4 ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙΣ. ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ, ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΗΔΑΚΙΣ, ΜΑΙΡΗ ΑΡΩΝΗ, ΝΙΚΟΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ

Βασίλης Νικολαΐδης
4 συναντήσεις. Γιάννης Τσαρούχης, Μάνος Χατζηδάκις, Μαίρη Αρώνη, Νίκος Γεωργιάδης

Αθήνα, Εκδόσεις Άγρα 2018
Σελίδες: 115, με α/μ εικόνες
Διαστάσεις: 12 x 20,50 €
ISBN χαρτόδετου: 978-960-505-336-9
Τιμή: 10,90 € // στο βιβλιοπωλείο μας 9,81 €

ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΕΝΔΕΙΑΣ. Απίστευτης ένδειας, πνευματικής αλλά και όχι μόνο. Όσα γνωρίσαμε και αγαπήσαμε, όσα μας γαλούχησαν, μας διαμόρφωσαν και θεωρήθηκαν κάποτε δεδομένα έχουν πια εξαφανιστεί. Ισοπεδώθηκαν, γκρεμίστηκαν και δεν μένει τίποτα να θυμίζει όσα σημαντικά συνέβησαν άλλοτε σ’ αυτόν τον τόπο.

Με το τέλος της πρώτης μετά τον πόλεμο γενιάς, άρχισαν αυτομάτως να ξεχνιούνται πράγματα, ποιότητες. Ένας ένας φεύγοντας, οι άνθρωποι αυτοί άφησαν πίσω τους κενό δυσαναπλήρωτο, με αποτέλεσμα σήμερα να μην υπάρχει ουσιαστικά μια πνευματική ηγεσία. Η μνήμη χάθηκε, σβήστηκε…

Όσοι από εμάς είχαμε την τύχη να γνωρίσουμε κάποιους απ’ τους σημαντικούς αυτούς ανθρώπους, να περπατήσουμε δίπλα τους, να τους μιλήσουμε, ακόμα και να συνεργαστούμε μαζί τους, όσοι τυχεροί ακόμα επιβιώνουμε, νομίζω πως έχουμε χρέος, με οποιονδήποτε τρόπο, να προσπαθήσουμε να κρατήσουμε ζωντανή αυτή τη μνήμη.

Ήμουν ένας από τους τυχερούς που γνώρισαν, συνομίλησαν και συνεργάστηκαν με μερικούς από τους μεγάλους της μεταπολεμικής ελληνικής σκηνής και θεωρώ υποχρέωσή μου να μιλήσω για κάποιους από αυτούς. Συγκεκριμένα, για τέσσερις ανθρώπους που σφράγισαν την εποχή τους: τον ζωγράφο και σκηνογράφο ΓΙΑΝΝΗ ΤΣΑΡΟΥΧΗ, τον συνθέτη ΜΑΝΟ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙ, την ηθοποιό ΜΑΙΡΗ ΑΡΩΝΗ και τον ζωγράφο και σκηνογράφο ΝΙΚΟ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗ.

Καταθέτω την εμπειρία μου από την επαφή μου μαζί τους, έτσι ως φόρο τιμής για ποιότητες χαμένες – ελπίζω όχι ανεπιστρεπτί.

(πηγή: Εκδόσεις Άγρα)

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΑΡΟΥΧΗΣ. ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ ΜΙΑΣ ΑΥΤΟΒΙΟΓΡΑΦΙΑΣ

Γιάννης Τσαρούχης. Εικονογράφηση μιας αυτοβιογραφίας

Κατάλογος έκθεσης 
Επιμέλεια: Νίκη Γρυπάρη με τη συνεργασία της Λίλης Πεζανού 
Αθήνα, Μουσείο Μπενάκη 2017 
258 σελ. με 351 έγχρωμες και 92 α/μ εικόνες 
ISBN 978-960-476-210-1 
Τιμή 40,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 32,00 € 

 

ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ ΜΟΥ, πρέπει να καταλάβει πρώτα απ` όλα ότι είμαι ερευνητής με μεγάλη περιέργεια που ενθουσιάζεται κάθε τόσο απ` τις ανακαλύψεις του για μια στιγμή και ύστερα απογοητευμένος ψάχνει αλλού.

