ΦΟΥΣΤΑΝΕΛΕΣ ΚΑΙ ΧΛΑΜΥΔΕΣ. ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΕΘΝΙΚΗ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ 1821-1930

Χριστίνα Κουλούρη
Φουστανέλες και χλαμύδες. Ιστορική μνήμη και εθνική ταυτότητα 1821-1930

Αθήνα, εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2020 (Οκτώβριος)
Σελίδες: 608, με α/μ και έγχρωμες εικόνες
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-221-886-0
Τιμή: 26,50 € // στο βιβλιοπωλείο μας 23,85 €

 

 

Ξεκινώντας από το 1821, γενέθλια πράξη του σύγχρονου ελληνικού κράτους, και φθάνοντας στο 1930, όταν γιορτάζεται η επέτειος των πρώτων εκατό χρόνων ανεξαρτησίας, το βιβλίο αυτό αναλύει τις πολιτισμικές πρακτικές μέσω των οποίων αναπαριστάνεται, σκηνοθετείται, επιτελείται και «καταναλώνεται» το παρελθόν στον δημόσιο χώρο. Πρόκειται για μια κοινωνική και πολιτισμική ιστορία της μνήμης κατά τον πρώτο κρίσιμο αιώνα του ελληνικού κράτους, όταν διαμορφώνεται ο Κανόνας της ιστορικής μνήμης που ορίζει και στηρίζει την εθνική ταυτότητα. Ο τρόπος που θυμόμαστε σήμερα την Ελληνική Επανάσταση, το πάνθεον των ηρωικών μορφών, η σχέση αρχαίας και νέας Ελλάδας και η θέση του Βυζαντίου συνδέονται με τόπους μνήμης, υλικούς και συμβολικούς, που οικοδομήθηκαν εκείνη την εποχή.

Πώς η ελληνική κοινωνία απομνημόνευσε το πρόσφατο και το απώτερο παρελθόν της – την Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, την Ελληνική Επανάσταση και την «πολεμική δεκαετία» 1912-1922; Πώς η πολιτισμική μνήμη συνδέθηκε με τις πολεμικές εμπειρίες (νίκη ή ήττα, μαζικός θάνατος και πένθος, ήρωες και μάρτυρες); Πώς η νοηματοδότηση και η ερμηνεία του παρελθόντος έγιναν αντικείμενο διαπραγμάτευσης ή σύγκρουσης ανάμεσα σε τοπικές και κοινωνικές ομάδες; Με έμφαση στην επιθυμία των ανθρώπων να «δουν» και να «βιώσουν» το παρελθόν, η μελέτη αξιοποιεί ένα μεγάλο εύρος πηγών, όπως ελαιογραφίες, λιθογραφίες, φωτογραφίες, μνημεία (ανδριάντες, προτομές, μνημεία πεσόντων), τελετές μνήμης και εθνικές επετείους, σκηνοθετημένα ιστορικά δρώμενα, tableaux vivants, αναβιώσεις αρχαίου δράματος και αρχαίων εθίμων, παρελάσεις και λαϊκά εμπορικά θεάματα. Η δραματοποίηση της ιστορίας και η ενσυναίσθηση, η επιδίωξη της αυθεντικότητας μέσω της αληθοφάνειας και εν τέλει η παραπλάνηση και η ψευδαίσθηση προσεγγίζονται ως στοιχεία μιας νεωτερικής ιστορικής συνείδησης που αναδύεται σχεδόν ταυτόχρονα σε ολόκληρη την Ευρώπη.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 

 

ΤΟ ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Tony Judt
Το πανδοχείο της μνήμης

Μετάφραση: Γιώργος Καράμπελας, Κώστας Λιβιεράτος
Αθήνα, Εκδόσεις Αλεξάνδρεια, 2019
Σελίδες: 236
Διαστάσεις: 14 x 20,5 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-221-809-9
Τιμή: 15,90 € // στο βιβλιοπωλείο μας 14,31 €

Το εκπληκτικό τελευταίο ταξίδι ενός κορυφαίου ιστορικού και δημόσιου διανοούμενου από το «πανδοχείο της μνήμης» του στα πρόσωπα, τους τόπους και τις εποχές που τον σημάδεψαν.

