ΟΙ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΤΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Άλκηστις Βερέβη
Οι μετασχηματισμοί της ταυτότητας του εκπαιδευτικού στην εποχή της κρίσης

Αθήνα, Ακαδημία Αθηνών, 2020
Σελίδες: 272
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-404-378-1
Τιμή: 18,00 € // στο βιβλιοπωλείο μας 16,20 €

 

 

Η παρούσα έρευνα προχωρά πέρα από την καταγραφή των εργασιακών κεκτημένων που επλήγησαν την εποχή της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα και πέρα από τον εντοπισμό των κοινωνικών και εκπαιδευτικών αλλαγών που είχαν αντίκτυπο στην υπηρεσιακή και συμβολική θέση του καθηγητή στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Εξετάζει ποια στοιχεία της προσωπικής και επαγγελματικής πορείας του εκπαιδευτικού επέδρασαν και πώς στην αυτοεικόνα του ως επαγγελματία, στη στάση του προς την εκπαίδευση και στον ρόλο του σε αυτή. Για τη μελέτη του ζητήματος αξιοποιείται ως μεθοδολογικό εργαλείο ο «ιδεότυπος» και ως θεωρητική αφετηρία κυρίως η προσέγγιση του Ρ. Bourdieu για το κεφάλαιο, το habitus και τις στρατηγικές κοινωνικής αναπαραγωγής σε συνδυασμό με τις θεωρίες για την εργασιακή ικανοποίηση και την ψυχική ανθεκτικότητα.

Η έρευνα μελετά πώς το οδοιπορικό διαφόρων τύπων καθηγητών επηρεάζει τις ενέργειες και τις απόψεις τους για τις επιπτώσεις της κρίσης στην επαγγελματική τους ταυτότητα. Άλλοτε το σχολείο γίνεται αντιληπτό ως μοχλός κοινωνικής ανόδου και ο καθηγητής ως νηφάλιος εκτιμητής των οικονομικών απολαβών της δημόσιας εκπαίδευσης και των μορφών διάκρισης που προσφέρει η εργασία στην ανώτατη εκπαίδευση. Η κρίση επέφερε καθυστερήσεις στην επίτευξη του στόχου και τα άτομα επέλεξαν μια «ταυτότητα σε αναμονή» στη δημόσια εκπαίδευση. Άλλοτε το σχολείο θεωρήθηκε το μέσο για τη διατήρηση του συμβολικού κεφαλαίου και της κοινωνικής τάξης και το επάγγελμα του καθηγητή ως λειτούργημα. Όταν η κρίση απομυθοποίησε αυτό που θεωρούσαν ιδεώδες σχολείο και τους «ιδανικούς» ρόλους του εκπαιδευτικού, ορισμένοι τύποι καθηγητών επέλεξαν τη νοσταλγία ή τη «δραματοποίηση». Για άλλους τύπους καθηγητών το σχολείο εκλαμβάνεται ως ένας αυτορρυθμιζόμενος οργανισμός - καταφύγιο για τους μαθητές, και ο εκπαιδευτικός ως λειτουργός και κοινωνικό πρότυπο· η κρίση έφτιαξε ένα νέο ιδανικό: την ανάγκη για υποστήριξη των παιδιών από τα χαμηλά κοινωνικά στρώματα. Κάποιοι καθηγητές αντέδρασαν στην κοινωνική αδράνεια αναλαμβάνοντας νέους ρόλους στην κατεύθυνση της κοινωνικής αλληλεγγύης. Τέλος, σε κάποιες περιπτώσεις το σχολείο αξιοποιείται ως ένα ευρύ εργασιακό πεδίο που παρέχει εργασιακές ευκαιρίες και κοινωνικές δυνατότητες και ο εκπαιδευτικός λειτουργεί ως εμπνευστής, συντονιστής και διαμορφωτής νέων σχέσεων. Η κρίση επιβεβαίωσε γι' αυτόν την ανάγκη ανάληψης δράσης σε σχέση με την εκπαίδευση, τη γνώση και την κοινωνία και αυτός ο τύπος καθηγητή έγινε «ανιχνευτής μονοπατιών» στους στενούς δρόμους του ακινητοποιημένου, κατά την άποψή του, σχολείου και του «ιδεατού» εκπαιδευτικού.

