Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΣΜΑΣ ΞΕΝΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΟΣΜΑΣ ΞΕΝΑΚΗΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

20/10/20

ΚΟΣΜΑΣ ΞΕΝΑΚΗΣ «ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΟΦΟΡΟΙ»

Το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
παρουσιάζει την έκθεση

Κοσμάς Ξενάκης
Χασάπηδες και Κριοφόροι


την Τετάρτη 21 Οκτωβρίου 2020 (19:00-22:00)
στο Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης του ΜΙΕΤ
Βίλα Καπαντζή – Βασιλίσσης Όλγας 108


Διάρκεια έκθεσης: 21 Οκτωβρίου 2020 – 10 Ιανουαρίου 2021
Ωράριο έκθεσης: Δευτέρα - Σάββατο: 11:00-19:00 (Κυριακή κλειστά)

Στην προσπάθεια περιορισμού της διάδοσης της CΟVID-19, δεν θα πραγματοποιηθούν ομιλίες.
Η έκθεση, την πρώτη μέρα λειτουργίας της, θα είναι ανοιχτή για το κοινό από τις 19:00 έως τις 22:00.

Στον χώρο έχουν ληφθεί όλα τα απαραίτητα μέτρα προστασίας για εργαζόμενους και επισκέπτες.
Η χρήση μάσκας κατά την επίσκεψή σας είναι υποχρεωτική, σύμφωνα με τις οδηγίες του Υπουργείου Υγείας. 


ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ

Ο Κοσμάς Ξενάκης (1925–1984) υπήρξε ένας από τους πιο καινοτόμους και συγχρόνως από τους πιο ερμητικούς Έλληνες καλλιτέχνες της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, δημιουργός που κινήθηκε με εντυπωσιακή συνέπεια και απαράμιλλη ποιότητα σε ένα ευρύ φάσμα εκφραστικών περιοχών, πειραματιζόμενος με τη μορφή, τα υλικά, την ίδια την έννοια του καλλιτεχνικού έργου. Υπήρξε ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης, σκηνογράφος, δημιουργός σύνθετων δράσεων/χάπενινγκ και βέβαια αρχιτέκτονας, που δεν δίστασε να αναμετρηθεί με τη μνημειακή κλίμακα και τη δημιουργία έργων που παρενέβαιναν στο τοπίο.

Ο Κοσμάς Ξενάκης ξεκίνησε να δουλεύει το θέμα των νεαρών χασάπηδων περί τα μέσα της δεκαετίας του 1940. Ήταν η εποχή που, μαζί με τους Ροζίτα Σώκου, Νίκο Γεωργιάδη και μερικούς ακόμη νέους, σπούδαζε κοντά στον Γιάννη Τσαρούχη, στη βραχύβια ιδιωτική σχολή ζωγραφικής που είχε ιδρύσει ο τελευταίος εκείνη την περίοδο. Ο Ξενάκης δεν ενδιαφερόταν τότε αποκλειστικά για το θέμα του χασάπη. Επηρεασμένος από τον Τσαρούχη και τον Διαμαντή Διαμαντόπουλο, αρεσκόταν να απεικονίζει σκηνές της καθημερινής αστικής ζωής: ποδοσφαιριστές, μανάβηδες, λουόμενους και, φυσικά, χασάπηδες. 

Σταδιακά, η μορφή του χασάπη, τόσο στην καθημερινότητά του (μέσα στο χασάπικο κόβοντας κρέας ή έξω από αυτό σφάζοντας) όσο και σε μια εξιδανικευμένη απεικόνιση (που παραπέμπει στους μοσχοφόρους της αρχαιότητας), γίνεται βασικό θέμα στην τέχνη του Ξενάκη. Ένα Χασάπικο συγκαταλεγόταν μεταξύ των έργων που εξέθεσε στο Ζάππειο το 1949, στην πρώτη έκθεση της ομάδας «Αρμός», ενώ τρία χρόνια αργότερα, το 1952, στη δεύτερη έκθεση του «Αρμού», τα έργα αυτής της θεματολογίας ήταν εφτά. Ενταγμένα στο πνεύμα της «ελληνικότητας» που κυριαρχούσε στα πρώτα χρόνια της μετεμφυλιακής περιόδου, τα έργα της συγκεκριμένης ενότητας μαρτυρούν επιδράσεις από τον Τσαρούχη, τον Διαμαντόπουλο, αλλά και τον Henri Matisse.