Η στοχαστική αυτοβιογραφία που συνθέτει εδώ ο Τόνυ Τζαντ δεν έχει όμοιά της. Καθένα απ’ αυτά τα είκοσι πέντε μικρά δοκίμια μεταφέρει συμβάντα του παρελθόντος περασμένα από το κόσκινο της ιστορικής αίσθησης, της κριτικής σκέψης και της ηθικής διαύγειας του συγγραφέα. Λεπτομέρειες της προσωπικής ζωής βρίσκουν έτσι μια θέση στο ευρύτερο πλαίσιο της ιστορίας, καθώς ο αφηγητής περνάει από τα αγγλοεβραϊκά φαγητά της παιδικής του ηλικίας στις ώριμες συνδυαστικές ταυτότητες των «ανθρώπων του μεταίχμιου»·από τα λεωφορεία της περίφημης Πράσινης Γραμμής του ευρύτερου Λονδίνου στον αστικό πολιτισμό και σχεδιασμό του μεσοπολέμου·από την εμπειρία του ισραηλινού κιμπούτς ή της παρισινής φοιτητικής ζωής και διανόησης το ’68 στην απομάγευση του σοσιαλισμού και των άλλων –ισμών· από τις σιωπηρές ιεραρχίες και εθιμοτυπίες του Καίμπριτζ στα ισοπεδωτικά μοντέλα της σύγχρονης εκπαίδευσης·από την αργοπορημένη εκμάθηση τσέχικων στην «αιχμάλωτη σκέψη» ανατολικά και δυτικά του Τείχους· από τις πρώτες σχέσεις με γυναίκες στις αντιφάσεις της πολιτικής του φύλου και του οικιακού κομφορμισμού… Αυτές και άλλες διαδρομές, μαζί με την πορεία του από το Λονδίνο στην Παλαιστίνη, το Παρίσι, την Πράγα και τελικά τη Νέα Υόρκη, μπόρεσε να ανακαλέσει ο Τζαντ λίγο πριν από το τέλος της ζωής του, χάρη στην παιδική ανάμνηση ενός παλιού ελβετικού πανδοχείου, που του άνοιξε ευεργετικά, στις νύχτες της παραλυσίας του, τα μυστικά περάσματα της μνήμης.

«Καθένα απ' αυτά τα θαυμαστά φιλοτεχνημένα κομμάτια παρουσιάζει ένα αυτοτελές χρονικό. Μαζί σχηματίζουν την εικόνα μιας εποχής, ιδωμένης μέσα από το πρίσμα ενός σπάνιου μυαλού... Ο Τζαντ δεν παρίστανε ποτέ ότι η ασθένεια που του έλαχε ήταν καμιά κρυμμένη ευλογία... Όμως, αν δεν μπορεί κανείς να σωθεί από την τραγωδία, μπορεί ενίοτε να την αψηφήσει, όπως δείχνει με εξαιρετική χάρη αυτός ο απολογισμός μιας ευτυχισμένης ζωής.»

(The Daily Beast)

(πηγή: Εκδόσεις Αλεξάνδρεια)

Η ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΗΣ ΜΝΗΜΗΣ. ΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ ΩΣ ΙΣΤΟΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗ

Αιμιλία Σαλβάνου
Η συγκρότηση της προσφυγικής μνήμης. Το παρελθόν ως ιστορία και πρακτική

Αθήνα, Νεφέλη 2018
Σελίδες: 251
Διαστάσεις: 16,5 x 23,5 εκ.
ISBN 978-960-504-195-3
Τιμή:16,60 € / στο βιβλιοπωλείο μας 13,28 €