Η έρευνα έδειξε ότι, αν και η οικονομική κρίση επηρέασε τη δυναμική επαγγελματική ταυτότητα των καθηγητών, όταν συνέτρεχαν ορισμένες προϋποθέσεις, συχνότερα επέδρασε στις υποταυτότητες που προέβαλαν στη συγκεκριμένη συγκυρία, όχι όμως στην πυρηνική τους ταυτότητα. Κυρίως όμως η μελέτη επιβεβαίωσε ότι αυτό που κάθε φορά αποτελεί τη βάση για τις προσδοκίες, τις στρατηγικές και τις διαψεύσεις των κοινωνικών υποκειμένων δεν είναι υποκειμενικό ή ψυχικό, αλλά συνθέτει και εκφράζει οικογενειακά και κοινωνικά πρότυπα (όπως γονεϊκά σχέδια και συμβολικές προτεραιότητες) με διάρκεια και ισχύ μεγαλύτερη και από αυτήν της γνώμης των υποκειμένων.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 

 

 

 

 

Η ΚΡΙΣΗ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ, 1680-1715

Paul Hazard 
Η κρίση της ευρωπαϊκής συνείδησης, 1680-1715 

Μετάφραση: Βάιος Φ. Ντάφος
Αθήνα, Εκδόσεις Αμολγός, 2019 (Δεκέμβριος)
Σελίδες: 531
Διαστάσεις: 14,5 x 23,5 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-618-82775-5-7
Τιμή: 26,50 € // στο βιβλιοπωλείο μας 23,85 €

Πόσο απότομη είναι η μετάβαση από τον 17ο στον 18ο αιώνα και πόσο ολοφάνερες οι αντιθέσεις τους! Οι άνθρωποι του 17ου αιώνα αγαπούν την ιεραρχία, την πειθαρχία, την τάξη που η εξουσία αναλαμβάνει να διασφαλίσει, τα δόγματα που ρυθμίζουν με πυγμή τη ζωή. Οι άνθρωποι του 18ου αιώνα αποστρέφονται τους καταναγκασμούς, την εξουσία, τα δόγματα. Οι πρώτοι είναι θεματοφύλακες του χριστιανισμού, οι δεύτεροι είναι εχθροί του, οι πρώτοι πιστεύουν στο θεϊκό δίκαιο, οι δεύτεροι στο φυσικό δίκαιο, οι πρώτοι ζουν άνετα σε μια κοινωνία που βρίθει από ανισότητες, οι δεύτεροι το μόνο που ονειρεύονται είναι η ισότητα.

Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να δείξει πως τα ουσιώδη γνωρίσματα του Διαφωτισμού εκδηλώθηκαν πολύ νωρίτερα απ' ό,τι συνήθως πιστεύεται. Το πνεύμα του 18ου αιώνα το βρίσκουμε ήδη διαμορφωμένο την εποχή όπου ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ ήταν ακόμη στην ακμή του, και σχεδόν όλες οι δέες που φάνταζαν επαναστατικές κατά το 1760, ή ακόμη και το 1789, είχαν ήδη εκφραστεί κατά το 1680. Μια κρίση, λοιπόν, κλόνισε το ευρωπαϊκό πνεύμα. Στο χρονικό διάστημα που εκτείνεται από την Αναγέννηση, από την οποία προέρχεται, μέχρι τη Γαλλική Επανάσταση, την οποία προετοιμάζει, δεν υπάρχει σημαντικότερη κρίση στην ιστορία των ιδεών. Στη θέση ενός πολιτισμού θεμελιωμένου στην ιδέα του ηθικού χρέους -απέναντι στον Θεό, απέναντι στον ηγεμόνα- οι νέοι φιλόσοφοι επιχείρησαν να οικοδομήσουν έναν πολιτισμό θεμελιωμένο στην ιδέα του δικαιώματος: δικαιώματα της ατομικής συνείδησης, δικαιώματα της κριτικής, δικαιώματα του Λόγου, δικαιώματα του ανθρώπου και του πολίτη.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

Ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΛΕΒΙΑΘΑΝ

Κωνσταντίνος Τσουκαλάς
Ο αόρατος Λεβιάθαν. Δημοκρατία, δικαιοσύνη και ηθική στα χρόνια της κρίσης

Αθήνα, Εκδόσεις Πόλις, 2020 (Φεβρουάριος)
Σελίδες: 477
Διαστάσεις: 17 x 24 εκ.
ISBN χαρτόδετου: 978-960-435-637-9
Τιμή: 22,00 € // στο βιβλιοπωλείο μας 19,80 €



