ΜΕΤΑΞΥ ΚΑΝΤ ΚΑΙ ΧΕΓΚΕΛ. ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟ ΙΔΕΑΛΙΣΜΟ

Ντήτερ Χένριχ
Μεταξύ Καντ και Χέγκελ. Διαλέξεις για τον γερμανικό ιδεαλισμό

Επιμέλεια – πρόλογος: Ντέιβιντ Σ. Πατσίνι
Μετάφραση: Θοδωρής Δρίτσας
Επιμέλεια ελληνικής έκδοσης: Γιώργος Ξηροπαΐδης
Ηράκλειο, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 2018 
Σελίδες: 423
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-524-522-1
Τιμή: 20,00 € // στο βιβλιοπωλείο μας 18,00 €

Το 1973 ο καθηγητής Φιλοσοφίας και φιλόσοφος Ντήτερ Χένριχ, αναγνωρισμένος ήδη για την έρευνά του στον Καντ, τον Φίχτε, τον Χαίλντερλιν και τον Χέγκελ, ιδίως με τις δημοσιεύσεις του γύρω από τα προβλήματα της αυτοσυνείδησης, κλήθηκε να παραδώσει στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ μια σειρά διαλέξεων για την περίοδο της κλασικής γερμανικής φιλοσοφίας (1781-1844). Οι 21 αυτές διαλέξεις, οι οποίες εκδόθηκαν δύο δεκαετίες αργότερα με τη φροντίδα του Ντέιβιντ Πατσίνι, αποτέλεσαν και αποτελούν σταθμό στην εξοικείωση της «αγγλοσαξονικής» με την «ηπειρωτική» παράδοση της φιλοσοφίας, στην ανάπτυξη ενός διαλόγου μεταξύ τους, καθώς και μια διεισδυτική εισαγωγή στις μεταπτώσεις του γερμανικού ιδεαλισμού.

Στην πορεία από τον Καντ στον Χέγκελ ο Χένριχ διακρίνει τρεις διακριτές θέσεις: τη θέση του Καντ, τη θέση του ύστερου Φίχτε και τη θέση του Χέγκελ. Υπογραμμίζει ότι δεν υφίσταται μεταξύ τους μια γραμμική πορεία βελτίωσης, αλλά ότι πρόκειται για θέσεις ισοδύναμες και ανταγωνιστικές, ότι και οι τρεις παραμένουν ανοιχτές στον γόνιμο φιλοσοφικό διάλογο, ότι η καθεμία έχει τα δικά της φιλοσοφικά ερείσματα και δεν μπορούν να αναχθούν η μία στην άλλη. Αυτός είναι και ο λόγος για τον οποίο επέλεξε να τιτλοφορήσει το βιβλίο Μεταξύ Καντ και Χέγκελ, και όχι «Από τον Καντ στον Χέγκελ», τίτλος που θα υπονοούσε μια αναγκαία κίνηση από τον πρώτο στον δεύτερο στοχαστή.

Περιγράφοντας την πορεία αυτή, ο Χένριχ αναλύει τη σχέση ανάμεσα στο φιλοσοφικό σύστημα του Καντ και στον ιδεαλισμό που το διαδέχτηκε, επιχειρεί να προσδιορίσει με ακρίβεια τις σχέσεις ανάμεσα στους ιδεαλιστές φωτίζοντας τις μείζονες διενέξεις που ξέσπασαν μεταξύ μαθητών και δασκάλων (όπως οι διαμάχες μεταξύ του Φίχτε και των καντιανών, μεταξύ του Φίχτε και του Σέλλινγκ και μεταξύ του Χέγκελ και του Σέλλινγκ), αλλά και να δώσει απάντηση στο ερώτημα τι ακριβώς συνέβη τη στιγμή που η ιδεαλιστική φιλοσοφία κατέρρευσε και τη θέση της κατέλαβαν ο υπαρξισμός και ο μαρξισμός.

 (από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΤΟ ΧΡΗΜΑΤΙΣΤΗΡΙΟ. ΓΙΑΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ, ΠΩΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΕΙ, ΠΟΙΟΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ

Μαξ Βέμπερ
Το χρηματιστήριο. Γιατί υπάρχει, πως λειτουργεί, ποιον εξυπηρετεί

Μετάφραση: Θοδωρής Δρίτσας, Κώστας Σπαθαράκης
Ηράκλειο, Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης 2014
Τιμή 10,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 9,00 €
144 σελ.
ISBN 978-960-524-438-5 