Η μνήμη των προσφύγων του 1922 αποτελεί σήμερα έναν κεντρικό τόπο μνήμης. Το αφήγημά της όμως έχει ιστορικότητα. Ξεκινά από τη συγκυρία των δραματικών μετακινήσεων των πληθυσμών σε όλη την Ευρώπη μετά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο και από τις αγωνιώδεις προσπάθειες των ανθρώπων να βρουν μια συνθήκη βίου στη νέα κατάσταση. Ο τρόπος που οι πρόσφυγες αφηγούνταν το παρελθόν τους άλλαζε μαζί με το παρόν τους και τις προσδοκίες τους για το μέλλον. Η μνήμη τους, το τι λένε οι ίδιοι για την ιστορία τους και ο τρόπος που διαμορφώνουν την ταυτότητά τους σμιλεύτηκε σταδιακά, ισορροπώντας ανάμεσα στην εμπειρία και την προσδοκία, ανάμεσα στην επιθυμία αποφυγής της λήθης και την επιδίωξη της διαμόρφωσης μια καινούριας αλήθειας. Δεν είναι μια μνήμη άυλη, έχει υλικότητα, συνδέεται με φορείς, θεσμούς και πρακτικές, είναι αποτέλεσμα της πολιτικής βούλησης και των δικτύων στα οποία κινήθηκαν όσοι πρωταγωνίστησαν στη διαμόρφωσή της.

Σκοπός του βιβλίου είναι να περιπλανηθεί στις τροχιές της διαμόρφωσης της προσφυγικής μνήμης από την άφιξη των προσφύγων στην Ελλάδα μέχρι την ενσωμάτωσή τους στο εθνικό φαντασιακό, εξετάζοντας τη μνήμη στη διανοητική και την υλική της διάσταση. Επικεντρώνεται στην ιστορία των Θρακιωτών προσφύγων και εξετάζει τον ρόλο που έπαιξαν οι διανοούμενοι προσφυγικής καταγωγής, τον τρόπο με τον οποίο το παρελθόν αποτέλεσε το υπόβαθρο πρακτικών και διανοητικών αναζητήσεων και το πώς τελικά διαμορφώθηκε ένα νέο αφήγημα για την ελληνικότητα που συμπεριλάμβανε την εμπειρία των προσφύγων.

(από το βιβλίο)

ΜΕΤΑΞΥ ΜΝΗΜΗΣ ΚΑΙ ΛΗΘΗΣ, 1915-1918. ΜΝΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΜΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΜΕΤΩΠΟΥ

Βλάσης Βλασίδης
Μεταξύ μνήμης και λήθης, 1915-1918. Μνημεία και κοιμητήρια του Μακεδονικού Μετώπου

Θεσσαλονίκη, Μουσείο Μακεδονικού Αγώνα 2016
227 σελ. με έγχρωμες εικόνες
ISBN 978-618-80328-7-3
Τιμή 25,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 20,00 € 



«...Η έκδοση αυτή του Ιδρύματος του Μουσείου Μακεδονικού Αγώνα παρουσιάζει την πολεμική τοπογραφία και την αποτύπωση της ιστορικής μνήμης του Μακεδονικού Μετώπου, μέσα από τα μνημειακά κατάλοιπα, τα κοιμητήρια και τα ηρώα. Πρόκειται για καρπό πολυετούς μόχθου, που τον οφείλουμε στον επιστημονικό συνεργάτη του Ιδρύματος και επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Μακεδονίας κ. Βλάση Βλασίδη. Με την έρευνά του ο κ. Βλασίδης μας προσφέρει μιαν κατά το δυνατόν πλήρη ιστορική και τοπογραφική καταγραφή των στρατιωτικών κοιμητηρίων και των πολεμικών μνημείων του Μακεδονικού Μετώπου, τα οποία σώθηκαν (με τον ένα ή τον άλλο τρόπο) στην ευρύτερη περιοχή της ελληνικής Μακεδονίας, τη Θράκη, τη Λήμνο, τη Σύρο και την Κέρκυρα, αλλά και σε περιοχές των Σκοπίων, της Βουλγαρίας, της νότιας Σερβίας και της Αλβανίας. Την αναλυτική παράθεση για κάθε μνημείο, κατά εθνότητα και κατά θέμα, συμπληρώνουν παλιές και σύγχρονες φωτογραφίες των πολεμικών επιχειρήσεων και των τόπων μνήμης, καθώς και χάρτες με τις θέσεις των μνημείων. Το έργο κλείνει η ειδική βιβλιογραφία και το ευρετήριο κύριων ονομάτων...».

