Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

14/12/21

ΣΚΗΝΕΣ, ΕΙΚΟΝΕΣ, ΒΛΕΜΜΑΤΑ. ΔΙΑΣΤΑΥΡΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΥ

Σκηνές, εικόνες, βλέμματα. Διασταυρώσεις του θεάτρου και του κινηματογράφου

Επιμέλεια: Γιώργος Π. Πεφάνης, Ιωάννα Αθανασάτου
Κείμενα: συλλογικό
Αθήνα, εκδόσεις ΕΑΠ, 2021 (Νοέμβριος)
Σελίδες: 400, με α/μ εικόνες
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-618-5497-18-7
Τιμή: 20,00 € // στο βιβλιοπωλείο μας 18,00 €

  

 

Η αμφιθυμία ως προς τις αμοιβαίες επιρροές θεάτρου και κινηματογράφου, τόσο της αλληλοτροφοδότησής τους όσο και του απόλυτου διαχωρισμού τους, διήρκεσε καθ' όλη τη διάρκεια του 20ού αιώνα. Σήµερα, πάντως, η Θεατρολογία και η Θεωρία και Ιστορία του Κινηµατογράφου, απαλλαγµένες από παλαιές προκαταλήψεις και φόβους, ερευνούν τη συγγένεια των δύο τεχνών, εξετάζοντας και αξιοποιώντας τα εργαλεία και τις σχέσεις τους, τις διαφορές και τις οµοιότητες που επανέρχονται, λαµβάνοντας υπόψη και την εξέλιξη της τεχνολογίας, η οποία επηρεάζει όλους τους χώρους των παραστατικών και αφηγηµατικών τεχνών. Το θέατρο φιλοξενείται συχνά στα κινηµατογραφικά πλατό ενώ, αντιστρόφως, ο κινηµατογράφος αξιοποιείται ποικιλοτρόπως στις θεατρικές σκηνές. ∆εκάδες ταινίες αναφέρονται σε θεατρικά έργα, προσπαθώντας να αποδώσουν µε τους οικείους τους κώδικες τη δραµατικότητα των κειµένων, αλλά και τη θεατρικότητα των παραστάσεων ή ακόµα και τον ιδιαίτερο βηµατισµό της θεατρικής ζωής.

Ο ανά χείρας τόµος περιλαµβάνει είκοσι τρεις µελέτες από ισάριθµους ερευνητές και ερευνήτριες των πεδίων θεάτρου και κινηµατογράφου, οι οποίες εκτείνονται σε ένα ευρύ φάσµα θεµατολογίας, δηµιουργών και προσεγγίσεων – από το αρχαίο δράµα και τις µετεγγραφές του στον κινηµατογράφο έως το σύγχρονο θέατρο και το weird cinema. Απευθύνεται σε ερευνητές και σπουδαστές, καλλιτέχνες, αλλά και σε ένα ευρύτερο κοινό που ενδιαφέρεται για τις τέχνες. Πρόκειται για µια συστηµατική διερεύνηση των σχέσεων θεάτρου και κινηµατογράφου, µε πρωτότυπες συµβολές σε θέµατα που έχουν ελάχιστα ερευνηθεί στην ελληνική βιβλιογραφία – µια µελέτη για το άνοιγµα ενός γόνιµου διαλόγου µε θεωρητικό και καλλιτεχνικό ενδιαφέρον.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) 





26/12/19

ΤΣΑΡΛΥ ΤΣΑΠΛΙΝ. ΜΙΑ ΒΙΟΓΡΑΦΙΑ

Peter Ackroyd
Τσάρλυ Τσάπλιν. Μια βιογραφία

Μετάφραση: Ανδρέας Αποστολίδης
Αθήνα, Εκδόσεις Άγρα, 2019 (Δεκέμβριος)
Σελίδες: 321, με α/μ εικόνες
Διαστάσεις: 14 x 20,5 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-505-414-4
Τιμή: 16,50 € // στο βιβλιοπωλείο μας 14,85 €

 


