20/3/15

ART FOR AMNESTY















 


Το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας
και το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
παρουσιάζουν την έκθεση

ART FOR AMNESTY

την Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015, στις 19:00
στο Βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ – Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη

Η έκθεση θα διαρκέσει έως την Μ. Τετάρτη 8 Απριλίου 2015.

Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00-15:00,
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00-21:00.
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.


Το Ελληνικό Τμήμα της Διεθνούς Αμνηστίας και τα μέλη του στη Θεσσαλονίκη, συνεχίζοντας την πορεία τους στον δύσκολο δρόμο της υπεράσπισης των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, διοργανώνουν σειρά εκδηλώσεων με στόχο την ευαισθητοποίηση του κοινού και την κινητοποίησή του στο έργο και τη δράση της Διεθνούς Αμνηστίας.

Η έκθεση πραγματοποιείται στο πλαίσιο της επετείου των 40 χρόνων από την ίδρυση του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας (1975 – 2015). Έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες προσφέρουν τα έργα τους, τα οποία η Διεθνής Αμνηστία θα διαθέτει στην συμβολική τιμή των 50 ευρώ για την οικονομική ενίσχυση του Τμήματος.

Πληροφορίες και συνεντεύξεις:
Ειρήνη Τσολάκη, Αντιπρόεδρος του Ελληνικού Τμήματος της Διεθνούς Αμνηστίας,
τηλ. 6978875961
Μαριάνα Λεονταρίδου, υπεύθυνη εκδηλώσεων προβολής στην Θεσσαλονίκη,
τηλ. 6944791114

INFO – Έκθεσης «Art for Amnesty»

 







Η έκθεση θα εγκαινιαστεί την Παρασκευή 27 Μαρτίου 2015 στις 19:00

Διάρκεια
Παρασκευή 27 Μαρτίου έως και Μ. Τετάρτη 8 Απριλίου 2015

Ωράριο λειτουργίας
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00-15:00
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00-21:00


Η είσοδος είναι ελεύθερη στο κοινό
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310 288.036, fax: 2310 226.460

www.amnesty.org.gr
https://twitter.com/AmnestyGreece
https://www.facebook.com/amnestygreece

bookstore-thessaloniki@miet.gr
http://www.miettsimiski11.blogspot.com

10/3/15

ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΝΗ. «ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»

Με ευκαιρία το κλείσιμο της έκθεσης της Άννας Φιλίνη

«Ταξίδι προς την Ελευθερία» 
 
που παρουσιάζεται στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ (Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη),
η ίδια η καλλιτέχνις θα πραγματοποιήσει δύο ξεναγήσεις.

- την Πέμπτη 19 Μαρτίου 2015 στις 19:00, με θέμα:
«Το Ταξίδι προς την Ελευθερία» και η πραγματική ιστορία μετά τον Πόλεμο

- και την Παρασκευή 20 Μαρτίου στις 19:00, με θέμα
«Το Ταξίδι προς την Ελευθερία» και η τέχνη στις ιστορίες του.
 

Η έκθεση θα διαρκέσει έως την Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015.

Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00-15:00,
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00-21:00.
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.

«Οκτάνα» η πόλη της μελλοντικής ευτυχίας και οι εξεγέρσεις 
της Νεολαίας μετά το 1968 (περίοδος 1968-1975)

Το ζωγραφικό έργο της Άννας Φιλίνη «Ταξίδι προς την Ελευθερία» απαρτίζεται από τέσσερις εικόνες, που συνιστούν ένα τετράπτυχο μήκους 8,40 μ. και συσχετίζονται με τέσσερα διαφορετικά ποιητικά έργα του Ανδρέα Εμπειρίκου. Ταυτόχρονα καθεμιά σηματοδοτεί διαδοχικά και μια διαφορετική περίοδο της πρόσφατης ιστορίας μας από το 1945 μέχρι το 2010. Καθώς ξεδιπλώνεται η μία εικόνα δίπλα στην άλλη δημιουργείται ένα ενιαίο έργο. Είναι μια φρίζα με ιστορίες από το 1945 μέχρι τις μέρες μας. Στις ίδιες τις εικόνες, που είναι φανταστικές, ανακατεύονται πραγματικά γεγονότα μιας εποχής και πραγματικοί τόποι με ονειρικές καταστάσεις, με βιώματα διαφορετικών ανθρώπων σε άλλους τόπους και σε άλλες στιγμές. Είναι μια φαντασία μέσα στην αλήθεια ή μια αλήθεια μέσα στη φαντασία.

Τα έργα της έκθεσης, που είναι λάδια σε μουσαμά, δημιουργήθηκαν μέσα σε τρία χρόνια – ολοκληρώθηκαν το 2012.

Η Φιλίνη λέει για το έργο της: «Ο στοχασμός πάνω στην ιστορία μέσα σε περίοδο κρίσης σε βοηθά να δεις τα πράγματα σε ευρύτερη κλίμακα αλλά και πιο βαθιά. Ταυτόχρονα, στα τωρινά ζωγραφικά μου έργα η ιστορία συνδιαλέγεται με την ποίηση του Ανδρέα Εμπειρίκου, ποίηση ερωτική και επική, ενταγμένη από τον ίδιο τον ποιητή με ιδιαίτερο τρόπο μέσα στην ιστορική πραγματικότητα. Έτσι, μέσα στη ζωγραφική μου, η δική μου γλώσσα πλέκεται με το ταξίδι ανατροπής και ελπίδας του υπερρεαλισμού και καταλήγει στο σήμερα με μια πιο ωμή συναισθηματική λαλιά, που μιλά για τη βάναυση καθημερινότητα που ζούμε μέσα στον σύγχρονο κόσμο».

Ο τίτλος του έργου οφείλεται σε δυο ταξίδια που πραγματοποιήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα το 1945: Το ένα είναι το πραγματικό ταξίδι του πλοίου «Ματαρόα» που ξεκίνησε από τον Πειραιά μεταφέροντας, με προορισμό το Παρίσι, τους 215 νέους έλληνες διανοούμενους υποτρόφους του γαλλικού κράτους, και το άλλο είναι το ξεκίνημα συγγραφής το 1945 από τον Ανδρέα Εμπειρίκο του μυθιστορήματός του για το ταξίδι του υπερωκεάνιου «Μέγας Ανατολικός». Και τα δύο είναι ταξίδια προς την αναζήτηση της ελευθερίας.