Χρίστος Ζαφείρης

(από τον πρόλογο του βιβλίου)

ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΧΟΡΤΙΑΤΗ. ΣΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ ΠΗΔΟΥΝ ΦΩΤΙΕΣ

Χαρούλα Αποστολίδου
Το Κάψιμο του Χορτιάτη. Στον ουρανό πηδούν φωτιές

Θεσσαλονίκη, Εκδόσεις «Χορτιάτης 570» 2015
112 σελ. με α/μ εικόνες
ISBN 978-960-98141-2-6
Τιμή 11,50 € / στο βιβλιοπωλείο μας 9,20 €



Η έκδοση αυτή θελήσαμε να ξεφύγει από τα στενά πλαίσια ενός εντύπου - προγράμματος που συνοδεύει μια θεατρική παράσταση. Θελήσαμε να είναι ένα λεύκωμα - βιβλίο, που να αποτελεί μια ακόμη πολύτιμή «ψηφίδα» στη συλλογική ιστορική μνήμη του Χορτιάτη και όχι μόνον. Να εμπλουτίσει κατά τι τη βιβλιογραφία εκείνης της ιστορικής περιόδου, της Κατοχής. Μ' αυτό το σκεπτικό γράψαμε και επιλέξαμε απ' το αρχειακό μας υλικό την ύλη. Περιλαμβάνει λοιπόν ιστορικά στοιχεία του τόπου μας, το χρονικό της καταστροφής και μαρτυρίες επιζώντων, ντοκουμέντα και πλούσιο φωτογραφικό υλικό –κυρίως του Χορτιάτη– λίγο πριν, λίγο μετά το Κάψιμο. Και βέβαια, περιλαμβάνει το θεατρικό έργο και τις σκέψεις των συντελεστών του, αλλά και μια σύντομη παρουσίαση ορισμένων –όχι γνωστών κυρίως– Ολοκαυτωμάτων, χωρίς καμιά αξιολογική επιλογή.

Τέλος, περιλαμβάνει και ορισμένα κείμενα, σημαντικών για μας ανθρώπων, που τους ζητήσαμε να καταθέσουν τις σκέψεις τους για τη μνήμη, τη λήθη και πώς η τέχνη, εν προκειμένω το θέατρο, μπορεί και πρέπει να αποτελεί φορέα διαχείρισης της συλλογικής ιστορικής-κοινωνικής μνήμης. Πώς  –εν τέλει– τα πολιτιστικά αγαθά να γίνονται τεκμήρια που να μαρτυρούν τις διδικασίες για τη διατήρηση αυτής της μνήμης.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

UNE HISTOIRE COMPAREE DES RUNES EST-ELLE POSSIBLE? / ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΗ ΜΙΑ ΣΥΓΚΡΙΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΩΝ ΕΡΕΙΠΙΩΝ;

Ετήσια Διάλεξη Κ. Θ. Δημαρά, 2012
Alain Schnapp
Une histoire comparée des ruines est-elle possible? / Είναι δυνατή μια συγκριτική Ιστορία των ερειπίων;

Μετάφραση: Ανδρέας Παππάς
Αθήνα, Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών / ΕΙΕ 2014
303 σελ.
ISBN 978-960-9538-29-9
Τιμή 12,00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 10,80 €



Δεν υπάρχει πολιτισμός χωρίς μνήμη, δεν υπάρχει κοινωνία χωρίς ερείπια, υπογραμμίζει ο Alain Schnapp από το βήμα της 17ης διάλεξης αφιερωμένης στη μνήμη του Κ.Θ. Δημαρά, για να αναρωτηθεί ποιος είναι ο ρόλος των μνημονικών καταλοίπων των αρχαίων, και κατά πόσο συγκλίνουν οι στάσεις διαφορετικών πολιτισμών απέναντι στην υλική κληρονομιά των προγόνων.

