους: Den Gefangenen Befreiung [Αιχμαλώτοις άφεσιν] (1959) και Rufe mich an! [Κάλεσε με!] (1965).
Γράφοντας για την εμπειρία του στο σωφρονιστικό κατάστημα της Βασιλείας, ο Μπαρτ παρατηρούσε ότι "όλα ήταν κατά κάποιον τρόπο πιο πραγματικά από ό, τι σε μια  συνηθισμένη εκκλησία με τους κανονικούς χριστιανούς που συναθροίζονται εκεί". Δεν είναι διόλου τυχαίο προφανώς πως τα εβδομηκοστά γενέθλιά του ο Μπάρτ επέλεξε να τα γιορτάσει στη φυλακή, με μια λειτουργική ακολουθία και κήρυγμα.
Ο Ελβετός θεολόγος θέλει να οικοδομήσει μια ουσιαστική οικειότητα προς τους κρατούμενους. Αναφέρεται στην κατάσταση των φυλακισμένων, με τη δέουσα όμως διακριτικότητα και μακριά από κάθε ατμόσφαιρα διδακτισμού και συγκατάβασης από μία δήθεν προνομιακή θέση. Θέλει να γίνεται αντιληπτός ως ένας από αυτούς, γι' αυτό και δεν λείπουν οι αναφορές στη ζωή και τη δράση του, οι οποίες κατά κανόνα γίνονται με το χαρακτηριστικό χιούμορ του.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) 




ΤΟ ΠΑΝΟΡΑΜΑ ΤΟΥ ΝΕΣΙΜ ΛΕΒΗ. ΟΙ ΣΤΕΡΕΟΣΚΟΠΙΚΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΚΑΙ ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΕΝΟΣ ΓΙΑΝΝΙΩΤΗ ΓΙΑΤΡΟΥ, 1898-1944

Αλέξανδρος Μωυσής  
Το πανόραμα του Νεσίμ Λεβή. Οι στερεοσκοπικές φωτογραφίες και τα ταξίδια ενός Γιαννιώτη γιατρού, 1898-1944 
 
Πρόλογος: Μαρκ Μαζάουερ 

Αθήνα, Εκδόσεις Καπόν 2016 
239 σελ. με α/μ εικόνες 
Δίγλωσση έκδοση: ελληνικά και αγγλικά 
ISBN 978-618-5209-12-4 
Τιμή 49,50 € / στο βιβλιοπωλείο μας 39,60 €  



Κάθε φωτογραφία και μια ιστορία. Ένα συγκινητικό φωτογραφικό οδοιπορικό, όπως αυτό αποτυπώθηκε σε περισσότερες από πεντακόσιες γυάλινες στερεοσκοπικές πλάκες του γιατρού και φωτογράφου Νισήμ Λεβή, μέλους επιφανούς οικογένειας της ρωμανιώτικης εβραϊκής κοινότητας των Ιωαννίνων. Οι φωτογραφίες βρέθηκαν τυχαία στην κατοχή ενός μικροπωλητή που καλούσε τον κόσμο να σκύψει στο ξύλινο κουτί και να δει —με το αζημίωτο: «Ένα φράγκο το πανόραμα, κύριοι!».

Ένα γοητευτικό ταξίδι στο χρόνο, που ξεκινά από την τελευταία δεκαπε­νταετία της οθωμανικής κυριαρχίας στα Ιωάννινα και διατρέχει όλα τα σημαντικά ιστορικά γεγονότα της εποχής, μια γοητευτική περιήγηση στα κοσμοπολίτικα κέντρα του τότε κόσμου, κυρίως όμως ένας ελάχιστος φόρος τιμής σε ένα πλήθος ανθρώπων που διαφορετικά θα παρέμεναν απλά ονόματα στον κατάλογο θυμάτων στο Μουσείο του Ολοκαυτώματος.
  (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)









ΣΤΗΝ ΚΟΛΑΣΗ ΤΩΝ ΔΥΟ ΠΟΛΕΜΩΝ. ΕΥΡΩΠΗ, 1914-1949

Ian Kershaw  
Στην κόλαση των δύο πολέμων. Ευρώπη, 1914-1949

Μετάφραση: Ελένη Αρσενίου 

Αθήνα, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια 2016 
569 σελ. με έγχρωμες και α/μ εικόνες 
ISBN 978-960-221-714-6 
Τιμή 31,80 € / στο βιβλιοπωλείο μας 25,44 €   



