GRAHAM SHIPLEY
Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΟΣΜΟΣ
ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟ 323-30 π.Χ.
ΤΟΜΟΙ Α΄- Β΄
Μετάφραση: Μαργαρίτα Ζαχαριάδου
Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2012
808 σελ. (τόμοι Α΄και Β΄) με 44 α/μ εικόνες,
9 χάρτες και 8 πίνακες
ISBN: 978-960-250-493-2 (χαρτόδετο)
ISBN: 978-960-250-496-3 (πανόδετο)
Τιμή χαρτόδετου 45.00 € / τιμή πανόδετου 55.00 €
Στο βιβλιοπωλείο μας τιμή χαρτόδετου 40.50 € / τιμή πανόδετου 49.50 €
Το ζητούμενο για μια ιστορική μελέτη που φιλοδοξεί να επισκοπήσει μια ιστορική περίοδο στο σύνολό της είναι αφενός η περιεκτικότητά της, ο βαθμός σύνθεσης τον οποίο επιτυγχάνει, και αφετέρου το κατά πόσο προάγει την ιστορική έρευνα και μελέτη αναδεικνύοντας νέα στοιχεία και νέες πτυχές του υπό εξέταση αντικειμένου. Το εγχείρημα γίνεται ακόμη δυσκολότερο όταν η υπό εξέταση περίοδος είναι η ελληνιστική, εποχή δαιδαλώδης όσον αφορά τα ιστορικά γεγονότα καθώς και τις κοινωνικές, οικονομικές και ευρύτερα πολιτισμικές πτυχές που την ορίζουν, αλλά και, μέχρι πρόσφατα, μάλλον «υποτιμημένη» στο επίπεδο της ιστορικής μελέτης και έρευνας σε σύγκριση με την κλασική περίοδο της ελληνικής Αρχαιότητας.
Προτομή του Αλέξανδρου (ύψος 0.35 μ.). Βρέθηκε στην Ακρόπολη της Αθήνας (αρ. κατ. 1331), κοντά στο Ερεχθείο. Πρόκειται πιθανώς για το πρωτότυπο του τύπου του «Αλέξανδρου του Έρμπαχ» , και άρα χρονολογείται το 340-345 περ., αν δεν αποτελεί μεταγενέστερο αντίγραφο.
Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ. του Γκρέιαμ Σίπλυ αποτελεί μείζονα συμβολή στη μελέτη της ελληνιστικής περιόδου, προάγοντας τη συνθετική θεώρηση της εποχής από το θάνατο του Αλέξανδρου ως το Άκτιο με κατευθυντήρια αρχή ότι τα ιστορικά γεγονότα, η κοινωνία και η κουλτούρα συγκροτούν ένα ενιαίο όλο. Η κατανομή της μελέτης σε δέκα μεγάλα κεφάλαια, όπου παρουσιάζονται συνθετικά δυναστείες, γεωγραφικές περιοχές και θέματα, και τα οποία συνοδεύονται από πλούσιο εικονογραφικό υλικό, χάρτες, πίνακες και διαγράμματα, βοηθά τον αναγνώστη να διατηρεί τον προσανατολισμό του στον ελληνιστικό λαβύρινθο.
Αργυρό τετράδραχμο (16,91 γρ.) στο όνομα του Αλέξανδρου. Μίλητος ή Μύλασα, περ. 300-280 π. Χ. (SNG 2791). Εμπροσθότυπος: κεφαλή του Ηρακλή. Οπισθότυπος: Δίας. (Ashmolean Museum, University of Oxford)
Χαρακτηριστικά του έργου είναι η κριτική προσέγγιση παλαιότερων γενικεύσεων για την ελληνιστική περίοδο, η εκτεταμένη χρήση των πρωτογενών γραπτών πηγών, αλλά και η αξιοποίηση των πιο πρόσφατων δεδομένων της ιστορικής και αρχαιολογικής έρευνας, ιδιαίτερα στον ελλαδικό χώρο. Η εξαντλητική βιβλιογραφική τεκμηρίωση και η κριτική παρουσίαση των πηγών και των μελετών για την ελληνιστική περίοδο συμπληρώνουν τη μεγάλη αυτή επισκόπηση της εποχής, η οποία, σύμφωνα με τον συγγραφέα, «δίκαια θα μπορούσε να χαρακτηριστεί η ελληνικωτάτη από όλες τις προβυζαντινές φάσεις της ελληνικής ιστορίας».
Ο Γκρέιαμ Σίπλυ είναι καθηγητής αρχαίας ιστορίας στη Σχολή Αρχαιολογίας και Αρχαίας Ιστορίας του Πανεπιστημίου του Λέστερ. Είναι μέλος της Εταιρείας Φίλων της Αρχαιότητας (Society of Antiquaries) του Λονδίνου, της Βασιλικής Ιστορικής Εταιρείας και άλλων επιστημονικών συλλόγων. Διετέλεσε επίσης πρόεδρος του βρετανικού Συμβουλίου των Πανεπιστημιακών Τμημάτων Κλασικών Σπουδών, καθώς και της Επιτροπής Σπάρτης και Λακωνίας της Βρετανικής Σχολής στην Αθήνα, της οποίας είναι μέλος από το 1974. Η πρώτη αγγλική έκδοση του
Ο ελληνικός κόσμος μετά τον Αλέξανδρο, 323-30 π.Χ. ήταν υποψήφια στην τελική λίστα για το Βραβείο Ράνσιμαν. Έχει γράψει μεταξύ άλλων,
A History of Samos: 800-188 BC (Clarendon Press, Οξφόρδη 1987) και
Pseudo-Skylax’s Periplous(Bristol Phoenix Press/The Exeter Press, Έξετερ 2011), καθώς και ένα βιβλίο για τη διδασκαλία της αρχαίας ελληνικής σε αρχαιολόγους και ιστορικούς της Αρχαιότητας, μαζί με την Εύα Παρισινού (
Hellenizein: A Flexible Structure for Teaching Greek to Archaeologists and Ancient Historians, Higher Education Academy Subject Centre for History, Classics and Archaeology, Μίλτον Κηνζ 2004).
Το βιβλίο αυτό παρουσιάζει στον φοιτητή και τον μη ειδικό αναγνώστη τις κύριες ιστορικές εξελίξεις στην πολιτική, την κοινωνία, τον πολιτισμό και τη θρησκεία σε δυο ιστορικές περιόδους που μέχρι σήμερα αντιμετωπίζονταν χωριστά: την ελληνιστική εποχή, η οποία ξεκινάει συμβατικά με τη βασιλεία του Μεγάλου Αλεξάνδρου και τελειώνει με τον θάνατο της Κλεοπάτρας (336–30 π.Χ.), και την πρώιμη αυτοκρατορική εποχή, από την εγκαθίδρυση μοναρχικού πολιτεύματος από τον Αύγουστο (27 π.Χ.) έως τον θάνατο του Αδριανού (138 μ.Χ.). Η από κοινού πραγμάτευση αυτής της «μακράς ελληνιστικής εποχής», για πρώτη φορά στη διεθνή βιβλιογραφία, συμβάλλει στην καλύτερη κατανόηση των κοινωνικών και πολιτιστικών εξελίξεων που συντελέστηκαν κατά τη διάρκειά της.