Από την αρχαία Αίγυπτο έως την Κίνα, περνώντας από τους λαούς της Μεσοποταμίας και τον ελληνορωμαϊκό κόσμο, ο Alain Schnapp εξερευνά τους διαφορετικούς τύπους υλικών μνημονικών καταλοίπων, συγκρίνοντας τις ποικίλες στρατηγικές συγκρότησης της συλλογικής μνήμης. Αρχαιογνωσία και αρχαιοδιφία εμφανίζονται ως διαρκή, διηνεκή συστατικά κάθε πολιτισμού καθώς όλοι καλούνται να διαχειριστούν μια αρχαία κληρονομιά, να συγκροτήσουν γενεαλογίες, να ερμηνεύσουν συνέχειες και δυναμικές. Παράλληλα, επισημαίνεται και ένα δεύτερο, εξίσου κεντρικό χαρακτηριστικό: προϊόντα και συντελεστές της προβολής κάθε πολιτισμού στο μέλλον, τα μνημεία ενέχουν τη μελλοντική τους αναγνώριση. Με την παρουσία τους λειτουργούν ως τόποι συνομιλίας μεταξύ των γενεών, όπου η αναζήτηση του παρελθόντος συναντάται με τη διεκδίκηση κάθε πολιτισμού να διατηρηθεί στη μνήμη των ανθρώπων.

Η εύθραυστη ποιητική των ερειπίων είναι ταυτόχρονα και μια ποιητική της αιωνιότητας. Η συγκριτική ιστορία των ερειπίων που προτείνει ο Alain Schnapp αγγίζει την ανθρωπολογική βάση των φαινομένων. Τα σημάδια που άφησαν στον χώρο οι κοινωνίες του παρελθόντος, συγκροτούν έναν οικουμενικό και διαρκώς ανανεωνόμενο πολιτισμικό τόπο. Άνθρωποι της πίστης, της εξουσίας και της γνώσης, αλλά και τυποποιημένες και συμβατικές μνημονικές πρακτικές της καθημερινότητας, συντηρούν ζωντανό, μέσα σε κάθε πολιτισμό, το συμβολικό κεφάλαιο της συνέχειας.


Καθηγητής ελληνικής αρχαιολογίας στη Σορβόννη και ερευνητής στο Maison de l’archéologie et de l’ethnologie, ο Alain Schnapp υπήρξε Γενικός Διευθυντής του Εθνικού Ινστιτούτου Ιστορίας της Τέχνης (INHA). Ενεργός αρχαιολόγος, έχει διδάξει σε πολλά πανεπιστήμια της Ευρώπης και των
Ηνωμένων Πολιτειών. Οι ερευνητικές του δραστηριότητες αρθρώνονται γύρω από τρεις αλληλένδετες θεματικές: τη μελέτη του οικισμένου χώρου στην ελληνική αρχαιότητα, την ανθρωπολογία της εικόνας στην αρχαία Ελλάδα, και την ιστορία της αρχαιολογίας. Τα τελευταία χρόνια ετοιμάζει μια μελέτη αφιερωμένη στην παγκόσμια ιστορία των ερειπίων, που προγραμματίζεται να κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Seuil, το 2016, προδημοσίευση της οποίας  αποτελεί η παρούσα έκδοση.

(πηγή: Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών)

Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

FRANCES A. YATES
Η ΤΕΧΝΗ ΤΗΣ ΜΝΗΜΗΣ

Μετάφραση: Άρης Μπερλής

Αθήνα, Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης 2012

579 σελ. με 32 α/μ εικόνες και 1 σχεδιάγραμμα
ISBN 978-96-250-551-9 (χαρτόδετο) 
Τιμή 30.00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 27.00 €
ISBN 978-960-250-552-6 (πανόδετο)
Τιμή 40.00 € / στο βιβλιοπωλείο μας 36.00 €