Ο ΤΣΑΡΛΥ ΤΣΑΠΛΙΝ υπήρξε το πρώτο μεγάλο ίνδαλμα της κινημα­τογραφικής οθόνης. Εκατό και κάτι χρόνια από την πρώτη ταινία του, παραμένει μια από τις πιο διάσημες μορφές του Χόλλυγουντ. Ποιός είναι όμως ο άνθρωπος πίσω από το μικρό, τετραγωνισμένο μουστάκι;

Η νέα βιογραφία του Πήτερ Ακρόυντ για έναν από τους μεγαλύτερους θρύλους του κινηματογράφου, που επηρέασε όσο λίγοι και εδραίωσε την έβδομη τέχνη, είναι ιδανική για τους αναγνώστες που θέλουν να μάθουν περισσότερα για τον μεγάλο σκηνοθέτη και ηθοποιό σε ένα σύντομο ανά­γνωσμα. Αφηγείται τη ζωή και το έργο του, από το ταπεινό θεατρικό του ξεκίνημα στα μιούζικ χώλλ μέχρι τη βράβευσή του με το τιμητικό Όσκαρ.

Με εξαιρετικά διαυγή και οικονομικό τρόπο, ο Ακρόυντ περιγράφει την κινηματογραφική του πορεία από τις κωμωδίες του Μακ Σέννετ στις δικές του ανεξάρτητες ταινίες –εξελίσσει και εμπλουτίζει τον χαρακτήρα του αλήτη, με κορύφωση στο Χαμίνι, το Τσίρκο και τον Χρυσοθήρα, δίνει νέες δια­στάσεις στην παντομίμα και το κινηματογραφικό παίξιμο, ενώ παράλληλα διαμορφώνει το συχνά πικρό και τραγικό χιούμορ του– και μέχρι τις μεγάλες του συνθέσεις, όπως τους Μοντέρνους καιρούς και τον Μεγάλο δικτάτορα.

Τα περιλαμβάνει όλα, από την παιδική του ηλικία στα μιούζικ χώλλ του φτωχού Λονδίνου, με τη μητέρα του να μπαινοβγαίνει στα ψυχιατρικά άσυ­λα, ως την αίγλη της χρυσής εποχής, τα σκοτεινά σκάνδαλα, τα προβλήμα­τα πολιτικής φύσεως στην Αμερική της δεκαετίας του 1940, και την αυτο­εξορία του στην Ελβετία, ώς την καθυστερημένη βράβευση με το Όσκαρ για το σύνολο του έργου του. Διανθίζεται με γοητευτικά, ανεκδοτολογικά επεισόδια της ζωής του, τα ολονύκτια πάρτυ του Χόλλυγουντ με τη Μαίρυ Πίκφορντ και τον Ντάγκλας Φαίρμπανκς, τις σχέσεις του, τα ερωτικά σκάνδαλα, άλλα και τον εμμονικό χαρακτήρα του. Αυτή η αριστοτεχνική βιογραφία αποκαλύπτει τις πολλαπλές όψεις μιας από τις πιο χαρακτηριστικές φυσιογνωμίες του περασμένου αιώνα, που κάποτε έγινε το πλέον διάσημο και αναγνωρίσιμο πρόσωπο στον πλανήτη.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου) 



 

8/8/19

ΑΠΟ ΤΟ ΛΥΚΑΥΓΕΣ ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ. ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ (1938-1968)

Γιάννης Δ. Μπαρδάκης  
Από το λυκαυγές στο λυκόφως. Ελληνικός κινηματογράφος (1938-1968)

Ιερή Πόλη Μεσολογγίου, Κέντρο Λόγου και Τέχνης «Διέξοδος», 2019 (Μάρτιος) 

Σελίδες: 413, με α/μ εικόνες 
Διαστάσεις: 16,5 x 24 εκ. 
ISBN χαρτόδετου: 978-618-83235-1-3 
Τιμή: 21,20 € // στο βιβλιοπωλείο μας 19,08 €



«...Πρόκειται για ένα λεύκωμα βασισμένο στις εξαντλητικές έρευνες του συγγραφέα που πλημμυρίζει από νοσταλγία και μνήμες.

