Η ΠΟΙΗΤΙΚΗ ΤΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

Η ποιητική του τοπίου  

Πρακτικά συνεδρίου. Τόμοι Α΄+ Β΄
Επιμέλεια: Ευριπίδης Γαραντούδης, Βίκυ Πάτσιου, Ουρανία Πολυκανδριώτη
Κείμενα: συλλογικό
Αθήνα, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών - Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / Ελληνική Εταιρεία Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας, 2019 (Σεπτέμβριος)
Σελίδες: 703 σελ. (Τ. Α΄+ Β΄)
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-9538-85-5 (set)
Τιμή: 20,00 € // στο βιβλιοπωλείο μας 18,00 €



Η δίτομη έκδοση περιέχει τις ανακοινώσεις του Συνεδρίου Η ποιητική του τοπίου, το οποίο ήταν το πέμπτο συνέδριο της Ελληνικής Εταιρείας Γενικής και Συγκριτικής Γραμματολογίας και διοργανώθηκε σε συνεργασία με το πρόγραμμα «Νεοελληνική γραμματολογία και Ιστορία των ιδεών (15ος-19ος αι.)» του Ινστιτούτου Ιστορικών Ερευνών του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών. Οι τριάντα έξι επιστημονικές μελέτες που απαρτίζουν τη δίτομη έκδοση διερευνούν τους ποικίλους και σύνθετους τρόπους πρόσληψης και αναπαράστασης του τοπίου, πραγματικού και φανταστικού, σε κείμενα της νεοελληνικής λογοτεχνίας σε σύγκριση με κείμενα λογοτεχνιών άλλων γλωσσών καθώς και σε σύγκριση με την αναπαράσταση του τοπίου σε άλλες τέχνες (ζωγραφική, κινηματογράφος).

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

ΑΛΛΟΚΟΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ

Νικήτας Σινιόσογλου
Αλλόκοτος ελληνισμός. Δοκίμιο για την οριακή εμπειρία των ιδεών

Αθήνα, Κίχλη 2017
Σελίδες: 357
Διαστάσεις: 15,5 x 23 εκ.
ISBN 978-618-5004-50-7
Τιμή: 16,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 12,80 €



Ο ΑΛΛΟΚΟΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ φωτίζει επτά έκκεντρες μορφές της νεοελληνικής πνευματικής ιστορίας, οι οποίες αφοσιώθηκαν με πάθος στις σχέσεις ελληνισμού και χριστιανισμού, Ανατολής και Δύσης και αποτόλμησαν ασυνήθιστους πειραματισμούς με τη νεοελληνική ταυτότητα. Οι παραγνωρισμένες αυτές αναζητήσεις της ελληνικότητας γεννήθηκαν λίγο πριν και λίγο μετά τα δύο κρίσιμα ιστορικά ορόσημα του ελληνισμού, την πτώση του Βυζαντίου (1453) και τη δημιουργία του νεοελληνικού κράτους (1830), απολήγοντας σε επτά εκδοχές οριακής εμπειρίας των ιδεών στον ευρύτερο ελληνικό χώρο: περιπλάνηση (Κυριάκος Αγκωνίτης), ουτοπία (Πλήθων), εκτοπισμός (Μάρουλλος Ταρχανιώτης), βλασφημία (Χριστόδουλος Παμπλέκης), αίρεση (Θεόφιλος Καΐρης), αλλόκοτο (Παναγιώτης Σοφιανόπουλος), ψευδολογία (Κωνσταντίνος Σιμωνίδης).

Συνδυάζοντας τη μελέτη των πηγών με την ιστορία των ιδεών και τον φιλοσοφικό στοχασμό, το δοκίμιο του Νικήτα Σινιόσογλου χαρτογραφεί μια λησμονημένη μεθόριο της νεοελληνικής ιστορίας των ιδεών, την οποία η κυρίαρχη διανοητική ιστορία αντιμετωπίζει με δυσπιστία και αμηχανία.

Στην παρούσα συγκυρία ακραίας πολιτικής ρευστότητας και ιδεολογικών ανακατατάξεων, τα ανοίκεια άκρα της νεοελληνικής ιστορίας των ιδεών αποκτούν μιαν αναπάντεχη πολιτική σημασία.

«Κάθε σύστημα ωφελείται αναγνωρίζοντας την ανάγκη της παρέκκλισης, ενώ συνάμα τρέμει την υπερβολή της. Μοιραία η αλλόκοτη σκέψη δεν ζει πολύ. Λίγες ιδέες κατορθώνουν να διαφύγουν από τη βία του κανόνα, κι όταν το πετυχαίνουν είναι για λίγο μόνο. Το αλλόκοτο δεν διαλέγεται παρά σημαίνει. Αλλόκοτο είναι ό,τι αντιστέκεται».

 Ν.Σ.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΙΔΕΩΝ ΣΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΔΙΑΝΟΗΣΗΣ

Francois Dosse  
Από την  Ιστορία των ιδεών στην Ιστορία της διανόησης

Ετήσια διάλεξη Κ. Θ. Δημαρά, 2014 
Αθήνα, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών 2016 
190 σελ. 
ISBN 978-960-9538-56-5 
Τιμή 10,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 8,00 € 


Έκπληξη προκαλεί η αντίθεση που επικρατεί στον χώρο της έρευνας, στο πεδίο της Ιστορίας της διανόησης, ανάμεσα στη Γαλλία, όπου αυτό το είδος της Ιστορίας παρέμεινε για πολύ καιρό στα σπάργανα, και στον αγγλοσαξονικό και γερμανικό χώρο, όπου είναι συνηθισμένο. Η παραδοξότητα αυτή εξηγείται με πολλούς τρόπους. Από τη μια πλευρά, η θέση της φιλοσοφίας στη Γαλλία, θεσμοθετημένη, με ένα σώμα αναγνωρισμένων και καταξιωμένων κειμένων τα οποία κυριαρχούν σε όλη τη διάρκεια της σχολικής φοίτησης, δεν άφησε χώρο για την Ιστορία της διανόησης. Από την άλλη, ο θρίαμβος της Ιστορίας των νοοτροπιών, στα χρόνια 1970-1980, που κυρίως οφείλεται στους ιστορικούς της σχολής των Annales, συνέβαλε σημαντικά στο να καταπνιγεί κάθε απόπειρα να υπάρξει μια Ιστορία της διανόησης, διότι προέκρινε ανώνυμα, μαζικά, στατιστικά φαινόμενα, καθώς και τις παγιώσεις, τις αντιστάσεις απέναντι στην αλλαγή. [...]

 (από το βιβλίο)