Το θέμα αυτού του βιβλίου είναι η τέχνη της μνήμης και η θέση που αυτή κατείχε στα μεγάλα νευραλγικά κέντρα του ευρωπαϊκού πολιτισμού. Λίγοι γνωρίζουν ότι οι Έλληνες, που εφηύραν πολλές τέχνες, εφηύραν και μια τέχνη της μνήμης, η οποία πέρασε, όπως και οι υπόλοιπες τέχνες τους, στη Ρώμη, και από εκεί στην ευρωπαϊκή παράδοση. Η τέχνη αυτή έχει αντικείμενο την απομνημόνευση και χρησιμοποιεί μια τεχνική αποτύπωσης «θέσεων» και «εικόνων» στη μνήμη. Συνήθως αποκαλείται «μνημοτεχνική», και στη νεότερη εποχή θεωρείται μάλλον επουσιώδης κλάδος της ανθρώπινης δραστηριότητας. Αλλά σε όλες τις εποχές πριν από την εφεύρεση της τυπογραφίας η ασκημένη μνήμη είχε ζωτική σημασία∙ και η διαχείριση των εικόνων στη μνήμη θα πρέπει να δραστηριοποιούσε μέχρις ενός βαθμού όλες τις ψυχικές λειτουργίες. Επιπλέον, μια τέχνη που χρησιμοποιεί την αρχιτεκτονική της εποχής της για να επιλέξει τις μνημονικές της θέσεις και τις σύγχρονές της αναπαραστατικές τέχνες για τις εικόνες της θα έχει κι αυτή τις περιόδους της, κλασική, γοτθική και αναγεννησιακή.

Μολονότι η μνημοτεχνική πλευρά της τέχνης της μνήμης είναι πάντα παρούσα, και στην αρχαιότητα και μετέπειτα, και αποτελεί την πραγματική βάση για τη μελέτη της, η εξέτασή της πρέπει να περιλάβει κάτι περισσότερο από την ιστορία των τεχνικών της. Η Μνημοσύνη, είπαν οι Έλληνες, είναι η μητέρα των Μουσών∙ και η ιστορία της άσκησης αυτής της θεμελιώδους όσο και απροσδιόριστης ανθρώπινης λειτουργίας θα μας ρίξει σε βαθιά νερά. Στην αρχαιότητα διατυπώνονται οι γενικές αρχές των κανόνων της τεχνητής μνήμης. Στον Μεσαίωνα η θέση της τέχνης της μνήμης ήταν κεντρική, η θεωρία της διατυπώθηκε από τους Σχολαστικούς και η πρακτική της είχε σχέση με τη μεσαιωνική εικονοποιία στην τέχνη και στην αρχιτεκτονική και με μεγάλα λογοτεχνικά μνημεία, όπως η Θεία Κωμωδία του Δάντη. Κατά την Αναγέννηση η σημασία της υποχώρησε στην καθαρά ουμανιστική παράδοση, αλλά απέκτησε τεράστιες διαστάσεις στην ερμητική παράδοση. Στον 17ο αιώνα η τέχνη της μνήμης υπέστη άλλη μία μεταμόρφωση, από μέθοδος απομνημόνευσης της εγκυκλοπαίδειας της γνώσης, απεικόνισης του κόσμου στη μνήμη, έγινε βοήθημα διερεύνησης της εγκυκλοπαίδειας και του κόσμου με στόχο την ανακάλυψη νέας γνώσης.


Η Frances A. Yates (1899-1981) κατέκτησε παγκόσμια φήμη ως ιστορικός. Αμέσως μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο δίδαξε Ιστορία της Αναγέννησης στο Ινστιτούτο Βάρμπουργκ του Πανεπιστημίου του Λονδίνου ως το 1967. Κέρδισε πολλές πανεπιστημιακές διακρίσεις και το 1977 τιμήθηκε με τους τίτλους Officer of the Order of the British Empire και Dame Commander of the Order of the British Empire. Από τα πιο γνωστά βιβλία της: Giordano Bruno and the Hermetic Tradition ۰ Theatre of the World ۰ Shakespeare’s Last Plays ۰ The Rosicrucian Enlightenment (ελλ. μτφρ. Ροδοσταυρικός Διαφωτισμός) ۰ Astraea ۰ The Valois Tapestries.