 «Πολλές φορές τη νύχτα» (Τα τελευταία 30 χρόνια και η σημερινή κρίση).

Η έκθεση πλαισιώνεται με 15 πορτρέτα από τους τότε Έλληνες υποτρόφους στο Παρίσι και ταξιδευτές με το πλοίο «Ματαρόα» το 1945.

Για τα πορτρέτα της έκθεσης στη Θεσσαλονίκη λέει η Φιλίνη: «Ζωγράφισα τα πορτρέτα αρχικά δώδεκα Ελλήνων της “υποτροφιάδας”, όπως την αναφέρει η Νέλλη Ανδρικοπούλου, υπότροφος τότε και αυτή, στο βιβλίο της Το ταξίδι του Ματαρόα (Έκδοση της Εστίας, Αθήνα 2007), που παρουσίασα στην έκθεσή μου στο Ίδρυμα Κακογιάννη τον Νοέμβριο του 2012. Για την έκθεση στο ΜΙΕΤ της Θεσσαλονίκης πρόσθεσα και τρία καινούργια που έφτιαξα το 2014. Ένα από αυτά είναι το πορτρέτο της Μέλπως Αξιώτη, που δεν ταξίδεψε με το Ματαρόα, πήγε όμως και αυτή κυνηγημένη στο Παρίσι το 1947. Τα πορτρέτα που ζωγράφισα είναι ανθρώπων που γνώρισα η ίδια μαζί με το έργο τους ή άκουσα για αυτούς από τη γνωριμία τους με τους γονείς μου. Είναι, κατά σειρά που τοποθετούνται στην έκθεση, οι: Κώστας Αξελός, Κορνήλιος Καστοριάδης, Μιμίκα Κρανάκη, Ιάννης Ξενάκης, Νίκος Σβορώνος, Μέμος Μακρής, Νίκος Χατζημιχάλης, Κώστας Κουλεντιανός, Νέλλη Ανδρικοπούλου, Μάτση Χατζηλαζάρου, Άννα Κινδύνη, Αριστομένης Προβελέγγιος, Μάνος Ζαχαρίας, Κώστας Παπαϊωάννου, Μέλπω Αξιώτη».


ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Άννα Φιλίνη είναι αρχιτέκτονας και ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Πήρε το πτυχίο Αρχιτεκτονικής από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου. Τα πρώτα μαθήματα σχεδίου τα έκανε με τη ζωγράφο Ελένη Ζογγολοπούλου. Στο Μιλάνο παρακολούθησε το ελεύθερο εργαστήριο γυμνού της Ακαδημίας της Μπρέρα. Στη συνέχεια, έζησε για πέντε χρόνια στο τότε Δυτικό Βερολίνο. Από το 1974 ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Δίδαξε για δύο χρόνια (1984-1986) τεχνικό σχέδιο και παραστατική γεωμετρία σε ΤΕΙ.

Μέσα στη δικτατορία, και ενώ δεν μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα, έκανε σειρά αντιδικτατορικών έργων με λάδι σε ξύλο, τα οποία εξέθεσε για πρώτη φορά στην αναδρομική της έκθεση το 2001. Από το 1991 έχει κάνει δεκαέξι ατομικές εκθέσεις –με τοπία και άλλα θέματα σχετικά με τη νεοελληνική ιστορία και τη λογοτεχνία– στην Αθήνα, σε διάφορες ελληνικές πόλεις και στο Βερολίνο. Έχει γράψει βιβλία σχετικά με ζωγραφική, ποίηση και αρχιτεκτονική. Έργα της υπάρχουν σε δημόσιους χώρους στον Δήμο Καισαριανής και στον Δήμο του Ρέντη. Το 2005 συμμετείχε στη διεθνή Μπιενάλε Τέχνης του Πεκίνου.

Έχει εκλεγεί πέντε φορές δημοτική σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, όπου υπήρξε μέλος του ΔΣ του Πολιτιστικού του Οργανισμού και Πρόεδρός του, ενώ διετέλεσε επί δύο χρόνια (2007-2009) βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Είναι ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κύπρου.


INFO – Έκθεση ζωγραφικής της Άννας Φιλίνη
ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ










Λήξη έκθεσης
Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

Ωράριο λειτουργίας
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00-15:00
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00-21:00

Η είσοδος είναι ελεύθερη στο κοινό
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310 288.036, fax: 2310 226.460


 bookstore-thessaloniki@miet.gr
http://www.miettsimiski11.blogspot.com

4/3/15

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟΥ ΕΡΓΟΥ «ΡΩΜΙΟΠΟΥΛΕΣ» ΤΗΣ ΠΗΝΕΛΟΠΗΣ ΔΕΛΤΑ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΙΕΤ

Το τρίτομο βιογραφικό έργο της Πηνελόπης Δέλτα

Ρωμιοπούλες

που κυκλοφορεί από την «Εκδοτική Ερμής» με επιμέλεια του Αλέκου Ζάννα,
θα παρουσιαστεί στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης,
Τσιμισκή 11, την Παρασκευή 6 Μαρτίου 2015, στις 19:00.

Θα μιλήσουν οι:
Ιωάννα Πετροπούλου, ιστορικός
Αλέκος Π. Ζάννας, επιμελητής του Αρχείου Πηνελόπης Δέλτα
Θεόδωρος Ν. Σωτηρόπουλος, επιμελητής Ημερολογίων Ίωνα Δραγούμη  
Γιώργος Χριστοφορίδης, εκδότης




ΓΙΑ ΤΟ ΕΡΓΟ
Οι Ρωμιοπούλες είναι το μόνο μυθιστόρημα της Π. Σ. Δέλτα που δεν απευθύνεται σε παιδιά. Η δημοσίευσή του, 75 χρόνια μετά το τέλος της συγγραφής του, σηματοδοτεί και το τέλος της παρουσίασης των κειμένων της Δέλτα που βρέθηκαν στο αρχείο της και αποτελούν αυτοτελή αυτοβιογραφικά κείμενα.