Το βιβλίο αυτό αποπειράται να συνθέσει τις πολλαπλές και εν πολλοίς αντιφατικές συνιστώσες του τρέχοντος ιστορικού γίγνεσθαι. Είναι προϊόν της συγκυρίας, δίχως όμως να επικεντρώνεται στη συγκυρία. Είναι ένα κείμενο για την πολιτική, δεν είναι όμως ένα ευθέως πολιτικό κείμενο. Εμπνέεται από συγκεκριμένες καταστάσεις, παραμένει όμως αφηρημένο και εκ πρώτης όψεως αποστασιοποιημένο. Επιχειρώντας να εκφράσει μιαν έτσι κι αλλιώς δυσεντόπιστη πραγματικότητα που μοιάζει να έχει ξεφύγει από κάθε έλλογο κοινωνικό, πολιτικό ή αξιακό έλεγχο, αρκείται στο να αναζητήσει τις μεγάλες γραμμές και συναρτήσεις που φαίνεται να επηρεάζουν την πορεία του κόσμου που μας περιβάλλει. Είναι ένα κείμενο που πραγματεύεται το αδιέξοδο.

Η ύψιστη ίσως ειρωνεία του νεωτερικού πολιτισμού και ακόμα περισσότερο του Διαφωτισμού συνίσταται στο ότι επέτρεψε την έντεχνη απόκρυψη των πραγματικών εξουσιών πίσω από αδιαπέραστα πέπλα αδιαφάνειας. Στα πλαίσια αυτά ακριβώς δομήθηκε ένα υπό συνεχή εξέλιξη εξουσιαστικό σύστημα που, για πρώτη φορά στην Ιστορία, δεν «χρειάζεται» πια ούτε να παράγει χρησμούς ούτε να ομιλεί ούτε να αξιολογεί ούτε να εξηγεί ούτε καν να εκλογικεύει. Από τη στιγμή που μπορεί να αναγνωρίζεται ως η μόνη δυνατή ή ίσως και η μόνη νοητή πηγή ορατών, κατά τεκμήριον αξιόπιστων και πρακτικά υλοποιήσιμων «κανόνων», το «σύστημα» αυτό δεν φαίνεται ούτε να απειλείται από τους τυχόν αντιφρονούντες ούτε να πτοείται από τις οποιεσδήποτε εσωτερικές αντιφάσεις του.

Σε αυτό ακριβώς αναφέρεται ο τίτλος του βιβλίου. Ο απρόσωπος και αόρατος Λεβιάθαν βρίσκεται παντού και πουθενά. Είναι απλώς ένα πανίσχυρο «σύστημα» που λειτουργεί σαν αυτόματο καλοκουρδισμένο «μηχάνημα» που θυμίζει εκείνο που περιγράφεται από τον Κάφκα στο διήγημα Στη σωφρονιστική αποικία. Σε έναν κόσμο όπου κανείς πια δεν γνωρίζει και δεν εντέλλεται να γνωρίζει ούτε το «δέον» ούτε τα καθήκοντά του ούτε τα λάθη, τις παραλείψεις, τις αβλεψίες ή τα εγκλήματά του, το «μηχάνημα» –που ακούει στο όνομα «Σβάρνα»– δεν χρειάζεται να έχει δικές του επιθυμίες, επιδιώξεις ή υστεροβουλίες. Υπάρχει με μόνο στόχο να είναι σε θέση να εγχαράσσει στα σώματα των (αθώων ή ένοχων) «υπόδικων» την εντολή «τίμα τους ανωτέρους σου», που δεν είναι άλλοι από τους αόρατους, ανώνυμους, ίσως όμως και ανύπαρκτους χειριστές της ίδιας της εφιαλτικής μηχανής. Παρόλο που τα σώματα εξακολουθούν να ανήκουν σε ανθρώπους με σάρκα και οστά, όλοι είναι ριγμένοι στο έλεος μιας μετα-ανθρώπινης εξουσίας που ούτε αξίες επικαλείται, ούτε πηγή έχει, ούτε νομιμοποίηση χρειάζεται. Μιας αδέκαστα τυφλής εξουσίας που αρκείται απλώς στο να ασκείται, δηλαδή στο να «υπάρχει».

Κ. ΤΣ.

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

ΕΛΛΑΔΑ–ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ. ΤΡΙΑ ΛΑΘΗ ΚΑΙ ΠΕΝΤΕ ΜΥΘΟΙ

Π. Κ. Ιωακειμίδης
Ελλάδα – Ευρωπαϊκή Ένωση
Τρία λάθη και πέντε μύθοι. Μια νέα ερμηνεία για την κρίση της Ελλάδας στην Ε.Ε.

