Βασίλης Ν. Κολλάρος
Η μειονοτική πολιτική του Ελευθερίου Βενιζέλου (1898-1933)
Αθήνα, Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων για τον Κοινοβουλευτισμό και τη Δημοκρατία / Χανιά, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Βενιζέλος, 2022 (Φεβρουάριος)
Σελίδες: 444
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-618-5154-65-3 / 978-960-9419-17-8
Τιμή: 15,00 € // στο βιβλιοπωλείο μας 13,50 €
(πηγή: Ίδρυμα της Βουλής των Ελλήνων)
Η πρώτη ολοκληρωμένη βιογραφία του Ελευθερίου Βενιζέλου. Ο Νικόλαος Εμμ. Παπαδάκης (Παπαδής) παρακολουθεί, από τη γέννησή του στη Κρήτη (1864) μέχρι και τον θάνατό του στο Παρίσι (1936), την πολυτάραχη διαδρομή της ζωής του πολιτικού που επηρέασε καθοριστικά τον ελληνικό 20ό αιώνα και έδωσε υπόσταση στο ανορθωτικό όραμα του νέου ελληνισμού. Άφησε ανεξίτηλη τη σφραγίδα του σε σημαντικές διεθνείς εξελίξεις και έθεσε τις βάσεις για τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της χώρας. Έργο αναφοράς, καρπός συνθετικής εργασίας, έπειτα από συστηματική έρευνα και μελέτη σε βάθος της σχετικής βιβλιογραφίας. Μια ζωή συναρπαστική, ένα βιβλίο που διαβάζεται σαν μυθιστόρημα.
Το βιβλίο αυτό είναι η προσπάθεια ενός σκεπτόμενου Έλληνα να καταλάβει τί συνέβη σε έναν λαό που από το 1910 ως το 1915, ορμητικός και ενθουσιώδης, πολέμησε σκληρότατα και δούλεψε ενωμένος κάτω από την συνδυασμένη ηγεσία των "δύο Βήτα" -του Βασιλιά Κωνσταντίνου στον στρατό και του Ελευθερίου Βενιζέλου στην πολιτική-, για να παρασυρθεί μετά σ' έναν σκοτεινό στρόβιλο αλληλοκαταστροφής. Έκτοτε σ' εκείνο το ξέσκισμα των Ελλήνων, το βαθύ και ματωμένο, δόθηκε μια απλοϊκή ερμηνεία, που το κουκούλωσε αλλά δεν το επούλωσε, και επομένως εξακολουθεί σήμερα να μας δηλητηριάζει και να μας παραλύει.
Στις 2 Οκτωβρίου 1910, ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ο μεγάλος νικητής των εκλογών του Αυγούστου εκείνης της χρονιάς, συναντήθηκε με τον Γεώργιο Α’ για να ρυθμίσουν τον σχεδιασμό της νέας κυβέρνησης. Τη φθινοπωρινή εκείνη βραδιά, αμέσως μετά τη συνάντησή τους, ο Βενιζέλος ακολούθησε μια εξαιρετικά ασυνήθιστη για Έλληνα πρωθυπουργό διαδρομή. Επισκέφτηκε το θέατρο Πανελλήνιον για να παρακολουθήσει το ζοφερό Ρόσμερσχολμ του Ίψεν από τον θίασο του Θωμά Οικονόμου• και επανέλαβε την επίσκεψή του λίγες μέρες αργότερα, στο ίδιο θέατρο, «το αποπνέον μποεμισμόν», για να δει τους Βρικόλακες. Αυτά τα νέα πρωθυπουργικά ήθη καταγράφηκαν στον Τύπο και γνώρισαν, φυσικά, τα ενθουσιώδη σχόλια των δημοτικιστών του Νουμά. Τα γεγονότα που ακολούθησαν, μάλιστα, απέδειξαν ότι οι παραπάνω κινήσεις δεν ήταν διόλου τυχαίες. Οι νέες συνθήκες που επικράτησαν στην πολιτική ζωή του τόπου μετά το στρατιωτικό πραξικόπημα στο Γουδί έδιναν το δικαίωμα στις ανανεωτικές δυνάμεις της εγχώριας διανόησης να βλέπουν πως είχε φτάσει η ώρα για μια Ανόρθωση και στο θεατρικό καθεστώς. Εκείνον τον πολιτικά «θερμό» χειμώνα του 1910-11 λοιπόν, δύο περίπου χρόνια μετά το κλείσιμο του Βασιλικού Θεάτρου, εκδηλώθηκε, εντελώς αναπάντεχα, μια δυναμική πρωτοβουλία που στόχευε στην ίδρυση Εθνικού Θεάτρου…
Ο συλλογικός τόμος αποτελεί μια προσπάθεια να αναδειχθούν η θεωρητική συγκρότηση του Ελευθερίου Βενιζέλου, οι ιδεολογικές αντιλήψεις του, τα φιλοσοφικά ρεύματα που τον επηρέασαν από τη νεότητά του και διαμόρφωσαν τον χαρακτήρα και την προσωπικότητά του. Το βασικό συμπέρασμα που προκύπτει είναι ότι το ιδεολογικό οπλοστάσιο του πολιτικού Βενιζέλου θεμελιώνεται σε μια επεξεργασμένη ιδεολογική ταυτότητα, και στην ικανότητά του να συνδυάζει τις ποικίλες ιδεολογικές επιρροές, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη τις εκάστοτε ιδιαίτερες συνθήκες που επικρατούσαν στον ελληνικό χώρο.