Αρχίζει να γράφεται το 1926, ίσως και νωρίτερα, και ολοκληρώνεται τον Δεκέμβριο του 1939. Αποτελεί μία τριλογία 1769 δακτυλόγραφων. Τα τρία μέρη έχουν τους τίτλους Το Ξύπνημα, Λάβρα και Σούρουπο.

Η δράση της τριλογίας ξεκινά τον Ιανουάριο του 1895 και τελειώνει τον Νοέμβριο του 1920. Τα ιστορικά γεγονότα που σημαδεύουν τις ακραίες αυτές ημερομηνίες είναι η πτώση του Χ. Τρικούπη και η πτώση του Ελ. Βενιζέλου αντίστοιχα. Η κεντρική ηρωίδα, η Δέσποινα Κρινά-Δαπέργολα ταυτίζεται με την Π. Σ. Δέλτα. Πολλοί από τους ήρωες ή τα γεγονότα του μυθιστορήματος αντιστοιχούν στα πραγματικά πρόσωπα ή γεγονότα που απαντώνται στη ζωή της Δέλτα. Οι τόποι της δράσης έχουν αλλάξει: η Αλεξάνδρεια έχει αντικατασταθεί από την Αθήνα, η Φρανκφούρτη από τη Βομβάη.

Η Δέλτα θεωρεί το έργο της τελειωμένο τον Δεκέμβριο του 1939. Σημειώνει στο ημερολόγιό της στις 13 Μαρτίου 1940:

Όταν τελείωσα «το έργο» μου, κατέθεσα τα όπλα, είπα πως μπορώ πια να πεθάνω αρκεί να το δημοσιεύσουν τα παιδιά μου, σαν ελευθερωθούν οι Ελληνικές ψυχές και συνειδήσεις. Αυτά, τον περασμένο Δεκέμβριο. Τώρα θέλω να δω την ελευθερία αυτή, ψυχών και συνειδήσεων. Μα θα την δω άραγε;

Η αναφορά στις σκλαβωμένες ψυχές και συνειδήσεις έχει σχέση με τη δικτατορία του Μεταξά. Ακολούθησε ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και το τέλος. Η δημοσίευση των διάφορων Αναμνήσεων που προηγήθηκε μας έδωσε τα απαραίτητα βιογραφικά στοιχεία της Δέλτα, ώστε οι Ρωμιοπούλες να μπορούν να ειδωθούν ως ένα αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα, φωτισμένο μέσα από την αφήγηση της ζωής της, που μας έχει αφήσει.

Η δράση του πρώτου μέρους (Το Ξύπνημα) ξεκινά τον Ιανουάριο του 1895 με την ηρωίδα να είναι 19 ετών και τελειώνει τον Νοέμβριο του 1896 με την ενηλικίωση και το γάμο της. Ακολουθεί σχεδόν κατά γράμμα το απομνημόνευμα της Π. Σ. Δέλτα που εκδόθηκε το 1990 με τίτλο Αναμνήσεις 1899.

Με τον πρώτο αυτό τόμο η Δέλτα σκιαγραφεί τα πρόσωπα και τους χαρακτήρες της που θα συνεχίσουν τη δράση τους και στους επόμενους τόμους. Ακόμη και ο Βάσος Γάβρας που ταυτίζεται με τον Ίωνα Δραγούμη εμφανίζεται ως έφηβος που είναι από τότε θαμπωμένος με την ηρωίδα.

Στον δεύτερο τόμο (Λάβρα) η Δέλτα ακολουθεί σε μεγάλο βαθμό τις Αναμνήσεις 1921 και τις Αναμνήσεις 1940. Η δράση ξεκινά τον Ιούνιο του 1907 και τελειώνει τον Οκτώβριο του 1910. Το πρόσωπο που κυριαρχεί είναι ο ανολοκλήρωτος έρωτας της ηρωίδας, ο Βάσος Γάβρας, μια πιο ηρωική και εξιδανικευμένη μορφή του Ίωνα Δραγούμη.

Σε αντίθεση με τους δύο προηγούμενους, ο τρίτος και τελευταίος τόμος (Σούρουπο) δεν ακολουθεί τη ζωή της ηρωίδας μόνο στην προσωπική της ζωή. Περιέχει στοιχεία και γεγονότα της πολιτικής και κοινωνικής ζωής της Ελλάδας στην οποία κυριαρχεί η μορφή του Βενιζέλου και ο Διχασμός. Η δράση ξεκινά τον Ιανουάριο του 1914 και τελειώνει τον Νοέμβριο του 1920 με την ήττα του Βενιζέλου στις εκλογές. Η άλλη κυρίαρχη μορφή είναι για μία ακόμη φορά ο Βάσος Γάβρας. Η ένταξή του στο αντιβενιζελικό στρατόπεδο με την ηρωίδα να βρίσκεται στο πλευρό του Βενιζέλου, ακολουθεί την αντίστοιχη πορεία του Δραγούμη και της Δέλτα.

Τα δάνεια από τα αυτοβιογραφικά κείμενα της Δέλτα είναι σαφώς λιγότερα. Υπάρχουν επίσης αναφορές που βρίσκουμε στα «πολιτικά» της κείμενα.

Σε γενικές γραμμές οι Ρωμιοπούλες διατρέχουν την προσωπική ιστορία της Π. Σ. Δέλτα. Ανεξάρτητα από τις μυθιστορηματικές προσθήκες, η προσωπική της ιστορία, όπως μας την έχει καταθέσει με τις Αναμνήσεις και τα προσωπικά της ημερολόγια που γράφει από το 1899 ως τον θάνατό της, εμφανίζεται ξεκάθαρα. Με τον τρόπο αυτό θέλει να καταθέσει την προσωπική της ιστορία στο ευρύ κοινό με μυθιστορηματική μορφή. Οι διάφορες Αναμνήσεις αποτελούν την πρώτη ύλη του μυθιστορήματος που δίνεται στο ευρύ κοινό με καθυστέρηση 75 χρόνων.

Με τις Ρωμιοπούλες, η Δέλτα μας δίνει ένα συναρπαστικό αυτοβιογραφικό μυθιστόρημα-ποταμό (roman-fleuve), από τα λίγα που γράφονται στο πρώτο μισό του περασμένου αιώνα στη χώρα μας.