Το καλοκαίρι του 1914 το μεγαλύτερο μέρος της Ευρώπης ρίχτηκε σ’ έναν πόλεμο τόσο καταστροφικό που άφησε έντρομους τους επιζώντες, συγκλονισμένους από το γεγονός ότι ένας πολιτισμός που θεωρούσε τον εαυτό του πρότυπο για τον υπόλοιπο κόσμο είχε καταρρεύσει μέσα σε τέτοια αγριότητα. Το 1939 οι Ευρωπαίοι ξεκίνησαν μια δεύτερη σύρραξη που κατάφερε να γίνει ακόμη χειρότερη– έναν πόλεμο όπου η εξόντωση αμάχων ήταν κεντρικός στόχος και, την επομένη, η βία δεν έπαψε να διαμορφώνει τη διχασμένη ήπειρο που προέκυψε.

Η μακρά ευρωπαϊκή καταστροφή, αυτή η αφάνταστα δραματική, τραυματική αλλά και σαγηνευτική περίοδος από το 1914 ώς το 1949, δεν είχε προηγούμενο στην ανθρώπινη ιστορία. Το βιβλίο την αποδίδει σε τέσσερις μείζονες αιτίες: μια έκρηξη εθνοφυλετικού εθνικισμού, πικρές και ασυμφιλίωτες εδαφικές διαφορές, οξείες ταξικές συγκρούσεις που αναδείχθηκαν με την Ρωσική Επανάσταση, και μια παρατεταμένη κρίση του καπιταλισμού.

Συνδυάζοντας τη μοναδική επιστημοσύνη του με τη συναρπαστική του πρόζα, ο βραβευμένος Βρετανός ιστορικός Ίαν Κέρσοου αφηγείται την ιστορία αυτών των γεγονότων με έμπνευση, πρωτοτυπία και ανθρωπιά. Σκιαγραφεί τους υπεύθυνους των κρίσιμων αποφάσεων και φέρνει στην επιφάνεια τους βίαιους κραδασμούς του πολέμου που άλλαξαν ριζικά την πορεία της ευρωπαϊκής και της παγκόσμιας ιστορίας. Και δεν αποφεύγει τα δύσκολα ζητήματα που εγείρονται: τι σήμαινε για τους Ευρωπαίους ότι εγκαινίασαν και έζησαν σε τόσο τρομερούς καιρούς– και τι σημαίνει για μας σήμερα.
 (από το βιβλίο)






ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ

Pietro Maria Bardi  
Ταξίδι στην Ελλάδα. Αρχιτεκτονική και πολιτική στη Μεσόγειο του μεσοπολέμου  

Εισαγωγή, μετάφραση, επιμέλεια: Ανδρέας Γιακουμακάτος 
Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2016 
183 σελ. με 29 α/μ εικόνες 
ISBN 978-960-250-675-2 
Τιμή 17,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 12,75 €  



