Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΝΔΡΕΑΣ ΓΙΑΚΟΥΜΑΚΑΤΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

27/5/19

ΤΑ ΝΕΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΚΤΙΡΙΑ

Τα νέα σχολικά κτίρια

Α΄έκδοση: Αθήνα, Τεχνικό Επιμελητήριο της Ελλάδος 1938 

Επιμέλεια: Πάτροκλος Καραντινός 
Α΄ανατύπωση: Αθήνα, Εκδόσεις Καπόν, 2019 
Επιμέλεια: Ανδρέας Γιακουμακάτος 
Σελίδες: 296 με α/μ εικόνες 
Διαστάσεις: 24 x 30 εκ. 
ISBN χαρτόδετου: 978-618-5209-45-2 
Τιμή: 44,50 € // στο βιβλιοπωλείο μας 40,05 € 



Η επανέκδοση του σπάνιου τόμου του 1938 για τα «σχολεία Παπανδρέου» στην Ελλάδα του μεσοπολέμου, μοναδική τεκμηρίωση για τη μοντέρνα ελληνική αρχιτεκτονική της δεκαετίας του 1930, αποτυπώνει τη μεγάλη εκσυγχρονιστική προσπάθεια της κυβέρνησης Βενιζέλου (1928-1932) και στον χώρο της παιδείας, με την ανέγερση χιλιάδων εκπαιδευτηρίων για τη δημοτική και μέση εκπαίδευση σε όλη τη χώρα. Η έκδοση αυτή-μαρτυρία στο πλαίσιο της κοινωνικής ιστορίας, αποτελεί την καλύτερη κατάθεση της μοντέρνας ελληνικής συμβολής στον διεθνή εορτασμό του 2019 για τα 100 χρόνια από την ίδρυση του σχολείου του Μπάουχαους.

Το κίνημα της ευρωπαϊκής μοντέρνας αρχιτεκτονικής αναπτύσσεται στην Ελλάδα τη δεκαετία του 1930. Εκφράσεις του αποτελούν οι μοντέρνες πολυκατοικίες, τα νοσοκομεία, τα βιομηχανικά κτίρια, τα συγκροτήματα λαϊκών κατοικιών και οι μονοκατοικίες στο κέντρο των πόλεων και στα προάστια. Ωστόσο, το σημαντικότερο επίτευγμα του κινήματος στον ελλαδικό χώρο είναι η υλοποίηση των μοντέρνων σχολείων, που οικοδομούνται στο πλαίσιο της δεύτερης κυβέρνησης Βενιζέλου, από το 1930 και μετά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του βενιζελικού εκσυγχρονισμού, τα περισσότερα από 3000 σχολικά κτίρια που ανεγέρθηκαν σε κάθε γωνιά της χώρας, αποτέλεσαν όχι μόνο μοντέρνες ακροπόλεις της γνώσης αλλά και κοινωνικούς πυκνωτές όπου εκπαιδεύτηκαν γενιές ελληνοπαίδων.

Το έργο αυτό υλοποιήθηκε από το τότε Γραφείο Μελετών του Υπουργείου Παιδείας, δηλαδή από μια δημόσια υπηρεσία που φέρει σε πέρας το μεγαλύτερο εγχείρημα μοντέρνας σχολικής στέγης στην Ευρώπη του Μεσοπολέμου. Το αποτέλεσμα αυτής της δράσης τεκμηριώνεται στο μοναδικό βιβλίο για την ελληνική μοντέρνα αρχιτεκτονική της δεκαετίας του 1930, που εκδόθηκε το 1938 σε επιμέλεια του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Αυτό το πολύτιμο και δυσεύρετο βιβλίο εκδίδεται εκ νέου στο πλαίσιο του διεθνούς εορτασμού για τα 100 χρόνια από την ίδρυση της Σχολής του Μπάουχαους και του διεθνούς συνεδρίου «Το Μπάουχαους και η Ελλάδα» που πραγματοποιείται στην Αθήνα τον Μάιο του 2019. Ο τόμος εκδίδεται με αποκλειστική δωρεά του Ιδρύματος Σταύρος Νιάρχος.