Η Δέλτα επικεντρώνει τη συγγραφή των αναμνήσεών της στην περίοδο της σχέσης της με τον Δραγούμη. Αυτοβιογραφικά της κείμενα για την περίοδο μετά τη δολοφονία του τελευταίου, το 1920, υπάρχουν λίγα. Ακόμη και τα σωζόμενα ημερολόγιά της (τα γραμμένα μετά το 1916, γιατί τα παλιότερα καταστράφηκαν στα «Νοεμβριανά») είναι σε μεγάλο βαθμό γεμάτα με αναπολήσεις και αναμνήσεις από τον Ίωνα. Η εμμονή της για τη σχέση αυτή την κατατρέχει για το υπόλοιπο της ζωής της. Το μυθιστόρημα αυτό μπορεί να θεωρηθεί μια κατάθεση της προσωπικής της ιστορίας στο κοινό.

Στα «ιστορικά» της βιβλία για παιδιά, αλλά και στα πολιτικά της κείμενα, η Πηνελόπη Δέλτα μας έχει δείξει ότι ξέρει να χρησιμοποιεί την ιστορία και να την ενσωματώνει στα μυθιστορήματά της. Η διαπίστωση αυτή ισχύει και για τις Ρωμιοπούλες κυρίως για το τρίτο μέρος (Σούρουπο). Στην περίπτωση αυτή, η Δέλτα αναφέρεται σε ιστορικά γεγονότα που έζησε η ίδια ή είχε ενημέρωση από πρώτο χέρι για τα τεκταινόμενα. Το Πολιτικό Ημερολόγιο, τα κείμενά της για τον Βενιζέλο και την εποχή του, καθώς και οι διάφορες μαρτυρίες που έχει συλλέξει χρησιμοποιούνται παράλληλα με την τεκμηρίωση των γεγονότων μέσα από δημοσιεύματα του τύπου για να δώσει την ιστορική διάσταση στο κείμενό της. Οι πληροφορίες και οι παραπομπές είναι ακριβείς και η «Βενιζελική» Δέλτα μας δίνει την ερμηνεία της μέσα από την επιλογή των γεγονότων που έχει αποφασίσει να μας διηγηθεί.

Τέλος, η αυτοκτονία της ηρωίδας είναι ένα προάγγελμα της αυτοκτονίας της ίδιας της Δέλτα είκοσι χρόνια αργότερα, με αφορμή την είσοδο των γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα και την κατάληψη της χώρας. Μια μυθιστορηματική αυτοκτονία που γίνεται με τον ίδιο τρόπο με την πραγματική πράξη της συγγραφέως.

Συγγραφέας: Πηνελόπη Σ. Δέλτα
Τίτλος: Ρωμιοπούλες [Α΄ Το Ξύπνημα, Β΄ Λάβρα, Γ΄ Σούρουπο]
Επιμέλεια: Αλ. Π. Ζάννας
Σελίδες: 1424 [A΄ 504, Β΄ 376, Γ΄ 544]
ISBN: 978-960-320-220-2
Και οι τρεις τόμοι κυκλοφορούν μαζί σε κουτί.

ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ:
ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΙΕΤ, Τσιμισκή 11, τηλ. 2310 288 036 bookstore@miet.gr
ΕΚΔΟΤΙΚΗ ΕΡΜΗΣ, τηλ. 210 380 7747 hermes69@otenet.gr
 



3/3/15

ΟΥΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΑ

Σάββας Κονταράτος
Ουτοπία και πολεοδομία

Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2014
Τόμος Α΄: 571 σελ. με 71 έγχρωμες και 288 α/μ εικόνες
Τόμος Β΄: 471 σελ. με 50 έγχρωμες και 200 α/μ εικόνες
ISBN (set) 978-960-250-624-0 (χαρτόδετο)
Τιμή 65 € / στο βιβλιοπωλείο μας 58,50 €
ISBN (set) 978-960-250-627-1 (πανόδετο)
Τιμή 80 € / στο βιβλιοπωλείο μας 72,00 €




Η συνάφεια της πολεοδομίας με την ουτοπία έχει ήδη επισημανθεί και σχολιαστεί από έγκριτους μελετητές. Στη μελέτη αυτή επιχειρείται μια συστηματικότερη και πολύπλευρη διερεύνηση αυτής της συνάφειας προκειμένου να αναδειχθούν τα κοινά θεμελιακά γνωρίσματα που χαρακτηρίζουν διαχρονικά τον κοινωνικό ουτοπισμό και τον πολεοδομικό σχεδιασμό, πέρα από τις πρόδηλες αναλογίες τους για τις οποίες γίνεται λόγος στην εισαγωγή. Το κύριο σώμα της μελέτης αρθρώνεται σε τέσσερα μέρη.

Το πρώτο είναι αφιερωμένο σε μια γενική θεώρηση της ουτοπικής νοοτροπίας. Ανατέμνονται κατ’ αρχάς οι προτυπώσεις μιας ιδανικής πολιτείας που μας έχουν παραδοθεί από διανοητές διαφόρων εποχών, είτε ως φανταστικά αφηγήματα είτε ως μεταρρυθμιστικά προγράμματα, με στόχο να διακριβωθούν τα κοινά ιδεολογικά μοτίβα τους. Σε αυτές τις προτυπώσεις, που διέπονται κατά κανόνα από μια αφηρημένη ορθολογικότητα και έχουν αποκληθεί «ψυχρές» ουτοπίες, αντιβάλλεται ως «θερμή» έκφανση κοινωνικού ουτοπισμού η πίστη των αδικημένων του κόσμου τούτου στην έλευση ενός βασιλείου δικαιοσύνης και ελευθερίας, πίστη που εξέθρεψε πολυάριθμες θρησκευτικές αιρέσεις και λαϊκές εξεγέρσεις. Εξετάζονται επίσης οι ομόρροπες και αντίρροπες προς τον ουτοπισμό τάσεις που εκδηλώθηκαν στους χώρους της πολιτικής φιλοσοφίας και της λογοτεχνίας.