Το κείμενο αυτό του Πιέτρο Μαρία Μπάρντι (1900-1999) με πρωτότυπο τίτλο “Cronaca di viaggio” («Χρονικό ενός ταξιδιού») δημοσιεύτηκε στο ιταλικό περιοδικό Quadrante τον Σεπτέμβριο του 1933. Ο Μπάρντι περιγράφει τις εργασίες και γενικότερα αφηγείται την ελληνική εμπειρία των μελών του 4ου Διεθνούς Συνεδρίου Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής (Congrès internationaux d’ architecture moderne – CIAM) το 1933 στην Αθήνα. Επιφανής δημοσιογράφος και διανοούμενος, σημαντικός συλλέκτης έργων τέχνης, κριτικός τέχνης και πολιτισμικός ακτιβιστής, ο Μπάρντι συνδεόταν οργανικά με τον ιταλικό φασισμό και ταυτόχρονα με τη μοντέρνα ιταλική αρχιτεκτονική. Αυτός και η ομάδα του Quadrante φιλοδοξούσαν να αναδείξουν «μια νέα αρχιτεκτονική της φασιστικής εποχής», να προκαλέσουν δηλαδή ένα είδος πολιτισμικής ανανέωσης στην αρχιτεκτονική, ωστόσο «εντός της φασιστικής επανάστασης». Η ιταλική αποστολή στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής συμμετέχει στην εκατονταμελή περίπου ομάδα αρχιτεκτόνων που επιβιβάζεται στο «Πατρίς ΙΙ» του Λεωνίδα Εμπειρίκου από τη Μασσαλία, παρακολουθεί τις εργασίες στο πλοίο και στην Αθήνα, ενώ στη συνέχεια συμμετέχει στα ταξίδια των αρχών Αυγούστου στις Κυκλάδες και στην Πελοπόννησο. Το κείμενο του Μπάρντι για το ελληνικό 4ο Συνέδριο έχει την αμεσότητα της δημοσιογραφικής ανταπόκρισης. Όπως σημειώνει στην εισαγωγή του ο Ανδρέας Γιακουμακάτος, «πρόκειται για ένα κείμενο αποκαλυπτικό και αξιόπιστο, με σωστές πληροφορίες και ανάγλυφες, γοητευτικές περιγραφές τόπων και ανθρώπων, ένα αυθεντικό “περιηγητικό κείμενο” για την Ελλάδα του 1933. Αποκαλύπτεται φυσικά με πλαστικότητα η εμμονή του συγγραφέα για την κλασική Ελλάδα, ενώ για τη νεότερη ο ίδιος εμφανίζει μια ανάλαφρη ματιά ανθρωπολόγου σπάνιας ευαισθησίας και διεισδυτικότητας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η δημοσίευση αυτού του κειμένου στο Quadrante απελευθέρωνε επιτέλους τα αισθήματα συγκίνησης, θαυμασμού και λατρείας για τον ελληνικό αρχαίο κόσμο που είχαν κατά κάποιο τρόπο καταπνιγεί στο συνέδριο, μιας και θεωρούνταν “εκτός θέματος” σε σχέση με τον ορθολογισμό, το κλίμα και τους στόχους του. Ειδικά για τους Ιταλούς το ταξίδι είναι ένα είδος “επιστροφής στις ρίζες”, ρίζες πολιτισμικές και οντολογικές, της πιο βαθιάς και αυθεντικής Μεσογείου. Επιπλέον, η προβολή του CIAM της Αθήνας και ο “ύμνος στην Ελλάδα” του Μπάρντι αποτελούν επιβεβαίωση της διττής υπόστασης του ιταλικού Μοντέρνου (και γενικότερα της μοντέρνας αρχιτεκτονικής), υπόστασης κλασικής και ταυτόχρονα μεσογειακής. Η εμπειρία της Αθήνας του 1933 αντιπροσωπεύει για τους Ιταλούς την επιβεβαίωση του γεγονότος ότι, σύμφωνα και με το κορμπυζιανό όραμα, ο Παρθενώνας όφειλε χωρίς αμφιβολία να αποτελεί το μέτρο κάθε αναζήτησης και κάθε προσδιορισμού των κλασικών καταβολών της μοντέρνας αρχιτεκτονικής».



 


 

ΜΕΜΟΣ ΜΑΚΡΗΣ. ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ, 1934-1950

Μέμος Μακρής. Από την Αθήνα στο Παρίσι, 1934-1950

Κείμενα: Σπύρος Μοσχονάς, Άλκη Ζέη, Μέμος Μακρής 

Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2016 
195 σελ. με 85 α/μ και 39 έγχρωμες εικόνες 
ISBN 978-960-250-676-9 
Τιμή 18,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 13,50 € 




Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που διοργάνωσε το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης στον εκθεσιακό χώρο του Μεγάρου Εϋνάρδου (15 Δεκεμβρίου 2016 έως 25 Φεβρουαρίου 2017). Ο Μέμος Μακρής υπήρξε ένας από τους σπουδαιότερους γλύπτες του δεύτερου μισού του 19ου αιώνα. Ο Μακρής πέρασε την πιο δημιουργική του φάση εξόριστος –εγκλωβισμένος, καλύτερα- στη μεταπολεμική Ουγγαρία, σε μια ιστορική περίοδο κατά την οποία η ανατολικοευρωπαϊκή χώρα αποτελούσε αναπόσπαστο τμήμα του λεγόμενου Ανατολικού Μπλοκ. Η σημασία του Μακρή στο πλαίσιο της ουγγρικής τέχνης παραμένει τεράστια. Ήταν ένας ξένος από τη μακρινή Ελλάδα, που βρέθηκε εκεί απρόσμενα, το 1950, διωγμένος όχι από τη χώρα του, τη σπαρασσόμενη από τις επιπτώσεις ενός αιματηρού εμφύλιου πολέμου, αλλά από τη δημοκρατική Γαλλία, όπου σπούδαζε με υποτροφία του γαλλικού κράτους από το 1945. Όμως εκεί, στη «μητριά πατρίδα», ο Μακρής κατάφερε να εκφράσει με τον πλέον χαρακτηριστικό τρόπο το όραμα για έναν καλύτερο, σοσιαλιστικό κόσμο. Το όραμα του σοσιαλισμού, διεθνές, πανανθρώπινο, χωρίς να γνωρίζει σύνορα και πατρίδες, έγινε για τον γλύπτη γλώσσα καλλιτεχνική, με γνώμονα και μοναδικό θέμα τον άνθρωπο. Τον άνθρωπο σαν αξία και σαν ιδανικό. Έτσι, ο «ξένος» κατάφερε να γίνει ένας από τους σπουδαιότερους «Ούγγρους» γλύπτες του 20ού αιώνα, μολονότι ποτέ δεν ζήτησε και ποτέ δεν έλαβε την ουγγρική υπηκοότητα, παραμένοντας ένας «άπατρις» Έλληνας. Με τι εφόδια όμως έφτασε ο Μακρής στη Βουδαπέστη το 1950; Ποιες ήταν οι σπουδές του, οι εμπειρίες του, οι αναφορές του; Τι κουβαλούσε ο γλύπτης από την ελληνική και την παρισινή του περίοδο; Στόχος αυτής της έκδοσης είναι να φωτιστεί η πρώιμη καλλιτεχνική δημιουργία του Μέμου Μακρή, της περιόδου της Αθήνας και του Παρισιού, δηλαδή της δεκαπενταετίας από το 1934, οπότε ο νεαρός καλλιτέχνης ξεκινά τις σπουδές του στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών, έως το 1950, όταν εγκαθίσταται οριστικά στη Βουδαπέστη. Αφορμή για την έκδοση –και για την έκθεση που αυτή συνοδεύει- στάθηκε η ανακάλυψη μιας σειράς σχεδίων του Μέμου Μακρή από τα χρόνια της Κατοχής στα κατάλοιπα της ζωγράφου Ελένης Σταθοπούλου, με την οποία ο γλύπτης συνδεόταν από τα χρόνια των σπουδών του και έως το 1948, οπότε και γνώρισε τη μετέπειτα σύζυγό του, τη Σερβογαλλίδα Ζιζή Σίρνιτς. Η σημασία του corpus των είκοσι οκτώ φύλλων στη συλλογή της Σταθοπούλου είναι κομβική για το έργο του Μακρή, δεδομένου ότι πρόκειται για τα μοναδικά σχέδιά του που σώζονται, αφού, όπως η πλειονότητα των ομοτέχνων του, από ένα σημείο και έπειτα εργαζόταν απευθείας πάνω στο υλικό, εγκαταλείποντας σταδιακά το σχέδιο. Παράλληλα με τα λιγοστά σχέδια, συγκεντρώνονται στην έκδοση και όσα από τα γλυπτικά έργα του Μακρή σώζονται ή εντοπίστηκαν σε φωτογραφικά τεκμήρια στο αρχείο του ίδιου ή της Σταθοπούλου, σύνολο που συγκροτεί την πρώτη φάση της δημιουργίας του. Μιας δημιουργίας που στην αθηναϊκή περίοδο καθορίζεται τόσο από τις σπουδές του στην ΑΣΚΤ όσο κυρίως από το παράδειγμα του Θανάση Απάρτη, ενώ στο Παρίσι χαρακτηρίζεται από την επιρροή των εκεί δασκάλων του (Ανρί Λωράν, Μαρσέλ Ζιμόν) αλλά και των πληθωρικών ερεθισμάτων της καλλιτεχνικής μητρόπολης.