Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΨΗΦΙΑΚΗΣ ΖΩΗΣ

Ρόλφ Ντομπέλλι
Η τέχνη της ψηφιακής ζωής. Πώς να αποφεύγετε τα δελτία ειδήσεων και να διαχειρίζεστε την υπερπληροφόρηση

Μετάφραση : Σώτη Τριανταφύλλου
Εικονογράφηση: El Bocho
Αθήνα, εκδόσεις Πατάκη, 2020 (Νοέμβριος)
Σελίδες: 271, με α/μ εικόνες
Διαστάσεις: 14 x 18,5 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-16-9007-0
Τιμή: 13,30 € // στο βιβλιοπωλείο μας 11,97 €

 

Πριν από µερικά χρόνια, η αγγλική εφηµερίδα The Guardian µε κάλεσε να παρουσιάσω το βιβλίο µου Η τέχνη της καθαρής σκέψης, που µόλις είχε µεταφραστεί στα αγγλικά. Ο αρχισυντάκτης Alan Rusbrid­ger µάζεψε τη συντακτική οµάδα και η αίθουσα είχε γεµίσει. Ο Rusbridger ξερόβηξε και είπε βλοσυρά: «Μόλις µπήκα στον ιστότοπό σας και ανακάλυψα ένα µάλλον αµφιλεγόµενο άρθρο σας. Θα θέλαµε να µιλήσετε γι’ αυτό, όχι για το καινούριο σας βιβλίο».

 Ξεροκατάπια. Στο άρθρο αυτό πρόβαλλα επιχειρήµατα εναντίον της «κατανάλωσης» αυτού που παρήγαν κάθε µέρα οι παγκοσµίως αναγνωρισµένοι επαγγελµατίες της εφηµερίδας: τις ειδήσεις. Και προσπαθούσα να εξηγήσω γιατί µπορούµε να ζήσουµε καλύτερα χωρίς αυτό το τόσο δηµοφιλές προϊόν. Ανέπτυξα για είκοσι λεπτά περίπου τη θέση που διατύπωνα στο άρθρο και κατέληξα: «Ας το παραδεχτούµε, κυρίες και κύριοι, βασικά εδώ παράγετε διασκέδαση». Σιωπή. Και καρφίτσα να έπεφτε, θα ακουγόταν. Ο Rusbridger µισόκλεισε τα µάτια, κοίταξε ολόγυρά του και είπε: «Θέλω να δηµοσιεύσουµε τα επιχειρήµατα του Dobelli. Σήµερα κιόλας». Ύστερα έκανε µεταβολή και βγήκε από την αίθουσα χωρίς να χαιρετήσει. Τέσσερις ώρες αργότερα, δηµοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Guardian µια συντοµευµένη εκδοχή του άρθρου µου. Μέσα σε λίγη ώρα 450 αναγνώστες –ο µέγιστος αριθµός από τεχνική άποψη– είχαν γράψει σχόλια. Το άρθρο «Οι ειδήσεις σάς κάνουν κακό» απεδείχθη, παραδόξως, ένα από τα πιο διαβασµένα άρθρα της χρονιάς.

 Το βιβλίο που κρατάτε στα χέρια σας βασίζεται σε αυτό το «αµφιλεγόµενο» άρθρο, αλλά περιέχει περισσότερα στοιχεία: περισσότερες έρευνες για το τι µας κάνουν οι ειδήσεις και περισσότερες συµβουλές για το πώς να απαλλαγούµε από τον εθισµό σε αυτές. 

Η ψηφιακή επανάσταση έχει µετατρέψει τις ειδήσεις από ακίνδυνο µέσο ψυχαγωγίας σε όπλο µαζικής καταστροφής εναντίον της κοινής λογικής. Ένα πράγµα µού φαίνεται πολύ σηµαντικό: ο περιορισµός της κατανάλωσης ειδήσεων δεν σηµαίνει πικρία και παραίτηση. Αντιθέτως, σηµαίνει πολλά δώρα: περισσότερο ελεύθερο χρόνο και µια καινούρια µατιά για όσα έχουν πραγµατική σπουδαιότητα και µας κάνουν ευτυχισµένους.

Ρ.Ντ.
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ. ΕΠΙΣΤΗΜΗ, ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΠΑΝΔΗΜΙΑΣ

Paolo Giordano 
Περί μετάδοσης. Επιστήμη, άνθρωπος και κοινωνία στην εποχή της πανδημίας
Μετάφραση: Σώτη Τριανταφύλλου 
Αθήνα, Εκδόσεις Πατάκη, 2020 (Απρίλιος) 
Σελίδες: 95 
Διστάσεις: 12 x 18,5 εκ. 
ISBN χαρτόδετου: 978-960-16-8777-3 
Τιμή: 7,50 € // στο βιβλιοπωλείο μας 6,75 €

Στο σύντοµο αυτό βιβλίο, που γράφτηκε στη Ρώµη τις πρώτες µέρες του Μαρτίου 2020, ο πολυβραβευµένος Ιταλός συγγραφέας χρησιµοποιεί το λογοτεχνικό του ταλέντο και το επιστηµονικό του υπόβαθρο για να αναλύσει µε απλό και συµπονετικό τρόπο την πανδηµία του 2020 και οποιαδήποτε άλλη µας περιµένει στο µέλλον. «Η κατάσταση υπερβαίνει ταυτότητες και πολιτισµούς» γράφει. «Η επιδηµία καταδεικνύει πώς στον παγκοσµιοποιηµένο κόσµο είµαστε όλοι συνδεδεµένοι, αλληλοεξαρτώµενοι και αδιαχώριστοι ο ένας από τον άλλον».

Τι κάνουµε λάθος; Τι µπορούµε και τι πρέπει να αλλάξουµε; Ποιος από µας ξέρει ποιους παθογόνους παράγοντες απελευθέρωσαν οι πυρκαγιές στα δάση του Αµαζονίου πέρυσι το καλοκαίρι; Ποιος είναι σε θέση να προβλέψει τα επακόλουθα του µαζικού αφανισµού των ζώων που συνέβη πριν από λίγο καιρό στην Αυστραλία; Μικροοργανισµοί που η επιστήµη δεν έχει καν εντοπίσει θα αναζητήσουν σύντοµα καινούριο σπίτι.

Ο Πάολο Τζορντάνο δεν κάνει προφητείες ούτε δίνει µαθήµατα. Κι όµως, µαθαίνουµε πολλά, µερικά από τα οποία ίσως δεν είχαµε αντιµετωπίσει ποτέ: το δίληµµα της καραντίνας, τον κίνδυνο της µοιρολατρίας, την έννοια του χάους, την επίρριψη ευθυνών στη µοιραία κινέζικη αγορά, τον φόβο, τις εύκολες προφητείες, τη θέση µας στο οικοσύστηµα, την ιερότητα της αλήθειας στην επιστήµη και την ακόµα µεγαλύτερη ιερότητα της αµφιβολίας, τις µισές αλήθειες, τις προφανείς πλάνες, όλα όσα ίσως µας κάνουν να πούµε «µετά» ότι δεν πήγε τελείως χαµένος όλος αυτός ο πόνος.

(από το οπισθόφυλλο)