Στο δεύτερο μέρος η διερεύνηση στρέφεται στις αστυφιλικές και αστυμαχικές διαθέσεις που συνόδευσαν την ανάπτυξη των πόλεων και στις πολεοδομικές ιδέες που εκφαίνονται τόσο στα κείμενα των ουτοπιστών όσο και στη χωρική οργάνωση των ουτοπικογενών κοινοτήτων που ιδρύθηκαν κατά καιρούς. Τα δύο επόμενα μέρη καταπιάνονται με την ανίχνευση του ουτοπικού ήθους στην πολεοδομική θεωρία και πράξη, όπως αυτές έχουν αποτυπωθεί σε πραγματείες, διακηρύξεις, σχέδια ιδανικών πόλεων και προσχεδιασμένα οικιστικά συγκροτήματα. Επειδή κρίθηκε σκόπιμο να ενταχθούν αυτά τα τεκμήρια στα πολιτισμικά τους συμφραζόμενα, προκρίθηκε εν προκειμένω η μορφή ιστορικής επισκόπησης που απαιτούσε από μόνη της μια σχετική πληρότητα, δηλαδή και την αναφορά σε έργα που δεν έχουν άμεση σχέση με το θέμα. Έτσι, τα δύο αυτά μέρη μπορούν να διαβαστούν και ως συνοπτική ιστορία της πολεοδομίας.

Συγκεκριμένα, το τρίτο πραγματεύεται τις πολεοδομικές προτάσεις και εφαρμογές της Αρχαιότητας, του Μεσαίωνα, των εξωτικών πολιτισμών και των νεότερων χρόνων ως τη Βιομηχανική Επανάσταση, ενώ το τέταρτο επικεντρώνεται στο ουτοπικό πάθος της μοντέρνας πολεοδομίας και στην κριτική που της ασκήθηκε από αιρετικούς του μοντερνισμού και μεταμοντέρνους διανοητές. Στον απόλογο συνοψίζονται τα πορίσματα της έρευνας και παρουσιάζονται οι προβληματισμοί που ανακύπτουν από την έκπτωση του κοινωνικού ουτοπισμού και την απαξίωση του πολεοδομικού σχεδιασμού στις παρούσες μετανεωτερικές συνθήκες.

Ο Σάββας Κονταράτος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1933. Σπούδασε στη Σχολή Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Αργότερα, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης, παρακολούθησε στη Γαλλία κύκλο μεταπτυχιακών μαθημάτων για σύγχρονες μεθόδους κατασκευής. Το 1983 η Πολυτεχνική Σχολή του ΑΠΘ έκαμε δεκτή τη διατριβή του και τον αναγόρευσε διδάκτορα με «άριστα παμψηφεί». Έχει εργαστεί στην Υπηρεσία Οικισμού του Υπουργείου Δημοσίων Έργων (1956-1961), κυρίως για την ανοικοδόμηση της Σαντορίνης, και στο Γραφείο Δοξιάδη (1961-1971), όπου διετέλεσε προϊστάμενος κλάδου κτιριακών μελετών. Το 1972 ίδρυσε, με δύο συναδέλφους του, την Εταιρεία Μελετών Περιβάλλοντος ΕΠΕ, η οποία μέχρι το 1990 ανέπτυξε σημαντική μελετητική δραστηριότητα στην Ελλάδα και σε χώρες της Μέσης Ανατολής. Το 1987 εξελέγη καθηγητής Θεωρίας του Χώρου και Ιστορίας της Αρχιτεκτονικής στην Ανωτάτη Σχολή Καλών Τεχνών και δίδαξε μέχρι το 2001, οπότε του απονεμήθηκε ο τίτλος του ομότιμου καθηγητή. Έχει επίσης διδάξει σε μεταπτυχιακά προγράμματα σπουδών του Πανεπιστημίου Κρήτης (1992-1995) και του ΕΜΠ (1997-2006). Στις δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται η διδακτορική διατριβή του Η εμπειρία του αρχιτεκτονημένου χώρου και το σωματικό σχήμα (Καστανιώτης, Αθήνα, 1983), οι συλλογές άρθρων και ομιλιών του Αρχιτεκτονική και παράδοση (Καστανιώτης, Αθήνα, 1986) και Δοκίμια αρχιτεκτονικής (Libro, Αθήνα, 2009), καθώς και πολυάριθμα άρθρα σε ελληνικά και ξένα περιοδικά και συλλογικές εκδόσεις.









2/3/15

ΑΡΧΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΛΥΚΟΥΡΓΟΥ (1827-1875) ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΣΥΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΝΟΥ

Αρχείο Αλεξάνδρου Λυκούργου (1827-1875) Αρχιεπισκόπου Σύρου και Τήνου
Τόμος Α΄

 

Εισαγωγή, αναλυτικές περιλήψεις και σχόλια: Ελισάβετ Κοντογιώργη – Φωτεινή Ασημακοπούλου
Πρόλογος: Μιχαήλ Β. Σακελλαρίου
Αθήνα, Ακαδημία Αθηνών / Κέντρο Ερεύνης της Ιστορίας του Νεώτερου Ελληνισμού 2014
734 σελ. με 23 έγχρωμες εικόνες
ISBN τ. Α΄ 978-960-404-288-3
Τιμή 40,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 36,00 €




«...Το αρχείο Αλεξάνδρου Λυκούργου (ΑΑΛ) έχει ακραία χρονολογικά όρια τα έτη 1815-1901 και απαρτίζεται από 4.000 περίπου ψηφιοποιημένα τεκμήρια πολλών σελίδων (πρωτότυπα, αντίγραφα και σχέδια), τα οποία έχουν ταξινομηθεί σε 48 φακέλους. Πρόκειται για αρχειακή μονάδα που μας παρέχει πληροφορίεσ για σημαντικά και ποικίλα θέματα της νεοελληνικής ιστορίας του 19ου αιώνα. Συγκροτείται κυρίως από την αλληλογραφία του Λυκούργου, αλλά περιέχει και τεκμήρια που αφορούν στην προσωπική ζωή, τις σπουδές, την πανεπιστημιακή καριέρα και τη δράση του ως αρχιεπισκόπου, όπως σημειώσεις θεολογικού, φιλοσοφικού και άλλου περιεχομένου, πανεπιστημιακές σημειώσεις, πτυχία, τιμητικούς τίτλους. Επίσης, περιέχει και κείμενα άλλης μορφής: διαθήκες, πληρεξούσια, αποδείξεις πληρωμής ή παραλαβής χρημάτων.Τα τεκμήρια είναι χειρόγραφα, εκτός από ελάχιστα, που είναι έντυπα...»