Μια επίπονη και γοητευτική περιπλάνηση στη μαγεία του Ελληνικού Κινηματογράφου, μέσα από ταινίες που καλύπτουν ένα χρονικό εύρος τριάντα ολόκληρων χρόνων, με αφετηρία την πρώτη ομιλούσα κινηματογραφική ταινία το 1938 έως την κορύφωσή του το 1968 που επήλθε το «τσάκισμά του» με την «εισβολή» της τηλεόρασης.

Ένα βιβλίο που αναδεικνύει αυτούς που θεμελίωσαν και στέριωσαν τον ελληνικό κινηματογράφο.

Ένα άλμπουμ 410 σελίδων και ισάριθμων φωτογραφιών που μας «συστήνει» τους παραγωγούς, τους σκηνοθέτες και τους ηθοποιούς των πιο σημαντικών έργων τέχνης που απόλαυσαν για τριάντα χρόνια οι έλληνες σινεφίλ...».

24/3/18

Η ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΗ ΜΟΡΦΗ ΤΟΥ ΠΟΝΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΔΥΝΗΡΗΣ ΑΝΑΠΟΛΗΣΗΣ. Ο ΜΟΝΤΕΡΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΤΑΚΗ ΚΑΝΕΛΛΟΠΟΥΛΟΥ

Παναγιώτα Μήνη  
 Η κινηματογραφική μορφή του πόνου και της οδυνηρής αναπόλησης. Ο μοντερνισμός του Τάκη Κανελλόπουλου

Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2018 

Σελίδες: 442, με 121 έγχρωμες και α/μ φωτογραφίες 
Διαστάσεις: 14 x 21 εκ. 
ISBN 978-960-250-679-0 
Τιμή: 25,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 18,75 €



Το βιβλίο αυτό αποτελεί την πρώτη επιστημονική μονογραφία για το κινηματογραφικό έργο του Τάκη Κανελλόπουλου (1934-1990), του ξεχωριστού δημιουργού από τη Θεσσαλονίκη που χάρισε στον ελληνικό κινηματογράφο ταινίες όπως ο Μακεδονικός γάμος (1960), ο Ουρανός (1962), η Εκδρομή (1966), η Παρένθεση (1968), το Χρονικό μιας Κυριακής (1975) και το Ρομαντικό σημείωμα (1978). Συνδυάζοντας διακειμενικές και φορμαλιστικές αναλύσεις, η μελέτη εξετάζει το έργο του Κανελλόπουλου μέσα στο ιστορικό και καλλιτεχνικό πλαίσιό του και εξηγεί τους τρόπους με τους οποίους ο σκηνοθέτης απέκλινε από παραδοσιακές πρακτικές και πρότεινε την προσωπική του εκδοχή για έναν καλλιτεχνικό κινηματογράφο. Πιο συγκεκριμένα, το βιβλίο φωτίζει τις ταινίες του Κανελλόπουλου σε σχέση με εθνολογικές και ιστορικές μελέτες της εποχής, με τη λογοτεχνική και εικαστική παραγωγή της γενέτειράς του και με παράλληλες κινηματογραφικές εξελίξεις στην ανατολική και τη δυτική Ευρώπη. Παρακολουθεί και σχολιάζει την πρόσληψη των ταινιών του από την κριτική της εποχής και αναλύει τις αφηγηματικές και υφολογικές τεχνικές με τις οποίες ο Κανελλόπουλος μετουσίωσε τις προσλαμβάνουσές του σε έναν μοντερνιστικό κινηματογράφο που αποτύπωσε με εκφραστικότητα τον αιώνιο ανθρώπινο πόνο –στον πόλεμο, στον έρωτα, στην κάθε μορφής απώλεια και στην αναπόληση του παρελθόντος.