Το 1954 ο Ξενάκης θα μεταβεί στο Παρίσι, προκειμένου να συνεχίσει τις σπουδές του στην αρχιτεκτονική. Εκεί θα έρθει σε ουσιαστική και γόνιμη επαφή με τη γαλλική τέχνη και ειδικά με το έργο του Picasso. Μάλιστα με τον καιρό θα εγκαταλείψει όλα εκείνα τα θέματα που τον απασχόλησαν τα χρόνια 1944-1954 – όλα εκτός από δύο: τους χασάπηδες και τους λουόμενους, που θα αποτελέσουν τα μοναδικά ίσως θέματα που δούλεψε κατά την παραμονή του στη Γαλλία (1954-1957). Ειδικά το θέμα των χασάπηδων τον απασχόλησε έντονα, σε μεγάλες συνθέσεις από χαρτόνια, χάρντμπορντ και χαρτιά εφημερίδας. Σχηματοποιώντας ολοένα και περισσότερο τη μορφή του χασάπη, που χάνει πια κάθε ηθογραφικό χαρακτήρα, δίνει συνθέσεις ρυθμικές, αφαιρετικές, που παραπέμπουν στη γεωμετρική τέχνη του 9ου π.Χ. αιώνα.

Τα έργα αυτά ο Ξενάκης τα παρουσίασε ως ενότητα για πρώτη φορά στην πρώτη του ατομική έκθεση στην Αθήνα, που φιλοξενήθηκε στην αίθουσα Πέην τον Απρίλιο του 1957. Έκτοτε, ο ζωγράφος στράφηκε προς την αφηρημένη τέχνη. Ορισμένους πίνακες με χασάπηδες τους εξέθεσε ξανά μετά από πολλά χρόνια, στην ατομική του έκθεση στη Γκαλερί Ζουμπουλάκη, τον Οκτώβριο του 1976, στο πλαίσιο μιας αναδρομικής παρουσίασης της εργασίας του.

Η έκθεση, που είναι αφιερωμένη αποκλειστικά στο θέμα των χασάπηδων, όπως το επεξεργάστηκε ο Κοσμάς Ξενάκης σε ολόκληρη την περίοδο από το 1945 έως περίπου το 1960, παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Μέγαρο Εϋνάρδου τον Δεκέμβριο του 2019 (σχεδόν πέντε χρόνια πριν, το 2015, είχε πραγματοποιηθεί μεγάλη αναδρομική έκθεσή του στο Μουσείο Μπενάκη). Σκοπός της παρούσας έκθεσης είναι να διαφανεί η πορεία από την αναπαράσταση στην αφαίρεση, από την «ελληνικότητα» στη σύνδεση με την ευρωπαϊκή πρωτοπορία, με όχημα την εμμονική σχεδόν επιστροφή του Ξενάκη στη μορφή του χασάπη και του ζώου.


Στην έκθεση θα παρουσιαστούν περισσότεροι από εξήντα πίνακες ζωγραφικής και περίπου ογδόντα σχέδια με θέμα τον χασάπη, από τις πρώτες προσπάθειες του καλλιτέχνη έως και τα σχεδόν αφηρημένα έργα της παρισινής περιόδου.

Την επιμέλεια της έκθεσης έχει ο διευθυντής του ΜΙΕΤ, Διονύσης Καψάλης.

Με την ευκαιρία της έκθεσης αυτής κυκλοφόρησε η έκδοση Κοσμάς Ξενάκης. Χασάπηδες και Κριοφόροι, μια πλούσια εικονογραφημένη, εκτενής μελέτη του Ευγένιου Δ. Ματθιόπουλου, καθηγητή Ιστορίας της Τέχνης στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Παράλληλα, κυκλοφορεί ο μεγάλος τόμος-αφιέρωμα στο έργο του Ξενάκη που εκδόθηκε από το ΜΙΕΤ με αφορμή την αναδρομική του 2015 στο Μουσείο Μπενάκη.