 (από την εισαγωγή του βιβλίου)




28/2/15

ARMONIE DELLA STORIA DELL' UMANITA

Marco Renieri
Armonie della Storia dell’ Umanita

Εισαγωγική μελέτη – Έκδοση – Σχόλια: Ρωξάνη Δ. Αργυροπούλου
Αθήνα, Ακαδημία Αθηνών / Κέντρο Ερεύνης της Ελληνικής Φιλοσοφίας 2014
223 σελ.
ISBN 978-960-404-289-0
Τιμή 10,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 9,00 €



Εξέχουσα μορφή της κοινωνικής και οικονομικής ζωής του νεοπαγούς ελληνικού κράτους, ο Μάρκος Ρενιέρης (Τεργέστη 1815 – Αθήνα 1897) υπήρξε φορέας των ιδεών του ρομαντισμού και διακρίθηκε για τα πρωτότυπα ιστο­ρικά, φιλοσοφικά και πολιτικά του δημοσιεύματα. Προερ­χόμενος από την ελληνική Διασπορά της Ιταλίας, σε νεαρή ηλικία σημείωσε στη Βενετία μία σύντομη αλλά επιτυχή παρουσία στα ιταλικά γράμματα. Σε αυτήν ακριβώς την ενότητα εντάσσεται το ανέκδοτο έως τώρα φιλοσοφικό του δοκίμιο με τίτλο Armonie della Storia dell‘ Umanita (1839), ορόσημο της ιταλικής του συγγραφικής παρα­γωγής.

Με μιαν αντίληψη της φιλοσοφίας της Ιστορίας, η οποία στηρίζεται στη μελέτη των μύθων, των γραπτών μαρτυριών, της θρησκείας και του δικαίου, ο νεαρός Μ. Ρενιέρης πραγματοποιεί έναν διάλογο με τη φιλοσο­φία και τη γραμματεία του Risorgimento, η ερμηνευτική προσπέλαση του οποίου φωτίζει πτυχές των προβλημα­τισμών που αργότερα θα αναπτύξει κατά την ωριμότητά του στην Ελλάδα.


Η Ρωξάνη Δ. Αργυροπούλου είναι Ομότιμή Διευθύντρια Ερευνών στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών. Έχει δημοσιεύσει βιβλία, μελέτες και άρθρα με κύριο άξονα την ιστορία της νεοελληνικής και ευρωπαϊκής φιλοσοφίας από τον δέκατο όγδοο έως τον εικοστό αιώνα με έμφαση στον Διαφωτισμό και το κίνημα του ρομαντισμού. Οι έρευνές της οδήγησαν επίσης στην κριτική έκδοση ανέκδοτων φιλοσοφικών έργων αυτής της περιόδου.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)



13/2/15

ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης παρουσιάζει
την έκθεση ζωγραφικής
της Άννας Φιλίνη

ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015, στις 20:00
στο Βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ – Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη

Η έκθεση θα διαρκέσει έως την Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015.

Ωράριο λειτουργίας: Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00-15:00,
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00-21:00.
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό.

Ο Απόπλους (περίοδος 1945-1952). Εικόνα αμέσως μετά τον Πόλεμο 
και πριν από το ξέσπασμα του Εμφύλιου στην Ελλάδα

Το ζωγραφικό έργο της Άννας Φιλίνη Ταξίδι προς την Ελευθερία απαρτίζεται από τέσσερις εικόνες, που συνιστούν ένα τετράπτυχο μήκους 8,40 μ. και συσχετίζονται με τέσσερα διαφορετικά ποιητικά έργα του Ανδρέα Εμπειρίκου. Ταυτόχρονα καθεμιά σηματοδοτεί διαδοχικά και μια διαφορετική περίοδο της πρόσφατης ιστορίας μας από το 1945 μέχρι το 2010. Καθώς ξεδιπλώνεται η μία εικόνα δίπλα στην άλλη δημιουργείται ένα ενιαίο έργο. Είναι μια φρίζα με ιστορίες από το 1945 μέχρι τις μέρες μας. Στις ίδιες τις εικόνες, που είναι φανταστικές, ανακατεύονται πραγματικά γεγονότα μιας εποχής και πραγματικοί τόποι με ονειρικές καταστάσεις, με βιώματα διαφορετικών ανθρώπων σε άλλους τόπους και σε άλλες στιγμές. Είναι μια φαντασία μέσα στην αλήθεια ή μια αλήθεια μέσα στη φαντασία.

Τα έργα της έκθεσης, που είναι λάδια σε μουσαμά, δημιουργήθηκαν μέσα σε τρία χρόνια – ολοκληρώθηκαν το 2012.

Η Φιλίνη λέει για το έργο της: «Ο στοχασμός πάνω στην ιστορία μέσα σε περί οδο κρίσης σε βοηθά να δεις τα πράγματα σε ευρύτερη κλίμακα αλλά και πιο βαθιά. Ταυτόχρονα, στα τωρινά ζωγραφικά μου έργα η ιστορία συνδιαλέγεται με την ποίηση του Ανδρέα Εμπειρίκου, ποίηση ερωτική και επική, ενταγμένη από τον ίδιο τον ποιητή με ιδιαίτερο τρόπο μέσα στην ιστορική πραγματικότητα. Έτσι, μέσα στη ζωγραφική μου, η δική μου γλώσσα πλέκεται με το ταξίδι ανατροπής και ελπίδας του υπερρεαλισμού και καταλήγει στο σήμερα με μια πιο ωμή συναισθηματική λαλιά, που μιλά για τη βάναυση καθημερινότητα που ζούμε μέσα στον σύγχρονο κόσμο».

Ο τίτλος του έργου οφείλεται σε δυο ταξίδια που πραγματοποιήθηκαν σχεδόν ταυτόχρονα το 1945: Το ένα είναι το πραγματικό ταξίδι του πλοίου «Ματαρόα» που ξεκίνησε από τον Πειραιά μεταφέροντας, με προορισμό το Παρίσι, τους 215 νέους έλληνες διανοούμενους υποτρόφους του γαλλικού κράτους, και το άλλο είναι το ξεκίνημα συγγραφής το 1945 από τον Ανδρέα Εμπειρίκο του μυθιστορήματός του για το ταξίδι του υπερωκεάνιου «Μέγας Ανατολικός». Και τα δύο είναι ταξίδια προς την αναζήτηση της ελευθερίας. 