Αυτή η σύντομη σκιαγράφηση αποκλειστικό σκοπό έχει να προσφέρει έναν γενικό προσανατολισμό σ’ όσους δεν έχουν καμία απολύτως επαφή με το χρηματιστήριο. Έτσι, σχεδόν τίποτα δεν θα το θεωρήσουμε γνωστό εκ των προτέρων. Στο κείμενο που ακολουθεί μένουμε σε τούτο τον στόχο, γι’ αυτό και σκόπιμα αποφεύγουμε να εκφράσουμε οποιαδήποτε αρνητική κρίση.
Άλλωστε, η κριτική που ασκείται από ευρύτατα στρώματα του πληθυσμού στους όρους με τους οποίους λειτουργεί σήμερα το χρηματιστήριο είναι πρακτικά αναποτελεσματική. Κι αυτό γιατί σε μεγάλο βαθμό χαρακτηρίζεται από μια τεράστια επιπολαιότητα: αναζητά τα προβλήματα εκεί όπου θα τα έβρισκε κανείς μόνο και μόνο επειδή δεν κατανοεί αυτά τα πράγματα ή επειδή θίγονται τα συμφέροντά του.
Η ίδια επιπολαιότητα ευθύνεται και για την εξαιρετικά επικίνδυνη ιδέα ότι ένας θεσμός όπως το χρηματιστήριο συνιστά εκ φύσεως ένα είδος «συνωμοτικής λέσχης» με σκοπό το ψεύδος και την απάτη σε βάρος του έντιμου εργαζόμενου λαού κι επομένως ότι πρέπει -και ότι μπορεί- με κάποιον τρόπο να καταργηθεί.
Όμως τίποτα δεν απειλεί περισσότερο ένα εργατικό κίνημα, προς το οποίο πρωτίστως απευθύνονται αυτές οι γραμμές, όσο το να τίθενται -λόγω άγνοιας των πραγματικών συνθηκών- ανεδαφικοί στόχοι.


Ο Max Weber (1864-1920), γερμανός κοινωνιολόγος, οικονομολόγος, νομικός και φιλόσοφος, αναγνωρίζεται ευρέως ως ο σημαντικότερος θεωρητικός του 20ού αιώναστον χώρο των κοινωνικών επιστημών. Άσκησε καταλυτική επίδραση στην κοινωνιολογία της εξουσίας, του δικαίου, της θρησκείας και στη γενική θεωρία της ανθρώπινης πράξης.

Στα ελληνικά κυκλοφορούν, μεταξύ άλλων, το μνημειώδες έργο του Οικονομία και κοινωνία (6 τόμοι, εκδ. Σαββάλας) και η κλασική του μελέτη Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού (εκδ. Gutenberg)  

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟ ΚΕΡΔΟΣ

Ούλριχ Ντούχρο, Φράντς Γιόζεφ Χινκελάμμερτ

Ιδιοκτησία για τους ανθρώπους, όχι για το κέρδος. Εναλλακτικές στην παγκόσμια τυραννία του κεφαλαίου

Μετάφραση: Θοδωρής Δρίτσας, Κώστας Σπαθαράκης

Αθήνα, Άρτος Ζωής 2013

335 σελ.

ISBN 978-960-8053-42-7

Τιμή 16,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 14,40 €

Παρά την πληθωρική παραγωγή κριτικών έργων για την παγκοσμιοποίηση και την ελεύθερη οικονομία της αγοράς, το ζήτημα της ατομικής ιδιοκτησίας παραμένει περίπου εκτός συζήτησης, όπως εξάλλου και οι εναλλακτικές προοπτικές που προτείνονται από τα κοινωνικά κινήματα σε ολόκληρο τον κόσμο. Κι όμως η ιδιοκτησία αποτελεί τον πυρήνα του σημερινού οικονομικού συστήματος, το οποίο δεν σέβεται ούτε την ανθρώπινη ζωή ούτε τη φύση. Εξετάζοντας σε βάθος τη νεωτερική έννοια της ατομικής ιδιοκτησίας, οι δύο συγγραφείς παρακολουθούν την ιστορική συγκρότηση της έννοιας αυτής, συνδέοντάς τη με τα σύγχρονα προβλήματα. Ξεκινώντας από τον Χομπς και τον Λοκ, δείχνουν με ποιο τρόπο η απόλυτη και ακραία μορφή της ιδιοκτησίας οδηγεί στη νεοφιλελεύθερη οικονομική λογική, που κυριαρχεί σήμερα σε παγκόσμιο επίπεδο.

Οι Ντούχρο και Χινκελάμμερτ υποστηρίζουν πως ο μόνος τρόπος να αποφύγουμε την καταστροφή των ανθρώπων και της φύσης, αλλά και το αδιέξοδο της τρομοκρατίας, είναι να αναμορφώσουμε την έννοια της ιδιοκτησίας, προσαρμόζοντάς τη στις πραγματικές ανάγκες των ανθρώπων και στη λογική του κοινού καλού. Εξετάζουν με ποιους πρακτικούς τρόπους θα μπορούσε να οριστεί εκ νέου η έννοια και η νομική υπόσταση της ιδιοκτησίας στις διάφορες μορφές της, ιδίως όσον αφορά τα κοινά αγαθά και τα μέσα παραγωγής, εκθέτοντας τις εναλλακτικές προτάσεις των κοινωνικών κινημάτων και των Εκκλησιών. Οι συγγραφείς, εκτός από τον ειδικό πρόλογο, προσέθεσαν στην ελληνική έκδοση και ένα επίμετρο, όπου παρουσιάζουν τις θεωρητικές και πρακτικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, εστιάζοντας ιδίως στο οικουμενικό κίνημα.