Αθήνα, Εκδόσεις Θεμέλιο 2018
Σελίδες: 156
Διαστάσεις: 14 x 20,5 εκ.
ISBN 978-960-310-399-8
Τιμή: 11,66 € / στο βιβλιοπωλείο μας 9,39 €

Η σύντομη αυτή μελέτη επιχειρεί με μια νέα προσέγγιση να εντοπίσει, φωτίσει και ερμηνεύσει τους βαθύτερους λόγους για την κρίση και την αποτυχία της Ελλάδας, ως κράτους-μέλους στην Ευρωπαϊκή Ένωση (Ε.Ε.), να εισαγάγει τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις και προσαρμογές που απαιτούσε η συμμετοχή της σε αυτήν. Η αποτυχία αυτή οδήγησε στην πολύπλευρη κρίση του 2010 και στην εποχή των προγραμμάτων διάσωσης (Μνημόνια).

Η μελέτη εντοπίζει τρία βασικά, αφετηριακά λάθη και πέντε μύθους που κυριάρχησαν και λειτούργησαν ως βασικά εμπόδια στη διαδικασία προσαρμογής και τα οποία θα πρέπει να υπερκερασθούν, προκειμένου η χώρα να προωθήσει τις μεταρρυθμίσεις και προσαρμογές για να καταστεί κανονικό κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης. 

(από το οπισθόφυλλο του βιβλίου)

 

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ 1928-2008

Μιχάλης Ψαλιδόπουλος
Ιστορία της Τράπεζας της Ελλάδος 1928-2008. Από τράπεζα του κράτους εγγυήτρια της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας

526 σελ. με έγχρωμες και α/μ εικόνες (η έκδοση συνοδεύεται από ψηφιακό δίσκο)
Αθήνα, Τράπεζα της Ελλάδος / Κέντρο Πολιτισμού, Έρευνας και Τεκμηρίωσης 2014
ISBN 978-960-7032-61-4

&

Το χρονικό της μεγάλης κρίσης. Η Τράπεζα της Ελλάδος 2008-2013. Δημόσιες παρεμβάσεις και θεσμικές δράσεις για τη διαφύλαξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και την υπέρβαση της κρίσης

Κείμενα: συλλογικό
Πρόλογος: Γεώργιος Προβόπουλος
249 σελ. με έγχρωμες εικόνες (η έκδοση συνοδεύεται από ψηφιακό δίσκο)
Αθήνα, Τράπεζα της Ελλάδος / Κέντρο Πολιτισμού, Έρευνας και Τεκμηρίωσης 2014
ISBN 978-960-7032-63-8
Τιμή 28,00 € (το set) / στο βιβλιοπωλείο μας 25,20 €


Σκοπός της παρούσας μελέτης είναι να εξιστορήσει αναλυτικά τις προσπάθειες της Τράπεζας της Ελλάδος για επίτευξη νομισματικής ισορροπίας και χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στο πλαίσιο της αναπτυσσόμενης οικονομίας της Ελλάδος από το 1928 έως το 2008. Απώτερος στόχος της είναι η παρακολούθηση της ιστορίας της Τράπεζας κατά την εν λόγω περίοδο και η μέσω αυτής ανάδειξη των σημαντικότερων σταθμών στην εξέλιξη της οικονομικής ιστορίας και του τραπεζικού συστήματος της Ελλάδος.

Η έκδοση συνοδεύεται από ψηφιακό δίσκο που περιλαμβάνει όλες τις Εκθέσεις του Διοικητή που αφορούν τα έτη 1928-2008 και υποβλήθηκαν σε ετήσιες Γενικές Συνελεύσεις των Μετόχων της Τράπεζας.

(από το οπισθόφυλλο του πρώτου τόμου)

 &

Το Χρονικό της μεγάλης κρίσης διαρθρώνεται σε δύο μέρη. Στο πρώτο καλύπτεται η περίοδος 2000-2009 και αναδεικνύονται οι προειδοποιήσεις της Τράπεζας της Ελλάδος για την επερχόμενη κρίση. Στο δεύτερο μέρος, που αφορά την κρίσιμη τετραετία 2010-2013, αναλύονται οι εξελίξεις στην Ελλάδα και στο διεθνές περιβάλλον και καταγράφονται οι δημόσιες παρεμβάσεις και οι θεσμικές ενέργειες της Τράπεζας για τη διαφύλαξη της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας και την υπέρβαση της κρίσης, καθώς και η συμβολή της στη δημιουργία του νέου ευρωπαϊκού περιβάλλοντος.

Η έκδοση συνοδεύεται από ψηφιακό δίσκο που περιλαμβάνει, για τα έτη 2008-2013, τις ετήσιες Εκθέσεις του Διοικητή προς τη Γενική Συνέλευση των Μετόχων της Τράπεζας της Ελλάδος, καθώς και τις Εκθέσεις και Ενδιάμεσες Εκθέσεις Νομισματικής Πολιτικής.

(από το οπισθόφυλλο του δεύτερου τόμου)