 
Φανταστική συνάντηση Ανδρέα Εμπειρίκου και Πάμπλο Πικάσο αμέσως μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη (περίοδος 1952-1967). Εικόνα με την παρουσία φίλων υπερρεαλιστών και ομάδας σαλτιμπάγκων

Οι τέσσερις εικόνες του έργου:

Ο Απόπλους (περίοδος 1945-1952). Εικόνα αμέσως μετά τον Πόλεμο και πριν από το ξέσπασμα του Εμφύλιου στην Ελλάδα.
Η πρώτη εικόνα δείχνει την Ελλάδα στη δεκαετία αμέσως μετά τον Πόλεμο. Βλέπουμε την αποβάθρα, ενώ ένα μεγάλο πλοίο απομακρύνεται από το λιμάνι ενός νησιού του Αιγαίου. Εδώ γίνεται ο παραλληλισμός και η «σύμπτυξη» σε μία εικόνα δύο γεγονότων: τον Αύγουστο του 1945 ο Ανδρέας Εμπειρίκος ξεκίνησε να γράφει το μυθιστόρημα για το ταξίδι του υπερωκεάνιου «Μέγας Ανατολικός» από το Λίβερπουλ της Αγγλίας προς τη Νέα Υόρκη, ενώ τον Δεκέμβρη της ίδιας χρονιάς ξεκίνησε το πραγματικό ταξίδι των 215 Ελλήνων αριστερών διανοουμένων, επιβατών του οπλιταγωγού «Ματαρόα», από το λιμάνι του Πειραιά προς τον Τάραντα της Ιταλίας με τελικό προορισμό το Παρίσι.Όλοι αυτοί αποτέλεσαν υποτρόφους του γαλλικού κράτους, ενώ μερικοί ακόμη κατέφθασαν λίγο αργότερα, όπως ο Ιάννης Ξενάκης, λόγω του τραυματισμού του στα Δεκεμβριανά. Το εγχείρημα επινόησε και διοργάνωσε ο Οκτάβιος Μερλιέ, διευθυντής του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών, αγωνιστής της γαλλικής Αντίστασης και μεγάλος φιλέλληνας. Στον πίνακα, βλέπουμε να περιφέρονται στην αποβάθρα του λιμανιού διάφοροι πολίτες, πολιτικοί κρατούμενοι που οδηγούνται βάναυσα στις φυλακές και ανάμεσά τους κινούνται ταξιδιώτες του μυθιστορήματος του Εμπειρίκου.

Φανταστική συνάντηση Ανδρέα Εμπειρίκου και Πάμπλο Πικάσο αμέσως μετά την εκτέλεση του Νίκου Μπελογιάννη (περίοδος 1952-1967). Εικόνα με την παρουσία φίλων υπερρεαλιστών και ομάδας σαλτιμπάγκων.
Η δεύτερη εικόνα αναφέρεται στο έργο του Εμπειρίκου «Σαλτιμπάγκοι στα πέριξ του Παρισίου - Ερμηνεία ενός πίνακα του Πικάσσο». Η εικόνα εστιάζει στην περίοδο 1952-1965 και δείχνει μια φανταστική συνάντηση του Εμπειρίκου με τον Πικάσο πάνω σε μια σχεδία στο Σηκουάνα. Μαζί τους κάθονται γύρω από ένα τραπέζι οι υπερρεαλιστές Αντρέ Μπρετόν, Νίκος Εγγονόπουλος και Ντόρα Μάαρ, φωτογράφος της Γκερνίκα και παλιά σύντροφος του Πικάσο. Στο μέσον δεσπόζει –γαζωμένο από τις ριπές του εκτελεστικού αποσπάσματος– το γνωστό πορτρέτο του Νίκου Μπελογιάννη που εκτελέστηκε το 1952. Στην εικόνα συμμετέχουν και οι ίδιοι οι σαλτιμπάγκοι παρμένοι από τον γνωστό πίνακα του Πικάσο. Από πίσω αριστερά στο πλάι ανεβαίνει στη γέφυρα ο Φεντερίκο Φελίνι. Η εικόνα μιλά για την Ελλάδα αλλά και την Ευρώπη σε μια περίοδο γεμάτη λαβωματιές και καινούργιες ελπίδες.

Κορνήλιος Καστοριάδης (1922-1997)

«Οκτάνα» η πόλη της μελλοντικής ευτυχίας και οι εξεγέρσεις της Νεολαίας μετά το 1968 (περίοδος 1968-1975).
Η τρίτη εικόνα δείχνει μια συναυλία νέων μουσικών που παίζουν με τα όργανά τους πάνω σε μια ταράτσα της Βενετίας, ενώ πίσω απλώνονται η Λαγκούνα και το Μεγάλο Κανάλι που ξεκινάει με το κτήριο του Παλιού Τελωνείου. Διευθύνει ο Κλάουντιο Αμπάντο. Το έργο εμπνέεται από το ποιητικό κείμενο-ιδεολογικό μανιφέστο του Ανδρέα Εμπειρίκου « Όχι Μπραζίλια μα Οκτάνα». Εστιάζει στην δεκαετία 1965-1975 και ειδικότερα αποτείνει φόρο τιμής στις εξεγέρσεις της νεολαίας της Ευρώπης πριν και μετά τον Μάη του ’68: από το Παρίσι, την Πράγα, τα ευρωπαϊκά πανεπιστήμια μέχρι τη λαϊκή εξέγερση γύρω από το Πολυτεχνείο της Αθήνας. Το πανό πάνω στη γόνδολα γράφει το σύνθημα «αφήστε χίλια λουλούδια να ανθίσουν». Στο άκρο δεξιά η μαυροφορεμένη γυναίκα θυμίζει τον θρήνο τής μάνας της Κύπρου, που συνεχίζεται μέχρι και σήμερα μετά τη βάναυση στρατιωτική εισβολή του Αττίλα τον Αύγουστο του 1974.