Θα ρωτήσει κανείς, τι ψάχνω. Από μικρό παιδί ήθελα να μάθω τι είναι η ζωγραφική που με τραβούσε τόσο. Πώς γίνεται και πώς την μαθαίνει κανείς.

Για να μάθω τα μυστικά της έχασα την πρωταρχική έλξη που εξασκούσε επάνω μου, για να δημιουργήσω αρχίζοντας από το μηδέν μια νέα έλξη γι` αυτή.

Ήμουν και έμεινα ένας ερευνητής και ένας μαθητής, νομίζω όχι πάντα πολύ επιμελής.

Ένα άλλο πράγμα που έψαξα με πάθος να γνωρίσω ήταν η Ελλάδα˙ με έρωτα ή με κυνισμό και με πολύ καχυποψία έψαξα για να μάθω τι σημαίνει αυτό το φημισμένο όνομα. Υπήρξα γενικά η κακή πίστη μιας φτηνής πατριδοκαπηλείας και ενός τεχνητού εθνικισμού. Κατάλαβα πως η Ελλάς είναι περίπου σαν κάτι παλιά έργα ζωγραφικής που οι πονηροί έμποροι της βάζουν μια ψεύτικη υπογραφή ενός κατώτερου ζωγράφου απ` αυτόν που την ζωγράφισε. Μια παραβολή είναι αυτό. Η Ελλάς είναι αυτό. Η Ελλάς είναι εκείνο. Προσπάθησα να την αφήσω να μιλήσει μόνη της, για να μάθω την αλήθεια.

Δάσκαλοί μου ήταν ο Παρθένης, ο Κόντογλου, ο Πικιώνης˙ δάσκαλοι υπό την ευρύτερη σημασία ο Παπαδιαμάντης, ο Σολωμός και ο Κάλβος, ο Χαλεπάς και ο Καβάφης.

Όλοι αυτοί ήταν πληροφοριοδότες, παρά τη μεγάλη τους δόξα, ισάξιοι των ανωνύμων και ταπεινών που μου έμαθαν τα πιο πολλά. […]

Μίλησα για ψάξιμο και για πειράματα αλλά δεν μίλησα και για μια άλλη εργασία που έχω κάνει στη ζωή μου και που κάνω ακόμα, που είναι ίσως η πιο σημαντική. Η συνεχής ανάκριση που κάνω στον εαυτό μου όχι πάντα τέλεια, για να μάθω ποιος είμαι , ελπίζοντας ότι θα φτάσω σε μια ευτυχία πιο σταθερή αν το βρω αυτό. Περιστοιχιζόμενος από πολλούς ανθρώπους που έχουν βασίσει τη ζωή τους σε μια τέτοια στάση απέναντί της, που συνοψίζεται με τις λέξεις δήλωση, δίπλωμα, αξιοποίηση, διορισμός, η ζωή μου ήταν δύσκολη και όχι πολύ ευτυχισμένη.

Δίπλα σε τόσους υπερεπαγγελματίες (πιο πολύ marketing από εμπόρευμα) σκέπτομαι ότι θα φαντάζω σαν ένας απληροφόρητος ερασιτέχνης.

Όλα αυτά που έκανα για τη μάθηση είναι απαραίτητα και δύσκολα, μα το δικαίωμα να τολμάς να είσαι καλλιτέχνης στο δίνει ο σεβασμός και ο θαυμασμός σου χωρίς όρια της ζωής.

Η ζωή που είναι τόσο θαυμαστό πράγμα ώστε η τιμή της να είναι το μυστήριο του θανάτου.

Γ. Τσαρούχης