ΚΑΛΕΣΕ ΜΕ! ΝΕΑ ΚΗΡΥΓΜΑΤΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ

Karl Barth  
Κάλεσέ με! Νέα κηρύγματα στις φυλακές της Βασιλείας

Μετάφραση: Πέτρος Γιατζάκης 
Επίμετρο: Γιώργος Βλαντής 
201 σελ. 
ISBN 978-960-8053-57-1 
Τιμή 12,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 9,60 €  

 

Το πρώτο κήρυγμα του Καρλ Μπαρτ στο σωφρονιστικό κατάστημα της γενέτειράς του Βασιλείας έγινε την 1η Αυγούστου 1954 και το τελευταίο στις 29 Μαρτίου 1964, οπότε και για λόγους υγείας τερματίζει την ιεροκηρυκτική δραστηριότητά του. Κατά τα χρόνια αυτά κήρυξε εκεί είκοσι οκτώ φορές. Τα κείμενα εκείνων των κηρυγμάτων συγκεντρώθηκαν σε δύο τόμους: Den Gefangenen Befreiung [Αιχμαλώτοις άφεσιν] (1959) και Rufe mich an! [Κάλεσε με!] (1965).
Γράφοντας για την εμπειρία του στο σωφρονιστικό κατάστημα της Βασιλείας, ο Μπαρτ παρατηρούσε ότι "όλα ήταν κατά κάποιον τρόπο πιο πραγματικά από ό, τι σε μια  συνηθισμένη εκκλησία με τους κανονικούς χριστιανούς που συναθροίζονται εκεί". Δεν είναι διόλου τυχαίο προφανώς πως τα εβδομηκοστά γενέθλιά του ο Μπάρτ επέλεξε να τα γιορτάσει στη φυλακή, με μια λειτουργική ακολουθία και κήρυγμα.
Ο Ελβετός θεολόγος θέλει να οικοδομήσει μια ουσιαστική οικειότητα προς τους κρατούμενους. Αναφέρεται στην κατάσταση των φυλακισμένων, με τη δέουσα όμως διακριτικότητα και μακριά από κάθε ατμόσφαιρα διδακτισμού και συγκατάβασης από μία δήθεν προνομιακή θέση. Θέλει να γίνεται αντιληπτός ως ένας από αυτούς, γι' αυτό και δεν λείπουν οι αναφορές στη ζωή και τη δράση του, οι οποίες κατά κανόνα γίνονται με το χαρακτηριστικό χιούμορ του.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) 

Η ΠΡΟΣ ΡΩΜΑΙΟΥΣ ΕΠΙΣΤΟΛΗ

Karl Barth
Η Προς Ρωμαίους επιστολή

Μετάφραση: Γιώργος Βλαντής
Αθήνα, Άρτος Ζωής 2015
679 σελ.
ISBN 978-960-8053-49-6
Τιμή 30,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 24,00 €



ΑΝ ΕΧΩ ΕΝΑ «ΣΥΣΤΗΜΑ», τότε αυτό συνίσταται στο ότι διατηρώ κατά το δυνατόν επίμονα προ οφθαλμών αυτό που ο Κίρκεγκωρ αποκάλεσε «άπειρη ποιοτική διαφορά» χρόνου και αιωνιότητας, με τη θετική και την αρνητική της σημασία. «Ο Θεός βρίσκεται στον ουρανό και εσύ στη γη». Η σχέση αυτού του Θεού προς αυτόν τον άνθρωπο, η σχέση αυτού του ανθρώπου προς αυτόν τον Θεό είναι για μένα το θέμα της Βίβλου και η σύνοψη της φιλοσοφίας εν ταυτώ. Στο σταυροδρόμι αυτό η Βίβλος βλέπει τον Ιησού Χριστό.

Προσεγγίζοντας τώρα ένα κείμενο όπως η Προς Ρωμαίους επιστολή, ασχολούμαι με αυτό υπό την προσωρινή προϋπόθεση ότι η εξίσου λιτή όσο και απροσμέτρητη σημασία αυτής της σχέσης θα πρέπει να ήταν για τον Παύλο, καθώς οικοδομούσε τις έννοιές του, προ οφθαλμών, και μάλιστα με την ίδια τουλάχιστον οξύτητα που παρουσιάζεται και μπροστά μου, καθώς τώρα καταπιάνομαι με τον προσεκτικό αναστοχασμό πάνω στις έννοιές του.

Το να προϋποθέτω προσωρινά ότι ο Παύλος στην Προς Ρωμαίους επιστολή μίλησε όντως για τον Ιησού Χριστό και όχι για κάτι άλλο είναι κατ’ αρχήν μια παραδοχή τόσο καλή ή τόσο κακή όσο οποιαδήποτε άλλη από τις προσωρινές παραδοχές των ιστορικών. Αν με ρωτούσε βέβαια κανείς για ποιο λόγο προσεγγίζω την Προς Ρωμαίους επιστολή με αυτήν ακριβώς την παραδοχή, θα απαντούσα αντερωτώντας: θα μπορούσε ένας σοβαρός άνθρωπος να προσεγγίσει ένα κείμενο που εκ των προτέρων δεν είναι ανάξιο κάθε σεβασμού με μια άλλη παραδοχή από το να δεχτεί ότι ο Θεός είναι Θεός; Και αν επέμενε κανείς να παραπονιέται για το πόση βία ασκώ στον Παύλο με αυτή την παραδοχή, τότε θα έπρεπε να διατυπώσω το αντίθετο παράπονο, ότι δηλαδή άσκηση βίας στον Παύλο είναι τούτο: όταν κανείς τον κάνει να μιλάει κατ’ επίφασιν για τον Ιησού Χριστό, αλλά στην πραγματικότητα τον παρουσιάζει να ομιλεί για ένα ανθρωποσοφικό χάος από απόλυτες σχετικότητες και σχετικές απολυτότητες. Για το χάος αυτό ο Παύλος σε όλες του τις Επιστολές επιφυλάσσει μόνο εκφράσεις βαθύτατης απέχθειας.

Karl Barth
(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)