INFO – έκθεσης «Κοσμάς Ξενάκης. Χασάπηδες και Κριοφόροι»

ΜΟΡΦΩΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ
Πολιτιστικό Κέντρο Θεσσαλονίκης
Βίλα Καπαντζή – Λεωφόρος Βασιλίσσης Όλγας 108
Ταχ. Διευθ.: Τ.Θ. 50742, 54014 Θεσσαλονίκης 22

Η έκθεση θα ανοίξει για το κοινό την Τετάρτη 22 Οκτωβρίου 2020 (19:00-22:00)

Διάρκεια
22 Οκτωβρίου 2020 – 10 Ιανουαρίου 2021

Ωράριο λειτουργίας
Δευτέρα - Σάββατο: 11:00-19:00 (Κυριακή κλειστά)

Η είσοδος είναι ελεύθερη στο κοινό

Πληροφορίες
τηλ. 2310 295 170-1 καθημερινές 9.00 – 14.30
και 2310 295 150 τις ώρες λειτουργίας της έκθεσης

ΟΑΣΘ
αν κινείστε προς το κέντρο: 3Κ, 5, 6, 8 (στάση Ανάληψη)
αν κινείστε προς τα νοτιοανατολικά: 3Κ, 5, 6, 8 (στάση Πέτρου Συνδίκα)

10/12/19

ΚΟΣΜΑΣ ΞΕΝΑΚΗΣ. ΧΑΣΑΠΗΔΕΣ ΚΑΙ ΚΡΙΟΦΟΡΟΙ

Ευγένιος Δ. Ματθιόπουλος
Κοσμάς Ξενάκης. Χασάπηδες και κριοφόροι

Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 2019 (Δεκέμβριος)
Σελίδες: 144, με 98 έγχρωμες και 16 α/μ εικόνες
Διαστάσεις: 14 x 21 εκ.
ISBN πανόδετου: 978-960-250-755-1
Τιμή: 15,00 € // στο βιβλιοπωλείο μας 13,50 €

 


«Τα δεκάδες σχέδια και ζωγραφικά έργα με θέμα τους χασάπηδες, τους κριοφόρους και τη σφαγή ζώων που φιλοτέχνησε ο Κοσμάς Ξενάκης κατά τα χρόνια 1943–1965 συνιστούν ένα εντελώς ιδιαίτερο σύνολο στην ιστορία της νεοελληνικής τέχνης, δεδομένου ότι αυτή η θεματολογία σπανιότατα είχε εμπνεύσει Έλληνες καλλιτέχνες στο παρελθόν. Ως εκ τούτου, στην παρούσα μελέτη, προκειμένου να ερμηνευθεί αυτή η παραγωγή, επιχειρώ: α) να ανασυστήσω την εικονογραφία του θέματος από την αρχαιότητα μέχρι τα μέσα του 20ού αιώνα, β) να ιστορικοποιήσω το θέμα των έργων σκιαγραφώντας τον ρόλο, την κοινωνική θέση και τις σημασίες που είχε στην κοινή γνώμη και εν γένει στη δημοσιότητα εκείνα τα χρόνια το επάγγελμα του χασάπη, καθώς και οι μετωνυμικές χρήσεις που είχαν στον δημόσιο λόγο οι λέξεις «χασάπης» και «σφαγή», γ) να ερμηνεύσω το ειδικό ενδιαφέρον του Ξενάκη για αυτά τα θέματα ως έναν τρόπο εσωτερίκευσης και ψυχοδιανοητικής αντίδρασης στην ωμή και ανεξέλεγκτη στρατιωτική και πολιτική βία των χρόνων της Κατοχής και του Εμφυλίου πολέμου και, τέλος, δ) επιχειρώ μια τεχνοτροπική ανάλυση των έργων του όπως αυτά μετεξελίχθηκαν από την αρχική ρεαλιστική-ηθογραφική απόδοση των θεμάτων του μέχρι την αφαιρετική και στο τέλος ανεικονική πραγμάτευσή τους.»

(από το Προλογικό Σημείωμα του συγγραφέα)

Η μελέτη του Ευγένιου Δ. Ματθιόπουλου γράφτηκε με αφορμή την έκθεση «Κοσμάς Ξενάκης: Χασάπηδες και κριοφόροι» που παρουσιάζεται στο Μέγαρο Εϋνάρδου του ΜΙΕΤ (4 Δεκεμβρίου 2019 – 28 Μαρτίου 2020).