Όπως σημειώνει η συγγραφέας στην Εισαγωγή της, για να πετύχει τους στόχους του, ο σκηνοθέτης «απέρριψε τη σφιχτή αιτιοκρατία και τη σαφήνεια του κλασικού κινηματογράφου στην ανάπτυξη της πλοκής. Αντ’ αυτού μετέδωσε τις ιστορίες με ελλειπτικότητα, καλλιέργησε την αμφισημία και την αφαίρεση, πειραματίστηκε με τον εσωτερικό μονόλογο και τον ποιητικό λόγο και μετάγγισε στις ταινίες του πολλαπλά επίπεδα αυτοαναφορικότητας». Στο υφολογικό επίπεδο, «χρησιμοποίησε αργούς ρυθμούς στην ένωση των πλάνων, λήψεις μεγάλης διάρκειας, αργές κινήσεις της κάμερας ή στατικές λήψεις, μετρημένες κινήσεις ηθοποιών, εκφραστικό φωτισμό, λιγοστούς φυσικούς ήχους και πλούσια μουσική υπόκρουση», ενώ ως σκηνικό προτίμησε σχεδόν αποκλειστικά τους φυσικούς, εξωτερικούς χώρους. Στα επιμέρους κεφάλαια εξετάζονται μία προς μία οι ταινίες του Κανελλόπουλου και στο τέλος γίνεται αναφορά στο πεζογραφικό του έργο, με το οποίο ασχολήθηκε όταν εγκατέλειψε τον κινηματογράφο.

Η ΠΑΝΑΓΙΩΤΑ ΜΗΝΗ είναι Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Ιστορίας του Κινηματογράφου στο Τμήμα Φιλολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης. Τα θέματα της έρευνάς της περιλαμβάνουν τον ελληνικό κινηματογράφο, τον σοβιετικό κινηματογράφο, τα σενάρια του Νίκου Καζαντζάκη και τις κινηματογραφικές αναπαραστάσεις της ρωμαϊκής αρχαιότητας, εστιάζοντας ιδιαίτερα σε ζητήματα φόρμας, ιδεολογίας και πρόσληψης.

 (πηγη: ΜΙΕΤ)

21/10/17

«ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ». ΑΠΟ ΤΟ ΑΡΧΕΙΟ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΠΕΡΑΚΗ ΣΤΟ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟ ΤΟΥ ΜΙΕΤ

Το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης
παρουσιάζει την έκθεση

«ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ»
Από το αρχείο του Νίκου Περάκη 


την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017 στις 20.00
στο Βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ, Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη.

Η έκθεση θα διαρκέσει έως το Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017.

Ωράριο λειτουργίας:
Δευτέρα, Τετάρτη 09:00-15:30,
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 09:00-20:00,
Σάββατο 09:30-16:00.
Είσοδος ελεύθερη για το κοινό. 


Το ΜΙΕΤ διοργανώνει έκθεση αφιερωμένη στην κινηματογραφική ταινία του Νίκου Περάκη Λούφα και παραλλαγή. Η ταινία, που βραβεύτηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 1984 με τέσσερα βραβεία (καλύτερης ταινίας, σεναρίου, μοντάζ και πρώτου ανδρικού ρόλου), σφράγισε με τη μεγάλη επιτυχία της και την απήχησή της την κινηματογραφική πορεία του δημιουργού της.


Αφορμή για τη διοργάνωση της έκθεσης στάθηκε η απόφαση του Νίκου Περάκη να δωρίσει το αρχείο του στο ΕΛΙΑ/ΜΙΕΤ. Από την ενότητα που αφορά τη Λούφα και παραλλαγή παρουσιάζονται τεκμήρια και έγγραφα που σχετίζονται με όλα τα στάδια της παραγωγής της ταινίας, όπως ο λογότυπος και άλλα σχέδια του σκηνοθέτη, το στόρυμπορντ, φωτογραφίες από τα γυρίσματα, υλικό από την προώθηση και τις προβολές, αλλά και προσωπικές φωτογραφίες του Νίκου Περάκη από τη στρατιωτική θητεία του στην Τηλεόραση Ενόπλων Δυνάμεων, που αποτέλεσε την πηγή της έμπνευσής του.


Η έκθεση εντάσσεται στο παράλληλο πρόγραμμα του 58ου Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης.


INFO – Έκθεση «ΛΟΥΦΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ» από το αρχείο του Νίκου Περάκη 









Η έκθεση θα εγκαινιαστεί την Παρασκευή 3 Νοεμβρίου 2017 στις 20.00.