29/12/16

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ. ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗ ΜΕΣΟΓΕΙΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ

Pietro Maria Bardi  
Ταξίδι στην Ελλάδα. Αρχιτεκτονική και πολιτική στη Μεσόγειο του μεσοπολέμου  

Εισαγωγή, μετάφραση, επιμέλεια: Ανδρέας Γιακουμακάτος 
Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2016 
183 σελ. με 29 α/μ εικόνες 
ISBN 978-960-250-675-2 
Τιμή 17,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 12,75 €  



Το κείμενο αυτό του Πιέτρο Μαρία Μπάρντι (1900-1999) με πρωτότυπο τίτλο “Cronaca di viaggio” («Χρονικό ενός ταξιδιού») δημοσιεύτηκε στο ιταλικό περιοδικό Quadrante τον Σεπτέμβριο του 1933. Ο Μπάρντι περιγράφει τις εργασίες και γενικότερα αφηγείται την ελληνική εμπειρία των μελών του 4ου Διεθνούς Συνεδρίου Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής (Congrès internationaux d’ architecture moderne – CIAM) το 1933 στην Αθήνα. Επιφανής δημοσιογράφος και διανοούμενος, σημαντικός συλλέκτης έργων τέχνης, κριτικός τέχνης και πολιτισμικός ακτιβιστής, ο Μπάρντι συνδεόταν οργανικά με τον ιταλικό φασισμό και ταυτόχρονα με τη μοντέρνα ιταλική αρχιτεκτονική. Αυτός και η ομάδα του Quadrante φιλοδοξούσαν να αναδείξουν «μια νέα αρχιτεκτονική της φασιστικής εποχής», να προκαλέσουν δηλαδή ένα είδος πολιτισμικής ανανέωσης στην αρχιτεκτονική, ωστόσο «εντός της φασιστικής επανάστασης». Η ιταλική αποστολή στο 4ο Διεθνές Συνέδριο Μοντέρνας Αρχιτεκτονικής συμμετέχει στην εκατονταμελή περίπου ομάδα αρχιτεκτόνων που επιβιβάζεται στο «Πατρίς ΙΙ» του Λεωνίδα Εμπειρίκου από τη Μασσαλία, παρακολουθεί τις εργασίες στο πλοίο και στην Αθήνα, ενώ στη συνέχεια συμμετέχει στα ταξίδια των αρχών Αυγούστου στις Κυκλάδες και στην Πελοπόννησο. Το κείμενο του Μπάρντι για το ελληνικό 4ο Συνέδριο έχει την αμεσότητα της δημοσιογραφικής ανταπόκρισης. Όπως σημειώνει στην εισαγωγή του ο Ανδρέας Γιακουμακάτος, «πρόκειται για ένα κείμενο αποκαλυπτικό και αξιόπιστο, με σωστές πληροφορίες και ανάγλυφες, γοητευτικές περιγραφές τόπων και ανθρώπων, ένα αυθεντικό “περιηγητικό κείμενο” για την Ελλάδα του 1933. Αποκαλύπτεται φυσικά με πλαστικότητα η εμμονή του συγγραφέα για την κλασική Ελλάδα, ενώ για τη νεότερη ο ίδιος εμφανίζει μια ανάλαφρη ματιά ανθρωπολόγου σπάνιας ευαισθησίας και διεισδυτικότητας. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι η δημοσίευση αυτού του κειμένου στο Quadrante απελευθέρωνε επιτέλους τα αισθήματα συγκίνησης, θαυμασμού και λατρείας για τον ελληνικό αρχαίο κόσμο που είχαν κατά κάποιο τρόπο καταπνιγεί στο συνέδριο, μιας και θεωρούνταν “εκτός θέματος” σε σχέση με τον ορθολογισμό, το κλίμα και τους στόχους του. Ειδικά για τους Ιταλούς το ταξίδι είναι ένα είδος “επιστροφής στις ρίζες”, ρίζες πολιτισμικές και οντολογικές, της πιο βαθιάς και αυθεντικής Μεσογείου. Επιπλέον, η προβολή του CIAM της Αθήνας και ο “ύμνος στην Ελλάδα” του Μπάρντι αποτελούν επιβεβαίωση της διττής υπόστασης του ιταλικού Μοντέρνου (και γενικότερα της μοντέρνας αρχιτεκτονικής), υπόστασης κλασικής και ταυτόχρονα μεσογειακής. Η εμπειρία της Αθήνας του 1933 αντιπροσωπεύει για τους Ιταλούς την επιβεβαίωση του γεγονότος ότι, σύμφωνα και με το κορμπυζιανό όραμα, ο Παρθενώνας όφειλε χωρίς αμφιβολία να αποτελεί το μέτρο κάθε αναζήτησης και κάθε προσδιορισμού των κλασικών καταβολών της μοντέρνας αρχιτεκτονικής».