«Πολλές φορές τη νύχτα» (Τα τελευταία 30 χρόνια και η σημερινή κρίση).
Η τέταρτη εικόνα αναφέρεται στις τελευταίες δεκαετίες του 20ού αιώνα και στις αρχές της νέας χιλιετίας μέχρι το σήμερα. Ξεκινά δείχνοντας μια βραδιά της Αθήνας μετά το 2000 μπροστά στο Ωδείο του Ηρώδη του Αττικού και αναφέρεται στο ποιητικό κείμενο του Ανδρέα Εμπειρίκου «Πολλές φορές την νύκτα». Στα δρώμενα συμμετέχουν, μαζί με Αθηναίους πολίτες, η Πίνα Μπάους με χορευτές της και ο Λούσιαν Φρόϋντ καθώς γυμνός ζωγραφίζει μέσα στη νύχτα την αυτοπροσωπογραφία του. Είναι η εικόνα μιας νέας αναγέννησης αλλά και της μεγάλης κρίσης που ήρθε. H ιστορία μου κλείνει στα χρόνια της νέας χιλιετίας με το εκ βαθέων «ΑΜΑΝ!» του απελπισμένου ανθρώπου –όπως λέει ο ποιητής– και με τα αστέρια που ακόμη, ευτυχώς, φέγγουν πάνω στο στερέωμα. Ένας άντρας περπατά κουβαλώντας στον ώμο ένα σφαχτάρι. Ζώο ή άνθρωπος, είναι η τρομερή εικόνα του σήμερα.

   
Ιάννης Ξενάκης (1922-2001)

Η έκθεση πλαισιώνεται με 15 πορτρέτα από τους τότε Έλληνες υποτρόφους στο Παρίσι και ταξιδευτές με το πλοίο «Ματαρόα» το 1945.

Για τα πορτρέτα της έκθεσης στη Θεσσαλονίκη λέει η Φιλίνη: «Ζωγράφισα τα πορτρέτα αρχικά δώδεκα Ελλήνων της “υποτροφιάδας”, όπως την αναφέρει η Νέλλη Ανδρικοπούλου, υπότροφος τότε και αυτή, στο βιβλίο της Το ταξίδι του Ματαρόα (Έκδοση της Εστίας, Αθήνα 2007), που παρουσίασα στην έκθεσή μου στο Ίδρυμα Κακογιάννη τον Νοέμβριο του 2012. Για την έκθεση στο ΜΙΕΤ της Θεσσαλονίκης πρόσθεσα και τρία καινούργια που έφτιαξα το 2014. Ένα από αυτά είναι το πορτρέτο της Μέλπως Αξιώτη, που δεν ταξίδεψε με το Ματαρόα, πήγε όμως και αυτή κυνηγημένη στο Παρίσι το 1947. Τα πορτρέτα που ζωγράφισα είναι ανθρώπων που γνώρισα η ίδια μαζί με το έργο τους ή άκουσα για αυτούς από τη γνωριμία τους με τους γονείς μου. Είναι, κατά σειρά που τοποθετούνται στην έκθεση, οι: Κώστας Αξελός, Κορνήλιος Καστοριάδης, Μιμίκα Κρανάκη, Ιάννης Ξενάκης, Νίκος Σβορώνος, Μέμος Μακρής, Νίκος Χατζημιχάλης, Κώστας Κουλεντιανός, Νέλλη Ανδρικοπούλου, Μάτση Χατζηλαζάρου, Άννα Κινδύνη, Αριστομένης Προβελέγγιος, Μάνος Ζαχαρίας, Κώστας Παπαϊωάννου, Μέλπω Αξιώτη».

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ

Η Άννα Φιλίνη είναι αρχιτέκτονας και ζωγράφος. Γεννήθηκε στην Αθήνα. Πήρε το πτυχίο Αρχιτεκτονικής από το Πολυτεχνείο του Μιλάνου. Τα πρώτα μαθήματα σχεδίου τα έκανε με τη ζωγράφο Ελένη Ζογγολοπούλου. Στο Μιλάνο παρακολούθησε το ελεύθερο εργαστήριο γυμνού της Ακαδημίας της Μπρέρα. Στη συνέχεια, έζησε για πέντε χρόνια στο τότε Δυτικό Βερολίνο. Από το 1974 ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Δίδαξε για δύο χρόνια (1984-1986) τεχνικό σχέδιο και παραστατική γεωμετρία σε ΤΕΙ.

Μέσα στη δικτατορία, και ενώ δεν μπορούσε να έρθει στην Ελλάδα, έκανε σειρά αντιδικτατορικών έργων με λάδι σε ξύλο, τα οποία εξέθεσε για πρώτη φορά στην αναδρομική της έκθεση το 2001. Από το 1991 έχει κάνει δεκαέξι ατομικές εκθέσεις –με τοπία και άλλα θέματα σχετικά με τη νεοελληνική ιστορία και τη λογοτεχνία– στην Αθήνα, σε διάφορες ελληνικές πόλεις και στο Βερολίνο. Έχει γράψει βιβλία σχετικά με ζωγραφική, ποίηση και αρχιτεκτονική. Έργα της υπάρχουν σε δημόσιους χώρους στον Δήμο Καισαριανής και στον Δήμο του Ρέντη. Το 2005 συμμετείχε στη διεθνή Μπιενάλε Τέχνης του Πεκίνου.

Έχει εκλεγεί πέντε φορές δημοτική σύμβουλος στο Δήμο Αθηναίων, όπου υπήρξε μέλος του ΔΣ του Πολιτιστικού του Οργανισμού και Πρόεδρός του, ενώ διετέλεσε επί δύο χρόνια (2007-2009) βουλευτής στο Ελληνικό Κοινοβούλιο. Είναι ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής για την Προστασία της Πολιτιστικής Κληρονομιάς της Κύπρου.

INFO – Έκθεση ζωγραφικής της Άννας Φιλίνη
«ΤΑΞΙΔΙ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ»










Η έκθεση θα εγκαινιαστεί την Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου 2015 στις 20:00

Διάρκεια
Παρασκευή 20 Φεβρουαρίου έως και Παρασκευή 20 Μαρτίου 2015

Ωράριο λειτουργίας
Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00-15:00
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 10:00-21:00

Η είσοδος είναι ελεύθερη στο κοινό
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310 288.036, fax: 2310 226.460


bookstore-thessaloniki@miet.gr
http://www.miettsimiski11.blogspot.com