Διάρκεια
Παρασκευή 3 Νοεμβρίου έως και Σάββατο 9 Δεκεμβρίου 2017

Ωράριο λειτουργίας
Δευτέρα, Τετάρτη 09:00-15:30
Τρίτη, Πέμπτη, Παρασκευή 09:00-20:00
Σάββατο 09:30-16:00

Η είσοδος είναι ελεύθερη στο κοινό
Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310 288.036, fax: 2310 226.460

www.miet.gr
bookstore-thessaloniki@miet.gr
http://www.miettsimiski11.blogspot.com

12/6/17

ΓΙΩΡΓΟΣ ΖΙΑΚΑΣ. ΘΕΑΤΡΟ, ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ, ΖΩΓΡΑΦΙΚΗ

Γιώργος Ζιάκας. Θέατρο, κινηματογράφος, ζωγραφική
 

Κείμενα: συλλογικό
Αθήνα, Θεμέλιο 2017
Σελίδες: 556
Δίγλωσση έκδοση: ελληνικά - αγγλικά
Διαστάσεις: 24 x 27,5 εκ.
ISBN 978-960-310-389-9
Τιμή: 84,80 € / στο βιβλιοπωλείο μας 67,84 € 





« Ο Γιώργος Ζιάκας είναι ένας καλλιτέχνης τον οποίο αισθάνομαι ότι τον “ανακάλυψα” από τα πρώτα του κιόλας βήματα στο έργο Αύγουστε-Αύγουστε, στο θέατρο Έρευνας του Δημήτρη Ποταμίτη.

Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, που ο Θόδωρος Αγγελόπουλος τον επέλεξε για μόνιμο συνεργάτη του.

Η βαθιά του γνώση γύρω από τις ύλες, τις τεχνικές και την εφαρμογή τους, του δίνει αυτό το “κάτι”, που αποδεικνύει την ιδιοφυΐα του».

Ιωάννα Παπαντωνίου
 Σκηνογράφος - Ενδυματολόγος 

(από τον κατάλογο)


21/10/15

ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΙΚΑ ΔΕΙΝΑ. ΑΠΟ ΤΟΝ ΒΙΜ ΒΕΝΤΕΡΣ ΣΤΟΝ ΓΙΑΣΟΥΧΙΡΟ ΟΖΟΥ

Θωμάς Λιναράς
Κινηματογραφικά δεινά. Από τον Βιμ Βέντερς στον Γιασουχίρο Όζου

Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις Εντευκτηρίου 2015
464 σελ. με α/μ εικόνες
ISBN 978-960-7568-43-4
Τιμή 20,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 16,00 €  





Μέσα από κείμενά του δημοσιευμένα στη διάρκεια τριάντα χρόνων (1983-2013), τα οποία ο συγγραφέας έχει επιλέξει και τα οποία συνιστούν μέρος μιας διανοητικής και αισθητικής περιπέτειας, χαρτογραφείται μια κινηματογραφική γεωγραφία όπου, σε μια ενωτική χειρονομία, αξιολογούνται τόσο οι κλασικοί auteurs (Ντράγιερ, Μπρεσσόν, Αντονιόνι, Ταρκόφσκι, Όζου κ.ά.) όσο και οι νεότεροι, κυρίως Ευρωπαίοι, των τελευταίων δεκαετιών (Κισλόφσκι, Βέντερς, Σκολιμόφσκι, Καουρισμάκι, Μάικ Λη, Κεν Λόουτς, Μορέτι, Νταρντέν, Μπέλα Ταρ, Σοκούροφ, Χάνεκε, Λοζνίτσα κ.ά..)

Σημειώνει στο εισαγωγικό του σημείωμα ο Μισέλ Δημόπουλος:

Ο Θωμάς, φίλος και παλιός συνεργάτης από τη Θεσσαλονίκη, ανήκει σ’ αυτούς τους σκληροπυρηνικούς σινεφίλ παλαιάς κοπής, με ανήσυχο πνεύμα και ανοιχτό μυαλό. Το σινεμά έχει αλλάξει, ο κόσμος έχει αλλάξει, κι ο Λιναράς δεν έμεινε αδρανής, αλλά παρ-ακολούθησε αυτήν τη μεταβολή. Δεν είναι τόσο απλό να θέτεις στο καινούργιο τα σωστά ερωτήματα, να διεισδύεις στα νέα ρεύματα και να μπορείς να αμφισβητήσεις παλιότερες αντιλήψεις, ιδιαίτερα σήμερα που το τοπίο είναι θολό και τα κριτήρια αξιολόγησης ακατέργαστα και παρεξηγήσιμα.