Ο ΕΥΓΕΝΙΟΣ Δ. ΜΑΤΘΙΟΠΟΥΛΟΣ είναι καθηγητής ιστορίας της τέχνης στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης και συνεργαζόμενος ερευνητής στο Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών – ΙΤΕ. Είναι επίσης ιδρυτικό μέλος της Εταιρείας Ελλήνων Ιστορικών Τέχνης (ΕΕΙΤ, 2001), της οποίας διετέλεσε πρόεδρος από το 2016 μέχρι το 2019. Από το 1995 έως το 2001 υπήρξε αρχισυντάκτης και επιστημονικός επιμελητής του Λεξικού Ελλήνων Καλλιτεχνών, τόμοι Α΄-Δ΄, Μέλισσα, Αθήνα 1997-2001. Έχει δημοσιεύσει πολλά άρθρα και βιβλία, μεταξύ των οποίων: Η έννοια της «γενιάς» στην περιοδολόγηση της ιστορίας, της ιστορίας της λογοτεχνίας και της ιστορίας της τέχνης, ΠΕΚ, Ηράκλειο 2019‧ C. Parthénis. Η ζωή και το έργο του Κωστή Παρθένη, Κ. Αδάμ, Αθήνα 2008‧ J. Mita. Η ζωή και το έργο του Γιάννη Μηταράκη (1897-1963), Μουσείο Μπενάκη, Αθήνα 2006. Έχει επίσης επιμεληθεί συλλογικούς τόμους.

 (πηγή: ΜΙΕΤ





2/4/15

ΚΟΣΜΑΣ ΞΕΝΑΚΗΣ, 1925-1984

Κοσμάς Ξενάκης, 1925-1984

Κείμενα: Διονύσης Καψάλης, Δημοσθένης Κοκκινίδης, Σάββας Κονταράτος, Σπύρος Μοσχονάς, Κοσμάς Ξενάκης, Αλέξανδρος Ξύδης
Έρευνα-τεκμηρίωση: Σπύρος Μοσχονάς
Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2015
383 σελ. με 413 έγχρωμες και 72 α/μ εικόνες
ISBN 978-960-250-636-3
Τιμή 65,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 58,50 €




Η έκδοση αυτή πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία της ομώνυμης έκθεσης που συνδιοργάνωσαν το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης και το Μουσείο Μπενάκη στο κτίριο του Μουσείου επί της οδού Πειραιώς (από 20 Μαρτίου έως 10 Μαΐου 2015). Ο Κοσμάς Ξενάκης (1925-1984) υπήρξε ένας από τους πιο καινοτόμους και ταυτοχρόνως από τους πιο ερμητικούς Έλληνες καλλιτέχνες της πρώτης μεταπολεμικής γενιάς, δημιουργός που κινήθηκε με εντυπωσιακή συνέπεια και απαράμιλλη ποιότητα σε ένα ευρύ φάσμα εκφραστικών περιοχών, πειραματιζόμενος με τη μορφή, τα υλικά, την ίδια την έννοια του καλλιτεχνικού έργου.

Υπήρξε ζωγράφος, γλύπτης, χαράκτης, σκηνογράφος, δημιουργός σύνθετων δράσεων/χάπενινγκ και βέβαια αρχιτέκτονας, που δεν δίστασε να αναμετρηθεί με τη μνημειακή κλίμακα και τη δημιουργία έργων που παρενέβαιναν στο τοπίο. Περισσότερο από όλα όμως υπήρξε ένας διανοούμενος που είδε την τέχνη όχι απλώς μέσα από μια μορφοπλαστική προσέγγιση, ούτε ως τεχνική διαδικασία προς την καθαρή φόρμα, αλλά πρωτίστως ως «επιστήμη» της όρασης, ως «πνευματική» διαδικασία απευθυνόμενη εξίσου στον μυημένο και τον αμύητο, ως έκφραση πνεύματος έξω από σύνορα και εθνικές σχολές. Ο πρόωρος θάνατός του το 1984 σε ηλικία 59 ετών έριξε σε λήθη το έργο του Κοσμά Ξενάκη.

Ο πλούσιος εικαστικός του κόσμος παρέμεινε –και παραμένει- άγνωστος στους πολλούς, μολονότι έγιναν εκθέσεις, ομιλίες, εκδόσεις, καθώς και μία αναδρομική παρουσίασή του στην Εθνική Πινακοθήκη, που επιχείρησαν να συλλάβουν μέρος ή και το σύνολο της πλούσιας καλλιτεχνικής του δημιουργίας. Έλειπε όμως από την ελληνική βιβλιογραφία μια συνολική θεώρηση του Ξενάκη, που να προσεγγίζει τόσο το εύρος των ενδιαφερόντων του, όσο και το βάθος των αναζητήσεών του, επιχειρώντας επιπλέον να διερευνήσει την παραγνωρισμένη αλλά ξεχωριστή θέση του στο πλαίσιο της ελληνικής εικαστικής παραγωγής κυρίως των δεκαετιών του ’60 και του ’70. Το κενό αυτό φιλοδοξεί να το καλύψει αυτή η νέα έκδοση.