Η λέξη δεινά στον τίτλο υποδηλώνει τα βάσανα της κινηματογραφικής γραφής, ενώ ο υπότιτλος σηματοδοτεί δύο μεγάλες αγάπες του συγγραφέα: την παθιασμένη σχέση με το σινεμά του Βιμ Βέντερς και του Γιασουχίρο Όζου, που είναι πρώτος στην προσωπική λίστα (που ο καθένας έχει) για τους μεγαλύτερους όλων των εποχών. Ακολουθούν, από κοντά, ο Καρλ Ντράγιερ και ο Ρομπέρ Μπρεσσόν. Να σημειωθεί ακόμα ότι υπάρχει μια κόκκινη γραμμή που συνδέει τον Βέντερς με τον Όζου, η οποία αποτελεί και τον κρυφό άξονα του βιβλίου (αρχή-τέλος), καθώς ο Γερμανός υπήρξε ένας από τους πρώτους που ανέδειξαν στον παγκόσμιο κινηματογραφικό χάρτη το τεράστιο μέγεθος και τη μεγάλη αξία του Ιάπωνα δημιουργού.

Το βιβλίο δεν ακολουθεί μια προκαθορισμένη αφηγηματική γραμμή, αλλά υιοθετεί τη λογική μιας σινεφίλ περιπλάνησης στον κινηματογραφικό χάρτη. Τα κείμενα είναι ποικίλα και ετερογενή όσον αφορά τη δομή, τη μορφή και την έκτασή τους: μεγάλα εργοβιογραφικά κείμενα, κριτικές «παλαιού τύπου», κριτικά σημειώματα, τέσσερις «φάκελοι» αφιερωμένοι στο έργο του Βιμ Βέντερς, του Κριστόφ Κισλόφσκι, στην κινηματογραφία της Ιταλίας και σε κάποιες από τις σπουδαιότερες ταινίες της δεκαετίας του ’90, μια σύντομη αναφορά σε δύο βασικά κινηματογραφικά είδη (τρόμος και επιστημονική φαντασία), και μια εκτενέστερη σε δύο από τις κορυφαίες ταινίες της πρώτης δεκαετίας του αιώνα που διανύουμε: την Επιστροφή του Αντρέι Σβιαγκίντσεφ και τη Λευκή κορδέλα του Μίκαελ Χάνεκε, το οποίο είναι και το μόνο ανέκδοτο κείμενο του βιβλίου.

Όλα τα κείμενα έχουν δημοσιευτεί στις εκδόσεις του Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, καθώς και στα κινηματογραφικά και λογοτεχνικά περιοδικά Σύγχρονος Κινηματογράφος, Οθόνη, Καθρέφτης, Εντευκτήριο, Δέντρο και στον Ετήσιο κινηματογραφικό οδηγό της Π.Ε.Κ.Κ.



28/11/08

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟΝ ΕΥΡΩΠΑΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ ΤΟΥ ΜΕΣΟΠΟΛΕΜΟΥ

Παρατείνεται μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 2008, ύστερα από την ανταπόκριση του κοινού, η έκθε­­ση σχεδίων του Sergei Eisenstein από τις ταινίες «Viva Mexico» & «Ιβάν ο Τρο­μερός», καθώς και κινηματογραφικών περιοδικών της Ρωσικής Πρωτοπορίας από ιδιω­τική συλλογή στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (ΜΙΕΤ), Τσιμισκή 11, Θεσσαλονίκη.

Sergei Eisenstein, Σχέδιο για την ταινια «Ζήτω το Μεξικό»

«Το περίγραμμα ξεκινά και κινείται προκαλώντας χαρά στον θεατή. Ακόμη και στην κίνηση, η γραμμή τρέχει κατά μήκος του αόρατου περιγράμματος κάποιου αντικειμένου και του δίνει με μαγικό τρόπο ζωή. Η γραμμή ιχνηλατεί την κίνηση. Πάντα κρατώ στη μνήμη μου την έντονη αίσθηση της γραμμής σαν δυναμική κίνηση, σαν διαδικασία και σαν διαδρομή», γράφει μεταξύ άλλων ο Σεργκέι Αϊζενστάιν στα απομνημονεύματά του («Πώς έμαθα να σχεδιάζω», Μόσχα 1961).

Την «περιπέτεια» αυτής «της γραφής» του διάσημου σκηνοθέτη έχει την ευκαιρία να απολαύσει το κοινό στο πλαίσιο του «Αφιερώματος στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο του Μεσοπολέμου», που διοργανώνουν το Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης του Κρατικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης και το Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης (M.I.E.T.), σε μια προσπάθεια να αποκαλύψουν πτυχές της πολυδιάστατης προσωπικότητάς του.

Sergei Eisenstein, Σκηνικό για την παράσταση «Παπουτσωμένος Γάτος», 1921

Παράλληλα με την παράταση της έκθεσης στο βιβλιοπωλείο του ΜΙΕΤ, θα προβληθούν στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, (Αποθήκη Β1, Λιμάνι Θεσσαλονίκης) ταινίες που εντάσσονται στο κλίμα του γαλλικού σουρεαλισμού, του γερμανικού εξπρεσιονισμού και του σοβιετικού ρεαλισμού.

Πρόκειται για τις ταινίες:
· «Δόκτωρ Καλιγκάρι» [“Das Kabinett des Doctor Caligari”, Robert Weine, 1920, διάρκεια 70’]
· «Μετρόπολις» [“Metropolis”, Fritz Lang, 1927, διάρκεια ~120’]
· «Ο Δράκος του Ντύσελντορφ» [“M”, Fritz Lang, 1931, διάρκεια 110’]
· «Νοσφεράτου» [“Nosferatu, eine Symphonie des Grauens”, Friedrich Wilhelm Murnau, 1922, διάρκεια 80’]
· «Οκτώβρης» [“Oktyabr”, Sergei Eisenstein, 1928, διάρκεια 120’]
· «Ο Ανδαλουσιανός Σκύλος» [“Un Chien Andalou”, Luis Buñuel and Salvador Dalí, 1928, διάρκεια 17”]
· «Η Χρυσή Εποχή» [“L’Âge d’ Or”, Luis Buñuel, 1930, διάρκεια 110’]
· «Ο άνθρωπος με την κινηματογραφική μηχανή» [“Chelovek s kino-apparatom”, Dziga Vertov, 1929, διάρκεια 68’]
· «Η Μεγάλη Χίμαιρα» [“La Grande Illusion”, Jan Renoir, 1938, διάρκεια 114’]
· «Το πάθος της Ζαν Ντ’Αρκ» [“La Passion de Jeanne d’ Arc”, Theodor Dreyer, 1928, διάρκεια ~110’]

Άποψη του εκθεσιακού χώρου

Σχετικά με την προσφορά του σκηνοθέτη, η Διευθύντρια του Κ.Σ.Τ.Θ., Συραγώ Τσιάρα, υπογραμμίζει ότι ο Σεργκέι Αϊζενστάιν υπήρξε ο θεμελιωτής του σοβιετικού μοντάζ, της σκόπιμης και δραματικής αντιπαράθεσης εικόνων: «Σε μια εποχή που η σημασία της τέχνης του κινηματογράφου ως βασικού εργαλείου εκπαίδευσης των μαζών είχε αναγνωριστεί έμπρακτα από τον ίδιο τον ηγέτη της Ρωσικής Επανάστασης, η προσφορά του Αϊζενστάιν τόσο στη διαμόρφωση της σοβιετικής συνείδησης όσο και στην ιστορία του κινηματογράφου έμελε να είναι καθοριστική.

Το 1929 ο Αϊζενστάιν ταξίδεψε στο Χόλιγουντ για να μελετήσει την τεχνική του ομιλούντος κινηματογράφου, ενώ στις αρχές της δεκαετίας του ’30 επιχείρησε να γυρίσει στο Μεξικό την ταινία «Que Viva Mexico», που δεν ολοκληρώθηκε. Ενθουσιασμένος από τον αισθησιασμό και την πρωτόγονη απλότητα της μεξικανικής ζωής, άρχισε να σχεδιάζει με εντατικούς ρυθμούς καθημερινές σκηνές και τύπους ανθρώπων. Γέμισε ολόκληρα τετράδια με σχέδια, κυρίως με μολύβι, εικόνες που έμοιαζαν να ξεπηδούν από το ασυνείδητό του και τον βοηθούσαν να οπτικοποιήσει πλευρές από τη ζωή των ανθρώπων που συναντούσε.

Αυτά τα σχέδια μόνα τους αποτελούν αυτόνομα και σημαντικά έργα τέχνης. Υπάρχουν μορφές ιθαγενών χωρικών, Ινδιάνων, ιερέων, ζώων, καθώς και πολλά θρησκευτικά μοτίβα - ανάμεσά τους ο Ιούδας, ο Εσταυρωμένος, η Παναγία, στα οποία συνυπάρχουν το ερωτικό και το παγανιστικό στοιχείο».

Η Διευθύντρια του Κ.Μ.Σ.Τ. Μαρία Τσαντσάνογλου,
η Διευθύντρια του Κ.Σ.Τ.Θ. Συραγώ Τσιάρα και ο
Διευθυντής του Πολιτιστικού Κέντρου Θεσσαλονίκης
του Μ.Ι.Ε.Τ. Γιώργος Κορδομενίδης (από αριστερά)

Η ίδια συμπληρώνει σχετικά με το αφιέρωμα: «Στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Ευρωπαϊκό Κινηματογράφο του Μεσοπολέμου, παρουσιάζουμε στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης και στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης στο Λιμάνι, επιλεκτικά από το σύνολο των σχεδίων της περιόδου του Μεξικού ορισμένες λιθογραφικές αναπαραγωγές, που αναδεικνύουν τη λιτή και μεστή σχεδιαστική δεινότητα του δημιουργού. Τα έργα αυτά συγχρόνως μας επιτρέπουν να διακρίνουμε την υφέρπουσα ομοφυλοφυλική διάσταση της προσωπικότητάς του, η οποία δεν μπορούσε να εκδηλωθεί εύκολα με τις επικρατούσες τότε συνθήκες στη Σοβιετική Ένωση. Επίσης, στην έκθεση περιλαμβάνονται σχέδια από την ολοκληρωμένη ταινία «Ιβάν ο Τρομερός» (1944).

Πρόκειται για ένα ιστορικό έπος - πολιτική αλληγορία για την εποχή του σκηνοθέτη, με εμφανείς αντιστοιχίες στη συμπεριφορά του Τσάρου και του Στάλιν, αλλά και με σχέδια για κοστούμια και σκηνικά θεατρικών παραστάσεων που σκηνοθέτησε ο Σεργκέι Αϊζενστάιν. Η συνδυασμένη προβολή των ταινιών και των σχεδίων αναδεικνύει ορισμένες πλευρές του πολυδιάστατου και ιδιοφυούς αυτού καλλιτέχνη».

Ο ομότιμος καθηγητής αρχιτεκτονικής κ. Νίκος Νικονάνος με την σύζυγό του

Η έκθεση στο βιβλιοπωλείο του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης (Τσιμισκή 11) θα παραμείνει ανοιχτή για το κοινό μέχρι την Τετάρτη, 31 Δεκεμβρίου 2008, και θα λειτουργεί με το εξής ωράριο μέχρι το Σάββατο 13 Δεκεμβρίου : Δευτέρα, Τετάρτη, Σάββατο 10:00 - 15:00, Τρίτη , Πέμπτη, Παρασκευή 10:00 - 21:00 και από τη Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου θα ισχύσει το εορταστικό ωράριο.Η είσοδος είναι ελεύθερη για το κοινό.

Παράλληλα οι προβολές θα συνεχιστούν στην Αποθήκη Β1 στο Λιμάνι, όπως είχε προγραμματιστεί αρχικά, μέχρι την Κυριακή 7 Δεκεμβρίου 2008, με το εξής ωράριο: Δευτέρα - Κυριακή: 10:00 - 22:00.